maandag 14 september 2009

Longfunctie stijgt ligt:)

Zaterdagavond besloot ik om mijn slaapcapsule (Temazepam) te laten staan, en het zonder te proberen. Ik was die een week geleden gestart, omdat ik zo enorm moe was van het hoesten 's nachts dat ik helemaal op was. Nu ik echter een week redelijk geslapen had, en een nacht zelfs helemaal door had geslapen, besloot ik dat ik het zonder ging proberen. Te lang slaap medicatie gebruiken is immers ook niet goed voor je, en het word alleen maar moeilijker om er van af te komen.

Na een nacht waarin mijn infuuspomp wel 10x meer af leek te gaan dan normaal, en waar normaal de verpleging de pomp gelijk uit zet, dit keer nogal eens een kwartiertje gepingel te horen werd... Viel ik tegen de ochtend eindelijk in slaap. Om kwart over 8 werd ik echter door een wat geschrokken verpleegster wakker gemaakt... Of ik spullen kwijt was... Nog half slapend had ik niet helemaal door waar het over ging... Na een tijdje drong het door... Ik controleerde mijn waardevolle spullen, en merkte dat die er nog waren. Bleek dat ze op de kamer naast me en op de 1e kamer binnen waren geweest, en de laptop hadden willen stelen, die daar aanwezig was.
De ene had de dief afgeschrikt door wilde bewegingen en de ander was hard gaan gillen. De verpleging die er achter aan had gerend, was te laat en de dader was gevlogen... Je begrijpt dat ik daarna weinig meer geslapen heb, en dat ik dus extreem vroeg op de zondagochtend mijn programma af begon te werken.

Gisteravond lag ik bijna te slapen toen ik nog even mijn eigen rapportage mocht schrijven. Het was zo druk dat de verpleging er blijkbaar zelf even geen tijd voor had, en mocht ik het doen;) Heeft toch wel wat hoor... Om je eigen rapportage te schrijven. Normaal deed ik het voor de cliënten op de stage, nu voor mezelf;) Toch handig dat ik daar op school wat over heb geleerd;) hahah

Vannacht heb ik slecht geslapen. Ik werd dus vanmorgen ook erg moe wakker. Wel kon ik gelukkig constateren dat de pijn minder was, en ook heb ik de hele nacht niet overdreven hard gehoest. De hoestbuien nemen dus wel degelijk af. Vandaag heb ik nog maar 2x een dubbele paracetamol ingenomen. Dus ook de embolisatiepijn neemt af...

Vanmorgen heb ik met hulp gedouched... Dit gaat nog steeds niet alleen. Zelfs met hulp was ik daarna helemaal op. Ik heb daarom een tijdje op bed gelegen, en daarna ging het wel weer. Toen ik wat uitgerust was heb ik nog wat voor school gedaan, al was het niet veel. Hopelijk elke dag een beetje, want: beter iets dan niets;)

De zaalartsen die langs kwamen waren blij dat de pijn en het hoesten afnamen, en hoopten dat de vermoeidheid en de kortademigheid ook snel af zouden nemen. Ze gaven door dat mijn hb aan de lage kant was en dat daar de vermoeidheid ook vandaan kon komen. Ze gingen dus een consult aanvragen bij de internist, zodat die er naar kon kijken, waar dat door zou kunnen komen. Verder wilden ze de longfunctie afwachten.

Vanmiddag had ik dan eindelijk de longfunctie. Na een tijdje gewacht te hebben in de wachtkamer, was ik aan de beurt, en kreeg ik te horen dat ik de JONGSTE patiënt was die ze hadden. Dat schenen ze nogal interesant te vinden, want tijdens mijn korte bezoek aan de longfunctie heb ik dat wel 4x gehoord. Mijn longfunctie was dit keer 66%.. Hij was dus 12% gestegen vergeleken bij vorige keer... Het is niet veel, maar het is een lichte stijging, en ik ben dus al heel blij dat hij niet achteruit gegaan is. Ik had verwacht dat hij gelijk gebleven was, dus ik ben blij dat dat niet zo is. De longarts heb ik nog niet gezien, dus het is even afwachten wat die er van zegt, en of die voldoende tevreden is met deze kleine vooruitgang... En opnieuw is het waar: beter iets dan niets;)

Vanmiddag is Sandra nog op bezoek geweest, en vanavond Ome Jaap en Tante Lia... Nu ben ik ontzettend moe en ga ik dus heel rustig aan doen, als ik gesprayd heb. Hopelijk slaap ik vannacht wat beter, en kan ik jullie morgen meer vertellen, als ik misschien de longarts heb gesproken.

Groetjes

Geen opmerkingen: