donderdag 29 oktober 2009

Dipdagje

Vandaag word het een kort bericht, omdat ik aan het eind van mijn Latijn ben. Vanmorgen werd ik na een lange nacht wakker van schoolkinderen die langs mijn raam liepen. Ik had gelijk al hoofdpijn, en was nog steeds enorm moe, maar besloot er uit te gaan, en te gaan douchen. Na het douchen knapte ik wel iets op, al bleef de moeheid. Om half elf kwam de assistente van de huisarts, aan huis om de griepprik te prikken. Daarna ben ik rustig op de bank, achter mijn laptop gaan zitten internetten.

Vanmiddag had ik fysio, en die zei gelijk al dat ik er zo slecht uit zag, dat ik misschien beter thuis had kunnen blijven. Niet dat hij mij wilde demotiveren, maar ik was enorm wit, en zag er blijkbaar ook erg moe uit. Ik was echter gegaan met de gedachte: op de bank zitten word je niet beter van, en trainen moet ik toch. Het enige wat extra inspanning was nu, is de taxirit. Daarnaast heb ik nu het groot onderzoek kunnen evalueren met hem.

Verder heb ik vandaag alleen maar op de bank gezeten, en vanavond heb ik heel even mn moeder geholpen met de vriezer overladen. Ik heb wat dingen in de vriezer gelegd, niet getild etc. Maar ik ben helemaal op. Vanavond ga ik dus maar heel vroeg naar bed, want morgen wil ik naar een afscheidsles. We hebben morgen de laatste les huishoudkunde, voor de hele opleiding. Omdat ik altijd erg genoten heb van de lessen, wil ik daar graag bij zijn. Ik ga pas als alles klaar gemaakt is, en ben dus bij de maaltijd, het opruimen, en in de pauze die daarna is, heb ik een mentorgesprek. Daarna ga ik naar huis. Kort, maar lang genoeg voor mij...

Vandaag heb ik een gedicht gemaakt, over mijn gevoelens... Die zal ik hieronder zetten:

Als je weet dat je alles hebt gegeven

Voor een beter en fijner leven

En als dan toch blijkt dat het niet baat

En je te langzaam vooruit gaat..

Kan je soms zoveel pijn ervaren, diep van binnen

En moet je aan een ander plan beginnen..

In de hoop dat je jezelf zo wel beter gaat voelen

En niet hoeft te fluiten, naar die vele, vele doelen..

De wil is sterk, het lichaam gehoorzaamd niet

Telkens weer probeer je toch weer wat meer

Maar als je soms dan de gevolgen ziet

Doet het toch weer heel erg zeer.

En als het ziekenhuis je dan op een keer vertelt

Dat wat hun betreft, de dagen op je opleiding zijn geteld

Besluit ik dat ze mij dan nog niet hebben leren kennen
En dat ik school toch telkens in zal blijven plannen!!

Groetjes!!!

Ps. sorry voor de roze kleur, maar hij deed het niet

1 opmerking:

Yehudith zei

Ah, ik wou al zeggen: wat een verschrikkelijke kleur en wat slecht te lezen. Maar daar kan je dus niks aan doen ;).

Veel plezier morgen!

xx Judith