vrijdag 6 maart 2009

De verrassing!!!

Gisterochtend ben ik naar het KDC gegaan, om afscheid te nemen van mijn groep, en van de begeleiding. Ik had een tas vol cadeautjes bij me, nu zul je zeggen, ben je wel goed wijs? Nou het kwam zo...
Toen ik pas in het ziekenhuis lag, deed ik allemaal heel geheimzinnig, over wat ik nu aan het maken was. Dit omdat het een verrassing moest blijven, zo zei ik... De verrassing was: Voor iedere cliënt van mijn groep, had ik een kubus gemaakt. Iedere kant van de kubus, was een ander stuk stof. Op 1 kant van de kubus heb ik de naam van die cliënt geborduurd. Kortom: een persoonlijke zelfgemaakt kubus, met belletjes erin... Hieronder een paar foto's over hoe ze er uit zagen:
Foto 1: bezig met een kubus maken
Foto 2: Alle kubussen af
Foto 3: Alle cadeautjes die ik mee nam gisteren...

Toen ik in het ziekenhuis deze kubussen net af had, kreeg ik een opdracht van school, voor textiel te horen. We moesten iets maken, voor 3 verschillende doelgroepen binnen ons werkveld, wat de doelgroep ook zou kunnen maken... Dus toen heb ik er gelijk nog maar 1 gemaakt... Doelgroep ouderen, voor een kleinkind... 3 vliegen in 1 klap... En een persoonlijk afscheids cadeautje voor de cliënten, én een deel van een opdracht voor school, én nuttige tijdsbesteding in het ziekenhuis... Wat wil je nog meer??

Maar goed, het afscheid nemen vond ik wel moeilijk. Je hebt toch bijna 20 weken met de cliënten gewerkt (was dan de bedoeling, ik heb een aantal weken minder gewerkt) en een band opgebouwd. Ook met je collega's heb je een band opgebouwd. Omdat mijn stage nogal abrubt aan een einde kwam, kwam alles heel onverwacht, en kon ik er niet naar toe werken. Maar goed, we hebben de stageperiode nu voorgoed afgesloten, afscheid genomen van de kinderen en mn begeleiding, en met de belofte af en toe eens langs te wandelen, en elkaar via de mail af en toe op de hoogte te houden, ging ik gisteren naar huis.

Thuis heb ik de hele middag aan school zitten werken, en ook savonds ben ik met school bezig geweest. Vanmorgen ben ik het 3e naar school gegaan, in de pauze gebleven, en daarna was de bedoeling dat ik om 11.20 (gelijk na de pauze) naar huis zou gaan met de taxi. Maar wie er ook kwam, geen taxi... Ik om 11.35 gebeld... Zegt ze: ja, je staat er pas om 11.55 in... Ik zeg dat is dan een grote fout, want ik weet zeker dat ik 11.20 heb doorgegeven. Maar goed.. Uit eindelijk kwam om 11.50 de taxi aan... Zegt de chauffeur: Ja we moeten nog langs het dijkzicht, en dan over nieuw-lekkerland en dan gaan we naar jou huis... Ik zeg, en hoe wil je me dan om half 1 thuis hebben??? (zou zeker half 2 worden dan)...

Hij de zaak gebeld, want ik moest om half 1 thuis zijn, dan zou ik thuis eten en omkleden en dan moest ik naar fitness. Daar moest ik om half 2 zijn, dus om 10 over 1 moet ik dan thuis weg... Maar goed.. Om een lang verhaal kort te maken, hij heeft mij gelijk naar huis gebracht, om 12.40 was ik thuis, ik snel gegeten en omgekleed, mn mail bekeken, en hup, opweg naar fitness.

Op fitness ging het boven verwachting goed:) Eerst heb ik 5 minuten op de crosstrainer gestaan (dinsdag was dat 3 minuten), daarna heb ik alle krachtapparatuur gedaan (dinsdag ook), en vervolgens heb ik 15 minuten gefietst op de ligfiets... Eerst 5 min op 25 watt, daarna 5 min op 50 watt, en daarna weer 5 min op 25 watt... (dinsdag waren dat 3 minuten op 25 watt).
De stille hoop in mij begint te groeien... Ga ik dan toch vooruit?? Blijft mijn longfunctie stabiel??? Eerst naar school en dan zo'n prestatie.. Net lekker gedouched en nu ga ik voor school werken...

Oja, ik ga voortaan ipv vrijdagmiddag, donderdagavond van 19.15-20.15 fitnessen... Ik heb dan niet het probleem dat ik zo vroeg van school moet, en kan zelf kijken per dag welke uren het belangrijkste zijn, om te volgen... Gezien ik school weer verder op wil bouwen, omdat het sociale contact me goed doet, en omdat ik school nu eenmaal super leuk vind, heb ik daar nu meer vrijheid in:)

Nou mensen, ik denk dat dat het wel weer was... Zodra ik weer wat te vertellen heb, horen jullie het...

Groetjes

1 opmerking:

Cobi zei

Hoi Marianne,
Wat een leuke verrassing! Ziet er echt leuk uit!,
En wat fijn dat je langzaam vooruit gaat, fijn hoor, ben echt blij voor je.
Nu de groetjes van cobi van www.verrassingstas