donderdag 1 januari 2009

nieuwjaarsdag: 1 januari 2009

De eerste dag van het nieuwe jaar... Helaas moet ik deze eerste blog in het nieuwe jaar, vanuit het ziekenhuis schrijven, liever hadden we natuurlijk gezien dat ik deze eerste blog vanuit mijn woonplaats en mijn eigen huisje had kunnen schrijven, maar nu de situatie zo is, zullen we er maar niet te lang bij stil blijven staan...

Allereerst wil ik jullie allemaal een Gelukkig, Gezond, Gezegend en voorspoedig 2009 wensen.
Afgelopen nacht was het een apparte jaarwisseling voor me. Het was voor het eerst dat ik de jaarwisseling in het ziekenhuis meemaakte, en zoals jullie begrijpen ging het er heel anders aan toe dan we thuis normaal zijn...

Tegen 12 uur kwam Ronald (broeder) vragen of ik het leuk vond om in de speelkamer naar het vuurwerk te komen kijken. Even overwoog ik om het met de rolstoel te doen, maar Ronald stelde al voor (omdat ik zo duizelig en mislijk ben, en wel zou kunnen lopen maar het dan maar heel even zou zijn dat ik het vol zou houden) om me met bed en al naar de speelkamer te rijden. Dus daar ging ik... Ik had natuurlijk ook op mijn kamer kunnen blijven, maar gezien mijn leuke uitzicht had ik dan geen vuurwerk maar MUURwerk gezien... Om 12 uur werd er een fles champagne open gemaakt, en genoten degenen die dat wilden van een (plastic) bekertje champagne... Gezien ik nogal misselijk was heb ik de champagne maar aan me voorbij laten gaan, en zelfs nog geen slokje sap gedronken. Er werd druk gezoend, en nieuwjaar gewenst, en om een uur of 00.45 ging ik met bed en al weer naar mn kamer, waar ik zo snel mogelijk ben gaan slapen.

Vanmorgen waren er heel wat smsjes die ik kon lezen, toen ik wakker werd. Ik had er gisteren al een aantal gelezen, maar vanmorgen zag ik dat er opnieuw een aantal smsjes waren. ook stonden er wat berichtjes in mijn gastenboek, en op mijn hyves... Ik kan niet anders zeggen, dan dat ik jullie bedank voor jullie meeleven, aan me denken en jullie steun...

Vanmorgen was het denk ik 9 uur toen ik wakker werd, doordat een labaratoriumassistente wat bloed af kwam nemen. De zoveelste keer deze week, en opnieuw wist ik niet waar dat voor was. Mijn moeder, die op mijn kamer op een stretcher sliep had gelukkig geod geslapen vannacht, in tegenstelling tot mijn 1e nacht in het ziekenhuis... Het was overigens de 1e keer dat ze in het ziekenhuis bij me bleef slapen, in heel mijn leven... Dus was wel apart om opeens je moeder op je kamer te hebben als je wakker word...

Vanmorgen had ik het even helemaal gehad, en had een gigantische huilbui. De gebeurtenissen van afgelopen weken gaan niet in mijn koude kleren zitten, en als je dan niet echt snel opknap, baal je soms best wel even. Eerst al een paar weken kwakkelen, daarna de opname, vervolgens de dramatische dinsdagavond, waarop ze denken dat je een klaplong hebt, en waarvan nog steeds niet duidelijk is, wat het nu wel was... ben je net weer aan het opknappen, ga je meer eten, en krijg je misselijkheid en overgeven... plus het hele verhaal over sondevoeding, terwijl ik er voor knok om zoveel mogelijk te eten... Verder ook het feit dat ik hier overal om moet vragen, en dat er niets zelf word verteld, over onderzoeken, bloedprikken, eventuele uitslagen of iets dergelijks, en het feit dat sommige mensen je behandelen als een klein kind, terwijl je bijna 18 bent... Dan nog de kerst en oud en nieuw hier, overgrootoma die laat merken dat ze het jammer vind dat we niet kunnen komen, en zelf geen besef hebben van oud en nieuw (je weet het wel maar beleeft het niet echt). Dat alles bij elkaar is een behoorlijke optelsom, en dan word het je soms allemaal te veel...

Toen de zuster binnenkwam, heeft mijn moeder het verhaal gedaan. De zuster moest de visite in, en zei dat ze het met de arts over mijn zorgen en problemen zou hebben. Even later kwam ze zeggen dat de arts vandaag bij me langs zou komen om te praten... Nu is het 19.00 en er is nog geen arts langs geweest... ik bedoel maar te zeggen...

Vandaag ben ik weer begonnen met eten, is het niet veel, en allemaal licht verteerbaar, toch heb ik het binnen gehouden, en dat geeft me wel weer een geruststellend gevoel... Ik hoop stukje bij beetje op te bouwen, en op een gegeven moment weer voldoende te eten zonder dat ze over sondevoeding beginnen... Een negatief puntje is, dat ik al 2 dagen niet (of niet veel) gegeten heb door die misselijkheid, en dat ik dus vermoedelijk weer afgevallen ben...

Vanmiddag heb ik lekker een uurtje of 1,5 geslapen, en daarna kwamen opa en oma en teus en gerrine om nieuwjaar te wensen. Dat was wel gezellig, maar toen ze weg waren was ik wel weer even heel moe... toch was ik blij dat ze geweest waren... dan heb je tenminste even iets anders dan je kamertje alleen, en heb je wat aanspraak...

Verder staat de combiafspraak van de diabetenpoli op komende dinsdag gepland, de afspraak is met mijn nieuwe internist en mn oude kinderarts... zoals het nu gaat kan het echter weer niet doorgaan, en zal het opnieuw opgeschoven moeten worden... de zoveelste keer...

Vanavond zorgt het zwarte schaap voor me (voor de mensen die daar nog niet over gehoord hebben: ik heb een aparte band met een van de verpleging... Ik ben voor haar het blonde schaap met krullen en zij is het zwarte schaap zonder krullen... samen maken we de gekste opmerkingen en grappen...) de opmerkingen vliegen over en weer, en het is dus een gezellig avondje:) Om even een voorbeeld te noemen: mijn moeder zei dat ze haar kluts kwijt was, doordat het eerst allemaal feestdagen waren, dan een weekend, vervolgens 2 dagen normaal, en weer 2 feestdagen... Toen zei het zwarte schaap dus, dat ze wel een kluts voor haar ging zoeken... Ze zou kijken of er een 1e kluts was, en anders een 2e klutskluts of een 3e klutskluts... Komt ze even later terug met een appel, en daarop staat getekend: aan de ene kant hersenen, en aan de andere kant herinneringen van welke dagen en welke datum het is... Dan spoooor je toch niet:)

Maar goed, het gaat met mij dus beetje bij beetje weer beter. Ik heb nog wel snel hoofdpijn, heb weinig trek, ben erg moe, en ben veel misselijk. Ik heb wel alles binnen gehouden vandaag, en ben nog steeds zuurstofloos... Het lijkt erop dat de berichten weer wat positiever worden, maar vooralsnog kan ik alleen maar hopen, al word dat steeds spannender, omdat ik begin van de week ook hoopte, en weer een terugval had;)

Groetjes;)

2 opmerkingen:

Tamara M. zei

Hey Meid
Ik hoop dat 2009 een beter jaar voor je gaat worden. Balen dat oud en nieuw in het water (ziekenhuis) viel, hopelijk mag je snel naar huis!

xxx Tamara

laura, zei

He meid, lig jij toevallig in het ziekenhuis bij onze ronaldo??? :-) (was leiding van fok-kampen).
Doe hem maar heel veel groetjes. Jij kent me niet, maar ik volg je blog op de voet, mocht je het leuk vinden, kan je altijd even op mijn blog kijken!

http://laura.ronaldobbens.com

Laura