dinsdag 29 september 2009

Hoe een bromvlieg het bloed onder je nagels vandaan haalt...


Omdat je toch niet opknapt, van continue herhalen hoe het met je gaat, en uitgebreid beschrijven wat je wel en niet kan, ga ik het vandaag niet hebben, over hoe het met me gaat. Daarvoor verwijs ik je naar de blog van gisteren;) Want hoewel ik wel hard heb geroepen dat ik niet iedere dag ga bloggen nu ik thuis ben, blijk ik ondertussen erg verslaafd te zijn aan het bloggen, en is mijn dag niet klaar als ik niet heb geblogd, dus hier weer een blogje;)


Vanmiddag mijn pc maar eens afgespeurd naar spreuken, en vond bij die speurtocht 3 spreuken, die me toch wel heel erg aan spreken, en daarom wil ik ze met jullie delen. Ik vermoed dat er komende week nog wel meer spreuken komen, omdat ik nu eenmaal op spreukentocht ben, en het erg leuk vind om sommige spreuken te lezen... De 3 spreuken voor vandaag:


- Of je je leven lachend of huilend doorbrengt, hij duurt even lang... (dus gaan we uiteraard voor lachen...)
- Het leven is net ganzenborden... Je kunt telkens overnieuw beginnen, tenzij je in de put blijft zitten... (ik kan niet in de put blijven, want ik heb lieve vrienden om me heen, die altijd een touw gereed hebben om me er uit te trekken)
- Gaat het niet zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat!!!


Bij deze ook een oproep aan alle mensen die mijn blog lezen;) Plaats de spreuk in mijn gastenboek, die jou het meeste aanspreekt... Kben benieuwd!


Van de hele dag een beetje thuis zitten, bankhangen en puzzelen, kan je soms ook hele grote voordelen hebben... Zo word je er wel eens heel erg melig van. Een tijdje geleden had ik het er over dat ik een tas ging zoeken, voor het geval dat ik weer naar school zou kunnen, maar dan niet zomaar een tas, maar een tas op wieltjes... Nu zijn de meeste gevallen heel ouderwets, beslist niet waard om naar te kijken, en superlelijk... Vandaag echter, viel mijn oog op een leuk modelletje... Echter... De prijs valt dan ook altijd weer tegen, want ik moet er nu eenmaal maar aan leren wennen dat ik een dure smaak heb...



Toen ik de tas aan ma liet zien, via internet, zei ze gelijk dat hij veel leuker was, dan de standaard tas op wieltjes, en dat ik hem ongeacht de prijs, moest nemen, omdat het nu eenmaal nuttig is... Je hoeft hem niet alleen voor school te gebruiken, je kan hem ook voor een keer uitgaan gebruiken etc... Maarja, de kritische ik komt dan weer boven, en de zeer optimistische ik, gaat daarbij zeker niet aan de kant... Want, stel dat ik nu helemaal opgeknapt ben, en gewoon weer een normale tas kan dragen?;) dan heb ik hem niet nodig, en staat hij in de kast... Dat het voorlopig er niet naar uit ziet dat ik naar school kan, vergeten we gemakshalve even... En uiteraard denken we niet aan mijn longfunctiepijl, die eerder lijkt te dalen dan te zakken...


Om het tegendeel te bewijzen, zei ik tegen ma, dat mn longfunctie letterlijk met de minuut steeg, en dat ik morgen weer naar school zou gaan (overdrijven blijft een leuk vak). Natuurlijk wilde ze een bewijs... Dus zei ze: Ga dan buiten eerst even een rondje hollen... Ik zo: Dat kan alleen als u me hier opvangt na dat rondje, want het kan zomaar zijn dat ik zo'n vaart heb, dat ik niet kan remmen, en de weg op schiet... En het laatste wat we willen is natuurlijk een opname omdat ik onder de auto die daar toevallig rijd, gerend bent... Kbedoel, het zou ook zo raar staan als je daar op de SEH staat met het verhaal, ja ik had zo'n lange remweg dat ik doorschoot de weg op...


Het hele verhaal eindigde in een enorme lachbui, gevolgd door een hoestbui, waarna ik besloot het rondje hollen nog maar even uit te stellen... Wel heb ik een blokje om gelopen, om toch maar een beetje op te bouwen... Blokje om houd in: achterdeur uit, 5 huizen langs, en dan voor weer terug, de voordeur in... Inimini stukje, maar genoeg voor mij;)


Terwijl ik dit stukje zit te typen, zoemt de bromvlieg, die me vandaag heel de dag al plaagt weer heel irritant om mijn hoofd... Zo net voor je neus en ogen langs, en dan even je lippen als bumpers gebruiken, en een halvedraai bij je oren... Ik heb hem al een paar keer met de dood bedreigd, waarna die een tijdje wegblijft, maar telkens bedenktie zich, en wil toch zijn leven weer wagen... En aangezien ik toch niet genoeg energie heb, om hem na te springen, en hij steeds op plekjes gaat zitten waar ik net niet bij kan, hoop ik dattie een keer toevallig weer de kamer uit vliegt;) of dat mijn moeder hem zo zat word, dat ze het moordenaarswerk van me overneemt;)


Kgeloof dat ik wel weer genoeg onzin heb verteld, en ga dus even wat mensen plagen op MSN;)


Groetjes

2 opmerkingen:

Anoniem zei

gave leuke tas,
hij kan ook als tas voor weekendje weg dienen en al kun je je gewone schooltas wel dragen straks dan neem je deze mooie tas alleen mee op de dag dat je veel zware boeken mee moet ,het scheelt toch weer energie.
sterkte met opknappen .
Ik doe wat dingen voor mijn cf die mij veel energie geven zoals reikie en magnetiseren.
Het helpt mij onwijs goed.
zoek het eens op op internet wat dat misschien voor jou kan doen.
groetjes mde cfer manon

Anoniem zei

Manon, wist je niet dat Reiki en magnetiseren heidens/duivels is voor een christen? Deze sekte bidt alleen maar tot hun god.