zaterdag 26 september 2009

Jojo-effect

Gisteren heb ik aan het eind van de middag heel overmoedig alle beetjes energie bij elkaar geraapt, en ben met mijn moeder in de auto gestapt. Hoe belachelijk... In de auto stappen om naar 2 straten verderop te gaan. Voor de opname pakte ik de fiets, of ging lopen... Nu moest ik met de auto... In de Albert Heijn de boodschappen gedaan, en terug naar huis. Thuis was ik helemaal versleten... Ik stond te trillen op mijn benen, was enorm moe, had hoofdpijn en steken op mijn ribbenkast. Ik ben gaan zitten, en heb niets meer gedaan... Gisteravond nog gedouched, omdat dat mijn moeder beter uit kwam, en ik het nog steeds niet zelf kan. Daarna was ik oververmoeid(maar wel voldaan), en ik was dan ook blij dat ik in bed lag.

Helaas werd ik na een goede en lange nacht, om half 10 toch weer oververmoeid wakker.. Ik ben toen lekker nog even blijven liggen, en heb een boek er bij gepakt. Om 10 uur ben ik er uit gekomen, en heb ik mijn dagelijkse dingen zoals medicatie, sprayen en ontbijt gedaan. Vandaag heb ik dus lekker rustig aan gedaan.

Vanmiddag belde mijn rij-instructeur op, of hij even langs kon komen. Na een gezellig gesprek en wat drinken, liet hij weten dat ik vooral rustig aan moest doen, en eerst op moest knappen voordat ik weer begon met lessen. Blijkbaar voelt hij feilloos aan dat ik veel te snel alles weer wil, en dat rijlessen heel wat voor me betekenen. Maar hij heeft wel gelijk.. Als ik te snel begin, neem ik toch vrij weinig op, en verspil ik alleen maar dure rijlessen... Ik ga dus echt pas (proberen) lessen als ik weer redelijk opgeknapt ben, en een uurtje lessen vol kan houden, zonder dat ik lessen verspil.

Verder heb ik op internet naar een schooltas op wieltjes gekeken... Het klinkt misschien heel raar, maar als ik straks (hopelijk) weer naar school kan, zal dat genoeg energie vergen. Als ik dan ook nog een tas moet sjouwen, gaat dat teveel energie vergen, en daarom kan ik beter een tas op wieltjes hebben... of het echt gaat gebeuren weet ik niet, want ik wil (als ik er uberhaupt al 1 koop) wel een leuk exemplaar hebben, en geen ouderwets ding... Kwil ook weer niet voor gek lopen met een of andere domme tas.

Vandeweek vroeg iemand of ik geen rolstoel had voor thuis. Je kan dan eerder de deur uit, en zit niet continue thuis. Het mag dan veel inspanning vergen om ergens heen te lopen, en ook continue daar te hobbelen, maar als je dan deels loopt, en de rest gaat zitten kan je het wel beter opbouwen... Toch sta ik daar niet achter... In een rolstoel voel je je helemaal zo "slecht". Natuurlijk ben ik op het moment niets waard, maar toch... Een rolstoel is gelijk zo "definitief". Tijdelijk kan je er 1 huren, maar toch doe ik het liever niet... Daarnaast is er dan snel de neiging dat je er in gaat zitten... Ik ben niet zo dat ik elk moment in een rolstoel door wil brengen, maar als je echt moe ben, ga je wel sneller zitten... Als je die mogelijkheid niet hebt, doe je dat gewoon niet...

Tot slot kreeg ik pas de vraag waarom de afspraak van 7 naar 6 oktober verzet was. Dit is omdat ik maar AZLI had tot 6 oktober smorgens. ik zou dan 3 potjes tekort komen, en dus voor 3 potjes speciaal moeten gaan rijden. Toen ik dit aankaartte hebben ze de afspraak naar 6 oktober smiddags gezet. Ik kan dan in het ziekenhuis vernevelen, en mis geen vernevelbeurt....

Soms baal ik enorm dat ik niet zo snel op kan bouwen als ik zelf wil. Gisteren voelde ik me redelijk goed, zoals ik al vertelde, en toen ik ook maar een heeel klein stapje vooruit zette, deed ik gelijk weer een halve stap terug... Net zo'n jojo... Een stap vooruit, en weer een halve achteruit... Als je naar een langere periode kijkt, ga ik wel heel heel langzaam vooruit... Gaat het hard genoeg?

Allemaal een fijn weekend!!

Groetjes

Geen opmerkingen: