maandag 7 september 2009

Niet zulk fijn nieuws

sinds vrijdag ben ik enorm aan het hoesten. Dag en nacht ga ik door met hoesten. Gevolg is dat ik een enorm zere buik, ribbenkast, hoofd en keel heb. Daarnaast ben ik enorm moe, en kan ik niet uitrusten omdat ik iedere keer dat ik plat ga, weer ga hoesten. De pijn van de embolisatie die wat afgenomen was, vlamt tijdens het hoesten weer meer op. Ik ben kort gezegd oververmoeid door al die slapeloze nachten.

Door het vele hoesten, en door de hevige moeheid loop ik veel minder. En als ik loop loop ik met enorm opgetrokken schouders omdat ik anders veel pijn (spierpijn) heb en dat ik steeds meer ga hoesten. Daarnaast ga ik steeds minder eten en drinken omdat ik bij ieder smaakje, kriebel krijg. Het beste is een flesje water, en zo min mogelijk proberen te hoesten.

Gisteravond heb ik een slaaptabletje (Temasepam) gehad, een hoestprikkel onderdrukkend tabletje (Codeine) en dubbele paracetamol en Diclofenac genomen. Met deze coctail mix van medicijnen, sliep ik van 10-12 en was daarna wakker met een enorme hoestbui. De nacht ging opnieuw (voor de 2e keer) gepaard met uurtje slapen, en dan weer een paar uur wakker..

Vanmorgen tegen half 6 viel ik weer in slaap tot kwart over 7, en daarna tot half 10, toen ik wakker werd van de artsenvisite... Heel vroeg dit keer, terwijl ze normaal half 12 pas komen.
De arts hoorde met luisteren wat geknisper aan de rechterkant bovenaan. Ze besloot een longfoto, longfunctie en sputemkweek te doen. De longfunctie had ik om kwart voor 2 en was 53%... Dat is 26% gezakt in 1 week tijd. De longfoto had ik om half 4.

De zaalarts had overlegd met mijn arts, en die kwam langs. Hij had naar mijn sputem van vorige week gekeken, en zag dat de pseudamonas de leiding van de stenotrofomonas (allebei bacterien) had overgenomen, en dat dus mijn antibiotica niet meer klopte met de bacterien. De collistine zou ik houden. De minocycline word vervangen door de tazocin. Het grote nadeel hieraan is dat ik hiervoor allergisch ben, en dus de eerste paar dagen altijd de griepverschijnselen heb. Koorts, misselijk, hoofdpijn, spierpijn etc etc..

Daarnaast krijg ik prednison 20 mg (had 5 en eerder had ik 10 mg.) Kortom, hij schrok van hoe het met me was, hoe mijn longfunctie was, en wat er allemaal gebeurde. Hij had verwacht dat ik binnenkort naar huis had gemogen. Helaas keerde de toestand zich om, en ging ik achteruit ipv vooruit. Achteraf heb ik dit al die tijd al gevoeld. Het hoesten kan ook door deze nieuwe infectie komen.

Kortom... het betekend dat ik minimaal 2 weken langer moet blijven. Net had ik al een allergische reactie op de eerste gift tazocin... Na een zakje tavegil ging het iets beter... Hopelijk ben ik snel over mn allergie heen, en kan ik vannacht eindelijk doorslapen. Nu ik hier voorlopig nog 2 weken ben, hoop ik dat ik fit genoeg ben om met huiswerk te beginnen in het ziekenhuis. Eerst gaan we echter maar eens opknappen en aansterken.

Toen de arts het bericht had gebracht dat de antibiotica wissel zou plaats vinden, en dat ik dan langer zou moeten blijven, wist hij even niets te zeggen... Toen flapte ik eruit: wat er ook gebeurd, altijd blijven lachen. Natuurlijk is dat waar, en probeer ik dat ook te volgen, maar om dat ook te volgen, is nog niet altijd even makkelijk.

Voor nu genoeg... Ik ben niet erg lekker dus ga rustig aan doen...

Groetjes

3 opmerkingen:

Gwen haar leven zei

Jeetje meis wat vervelend allemaal. Je ligt er nu al een tijdje en het gaat nog niet vooruit, maar gelukkig weten ze nu wat er aan de hand is en kan het alleen maar beter gaan toch! Blijf positief. Het gaat je lukken.
Groetjes Gwen

Elly zei

Hé, joh, wat een enorme tegenvaller! Zet 'm op...
Misschien is het wel fijn als je straks wat schoolwerk kan gaan doen. Het leidde mij vroeger altijd wat af van het ziek zijn omdat je hoofd dan bezig is met iets anders. Ik hoop dat de andere antibiotica niet al te heftig is en dat-ie helpt!
groetjes van Elly (moeder met CF)

Anoniem zei

Dag Marianne,
Wat vervelend voor je. Ik hoop van harte dat het tij gaat keren. In gedachten leef ik met je mee. Het allerbeste(moeder van een dochter van 18 met cf)