donderdag 3 september 2009

Pijn, heel veel pijn...

Vannacht heb ik erg slecht geslapen. Heel de tijd was ik wakker van de pijn, of voor controles. De controles waren overigens gelukkig niet om de 3 uur. Ze combineerden het een beetje met wanneer ik wakker was. Gisteravond voordat ik ging slapen heb ik een dubbele paracetamol gehad, en om half 3 weer. Toen dat om half 6 nog niet veel effect had, heb ik een Diclofenac gehad (of hoe je het ook schrijft). Om half 10 ben ik wakker geworden, na nog wat keren kort wakker geweest te zijn.

Toen ik wakker was, moest ik naar de wc, en heb ik de zuster gebeld. Dit omdat ik gisteren zo beroerd werd tijdens het lopen, en naar de wc gaan. De zuster is dus met me meegelopen, en ik moest bellen als ik klaar was. Na echter 10 minuten gewacht te hebben, had ik het idee dat ik tegen de vlakte zou gaan, en heb ik de bel uit gedaan, en ben zelf terug gelopen. Later bleek dat de zuster met een bed naar boven was.

Omdat ik veel pijn heb, heb ik gelijk toen ik wakker werd gevraagd om een pijnstiller, maar ik moest de artsen visite afwachten. Om half 11 kwam de arts, en die heeft naar mijn longen, en naar mijn verhaal geluisterd. Ik mocht een dubbele paracetamol, omdat ze zo min mogelijk zware pijnstilling willen geven. Ook zei hij dat hij nog langs zou komen met mijn longarts. Nadat ik echter een uur gewacht had op het inwerken van de paracetamol, was de pijn nog even hevig, en begon ik mijn lies ook te voelen… Dit laatste zal wel komen doordat ik wat heb gelopen om mijn dagelijkse dingen zoals vernevelen en omkleden heb gedaan.

Ik heb toen om half 12 de verpleging gebeld, en gezegd dat ik door de hevige pijn, niet door durfde te hoesten. Dit is niet goed, want je moet wel goed blijven hoesten. Daarom heb ik om half 12 weer een diclofenac gekregen. Ik ben weer even in bed gekropen om uit te rusten, en even later was het etenstijd.

Na het eten heb ik even liggen msnnen, en daarna ben ik nog even gaan rusten. De pijn was gelukkig wat gezakt tot een dragelijke pijn. Als ik me rustig hield, had ik geen pijn, maar met hoesten en inspanning vlamde de pijn iets op. Om half 2 kwam mijn eigen zaalarts langs. Vanmorgen had ik een vervanger, omdat mijn zaalarts naar een cursus moest. Nu heeft mijn eigen zaalarts naar mijn verhaal geluisterd, en heeft ook in mijn lies gevoeld (de eerste die dat doet) of de slagader goed dicht is, en niet onderhuids bloed. Dit is niet het geval, en dus hoef ik ook geen drukverband erop.

Gelijk daarna kwamen de longarts en de CF-verpleegkundige binnen lopen. Ook aan hun heb ik mijn verhaal verteld. Ze waren blij dat ik goede pijnstilling kreeg, want het laatste wat we willen is dat ik voortdurend pijn heb, daardoor niet of minder hoest, en weer achteruit ga door slijmophoping.

Om 2 uur stonden 2 klasgenoten op de stoep, en hebben we weer lekker even bijgebabbeld over school en van alles en nog wat;) Daarna weer lekker even uitrusten, en toen kwam als verrassing mijn broer uit zijn werk langs. Die is gebleven tot ma er was, en toen is die naar huis gegaan.

Vanavond ben ik samen met mijn moeder even naar de hal gegaan… Let wel… Ik ben in de rolstoel gegaan. Daar kwamen we een kennis tegen en hebben we even zitten praten. Daarna nog even wat leesboekjes halen in het winkeltje… Helaas was dit een beetje te veel van het goede, en vlamde de pijn op, en kreeg ik ook ongenadige hoofdpijn.

De paracetamollen die ik kreeg, hielpen niet erg, maar de diclofenac wilde ik tot voor de nacht bewaren. Erg rustig houden dus maar.

De pijn gaat goed met een diclofenac, maar zodra die uitgewerkt is, gaat het hoesten weer meer pijn doen, en als tie helemaal is uitgewerkt is de pijn onhoudbaar, kan ik niet hoesten, en moeizaam ademen. Daarom probeer ik zoveel mogelijk pijnmedicatie in te nemen. Hopelijk slaap ik vannacht goed, met die diclofenac, en is morgen de pijn een stuk minder. Mijn lies is wat beurs, en gevoelig, maar die pijn is niet zo erg.

Ik ga nu maar stoppen, want ik ben erg moe en heb veel pijn. Hopelijk gaat het iedere dag wat beter. Naar huis gaan is nog geen optie. Eerst maar eens wat opknappen.

Groetjes

1 opmerking:

Anoniem zei

jee meis
veel sterkte ,wat rottig dat je zoveel pijn hebt.
leef met je mee .
Hebben ze geen po stoel voor je naast je bed zodat je niet voor elk plasje een eind moet lopen?
Of lig je op zaal en is het erg genant zo een po stoel.
beterschap
manon