maandag 5 januari 2009

5 januari 2009

Vanmorgen was ik chagrijnig toen ik wakker werd. Ik werd namelijk voor de 3e keer in de week wakker gemaakt door het lab, en OPNIEUW wist ik niet waarom ze me kwamen prikken en waarvoor. Ik krijg zo onderhand een punthoofd. Leren artsen het dan nooit? of verpleging? Die weten toch ook dat ik geprikt moet worden? Oké, ik zal heus niet bang worden van een prikje, en ga heus niet bokken als een klein kind, dat ik het niet wil, maar ik ben 17 jaar, bijna 18, en ik wil weten waarom ze prikken en voor wat... Tis toch te gek voor woorden, dat ik niet eens weet wat er met mn eigen lijf gebeurt? en met MIJN bloed??? Toen ik net weer lekker lag, kwamen ze de kamer opstormen om mn weegschaal te pakken. Vervolgens kwamen ze mn kamer opstormen om mn ontbijt te verzorgen, en toen als druppel die de emmer deed overlopen, trokken ze weer mn shirt zonder vragen aan de kant, en keken naar mn PAC... Na een uurtje was ik wel minder sagrijnig, maar ik blijf er een beetje boos om... Waarom kunnen ze me niet naar mijn leeftijd behandelen???

Om half 10 had ik fysio, waarbij er veel sputem omhoog kwam. De fysiotherpeut, was van mening dat er nog heel wat slijm zat, maar dat mijn longen ook beetje ontstoken waren nog. Hetgeen we hoorden was volgens haar niet alleen slijm (we hoorden een brommend, pruttelend, vol geluid). Het is maandag vandaag (joh) en daarom was het sputemdag... Een vol sputempotje is richting het lab...

Omdat de fysio met onderbezetting kampt, heb ik vanmiddag zelf gelopen als sporten;) gezien ik toch nog niet veel meer kan, heb ik dus zelf de gang bewandeld;) Vanmiddag kwamen een collega van mn stage, en 2 meiden (sandra en mariska) van mijn klas, even buurten. Het was gezellig en we hebben lekker zitten babbelen...

Verder ben ik niet zo heel erg meer duizelig, al sta ik nog wankel op mn benen, als ik moe word, word de duizeligheid iets meer. Ik ben eigenlijk hele dagen moe, en tijdens het rustuur vanmiddag kachelde ik in, en dacht in slaap te vallen. Gelukkig kon ik dat voorkomen, want anders slaap ik straks vannacht niet meer. Ook hoest ik nog behoorlijk veel, maar voor de rest zijn de klachten weg (hoofdpijn, misselijk, overgeven, en benauwdheid zijn dus lekker weg:)

Tegen de middag kwamen er wat artsen langs. Alsof ze het met 1 niet aankonden, kwamen ze in een groepje van 4 binnen zetten. zo zie je niemand, en zo krijg je er 4 tegelijk op de stoep. Helaas klap ik dicht als er veel te gelijk komen, en kon ik nog niet zeggen wat ik wilde zeggen, namelijjk dat ik graag van te voren wil weten wat ze gaan doen, en niet achteraf te horen moet krijgen of ter plekke moet ontdekken. Er zijn nog geen uitslagen bekend zo na het weekend, werd me verteld... Toen ik zei dat ik nog de hele opname geen uitslagen had gehad, gingen ze er niet op in.. Het maakt me onzeker... Is er iets ontdekt wat ze niet willen vertellen? Of is het gewoon nalatigheid? of schaamte dat ze niet er op in gaan? Aan het einde van het gesprek kreeg ik nog wel even te horen dat ze bloed gingen prikken of gaan prikken voor de leverwaarden... of is dat soms al gedaan vanmorgen??? of was dat weer ergens anders voor? De zaalarts beloofde me vandaag nog langs te komen om de uitslagen die bekend waren door te geven, maar opnieuw heb ik de rest van de dag geen arts gezien... ZUCHT...

De artsen kwamen trouwens ook nog terug op de periode dat ik depressief was (een jaar geleden). Ze vroegen of ik nog steeds bij eleos liep, en of ik nog steeds medicijnen had. Hoe goed is de overdracht van de verpleging naar de artsen? Aan het begin van de opname heb ik namelijk gezegd dat ik niet meer depressief ben, geen medicijnen meer heb, en het dossier bij eleos is gesloten... Ze vroegen ook nog hoe het met het eten ging en met de duizeligheid... Daarna waren ze vertrokken en kon ik beginnen aan mn maaltijd...

Ik heb vandaag de rapportagemap weer eens bijgelezen, en daarin zag ik dat ze me niet meer vonden hoesten... Hoe zit het dan met de keren dat ik bijna dubbel in bed lig van het hoesten? En de keren dat ik lach, en daarna weer een hoestbui krijg? of gewoon uit het niets even een minuutje of 2 hoest???

Verder gaat het eten goed, ik heb vanmiddag mn hele bord leeg, en begin tussendoor ook weer wat te eten. Mn suikers zijn goed, al zijn ze wel even iets hoger, wat vermoedelijk komt door mn systeem wat bijna leeg was.

Verder heb ik niet zo veel meer te melden dus morgen horen jullie weer meer... Ik weet nog altijd niet hoe lang het gaat duren.. De zaalarts liet uit zn mond vallen nog een week en dan naar huis? Ik heb er verstandig genoeg op geantwoord dat ik wel volledig opgeknapt wilde zijn, zodat ik niet hier binnen notime weer terug was... Ik wil mn leven na de opname weer opbouwen, en hoop dat ik dan weer een tijd weg kan blijven... Ik ga nu niet onnodig snel naar huis, om over 2 weken terug bij af te zijn...

Groetjes;)

1 opmerking:

Anoniem zei

Hi Marianne,

Als je vindt dat die artsen je onvoldoende informeren vraag ze dan gewoon om alle uitslagen op tafel te leggen. Zeg altijd wat je ontstemd. Het is duidelijk dat je ontevreden bent over de gang van zaken. Je bent vrouw genoeg om ze ter verantwoording te roepen.