vrijdag 16 oktober 2009

School was geweldig!!!

Na een kort nachtje, liep om kwart voor 7 mijn wekker af. Hij wenste geen tegenspraak, dus stapte ik maar uit bed, en hield met veel moeite mijn ogen open. Aankleden, tanden poetsen en haren doen, en naar beneden. Daar mijn tas verder inpakken, mijn medicatie nemen, en eten. Om kwart voor 8 stond de taxi voor de deur. Precies op tijd, en ik stond dan ook heerlijk op tijd voor de school, waar ik opgewacht werd door een klasgenoot die een deel van mijn vrachtje overnam...

Toen de les begon, werd ik van alle kanten begroet en verwelkomd... Iedereen leek blij me weer te zien, en wilde weten hoe het nu met me was. Na de opening, begon onze presentatie. Terwijl de klas alle gangen (we hadden een High Tea georganiseerd) klaar maakten, richtten wij het restaurant in. Tijdens het klaarmaken kwam mijn mentor nog even langs. Helaas had ik niet veel tijd, anders had ik hem wellicht wat langer gesproken. Toen alles klaar was, begon het feest... Opeten wat we hadden klaar gemaakt. Tegen half 11 begon het opruimen, en stopte ik vast alles in mijn tas, om klaar te staan voor de taxi, die om kwart voor 11 gepland stond.

Doordat de taxi 20 minuten te laat was, kon ik bij de evaluatie zijn, die altijd even gedaan word. Veel complimenten, en slechts enkele verbeterpuntjes... Alle inspanning was niet voor niets, en het was een super gezellige ochtend!!!

Terug op weg naar huis, had ik nog even een tegenvaller, want de taxi reed een aantal kilometers voorbij mijn woonplaats, om iemand af te zetten, en toen dat aantal kilometers weer terug. Na een taxirit van een uur stapte ik uit (je kan er binnen 25 min zijn) , en liep de chauffeuse mee naar de deur, omdat ze zich schuldig voelde, dat het zo gelopen was.

Binnen gekomen ben ik op de bank gaan liggen, maar ik lag nog maar net toen ik een verdacht smaakje proefde bij het hoesten... Even naar de keuken, en wat uitspugen in de gootsteen, en ja hoor... Een fel gekleurd sliertje bloed grijnsde me toe... Nee he, nog geen 6 weken na de embolisatie, al weer bloed bij mn sputem... gelukkig was het maar heel weinig, en heb ik daarna nog maar 3x gehoest met wat bloed, maar toch.. Je baalt wel even flink.

Omdat mijn arts altijd wil dat ik het meld, (hoewel dit heel weinig was) heb ik toch het ziekenhuis maar even gemaild. Een tijdje later belde hij terug. Het kan zijn dat het inderdaad een longbloedinkje was, maar het kan ook zijn dat er met een bloedneus die ik vannacht had, wat bloed mijn longen is ingelopen, en dat ik dat nu uithoestte. Kortom, te achterhalen is het niet meer! Ik mag het aankijken, en als het te erg word, moet ik naar de spoedeisende hulp in het Erasmus komen.

We gaan natuurlijk voor gewoon lekker door, en niks geen bloedingen!! Zeker niet nu ik na 4 weken thuis, weer steeds ietsje meer kan doen. Ik kan nog lang niet alles, maar een lekker begin is er toch!!! Om een voorbeeld daarvan te geven: Vanmorgen na school, was ik enorm moe. Ik had zin in slapen, en had liefst de hele middag in bed gelegen. Mijn eigenwijze ik, besloot dat niet te doen...!! Lekker zittende kleding aan, en rustig op de bank achter mijn pc... Na een middagje rustig aan, is de moeheid wat gezakt... twee weken geleden had het met het uur vermeerderd, en had ik tegen 4 uur ingestort... Nu zit ik nog gewoon lekker op de bank, rechtop, en voel me redelijk...

Een ander voorbeeld zijn alle kleine dingetjes die ik weer doe... Een uurtje boodschappen doen, mezelf douchen, naar fysio gaan, elke dag op de hometrainer, zelfstandig naar het ziekenhuis, rijles, en vandaag naar school 2 uurtjes!!!

Nadat ik wat gedaan heb, ben ik moe, maar ook voldaan... Ik ben er nog lang niet, maar iedere stap is er 1, en als ik elke dag een kleine stap doe, is dat in 1 week (minimaal) 1 grote stap, en in 4 weken ben ik dan een heel eind!!!:) Toch???

Nu de wintertijd begint te komen, en de winterkleren weer de kast uit kunnen, moet ik eigenlijk nodig eens mijn gardarobe uitzoeken, en kijken wat ik nog moet hebben... Nu ik vakantie heb (al ben ik niet veel naar school gegaan deze periode) en mijn moeder ook, is eigenlijk het plan om daar gebruik van te maken, en eens lekker te gaan winkelen... Helaas houd ik een ouderwets daagje winkelen niet vol... Na een stukje lopen zou ik helemaal moe zijn, laat staan het passen van kleren enzo... We zijn al druk aan het verzinnen hoe we dat op kunnen lossen... Internetshoppen vind ik niet zo leuk, dus gaan we lekker verder met verzinnen van oplossingen... 1 daarvan is, elke dag een andere winkel, en telkens 1 uurtje winkelen, en weer terug... Maarja... Om nu elke dag in de stad te gaan lopen.... haha..

Kgeloof dat ik nu alles wel weer verteld heb;) Misschien morgen nog een bericht als ik wat te vertellen heb, en anders tot volgende week...

Groetjes

2 opmerkingen:

Tamara M. zei

Ik weet dat je niet graag in een rolstoel zit, maar voor een middagje shoppen zou het wel een uitkomst kunnen zijn! Huur je een middagje een rolstoel, en dan kan je toch lekker shoppen, terwijl je m verder nergens voor gebruikt, want na die middag breng je mm weer terug!

xxx Tamara

Anoniem zei

Hedwiche

Hoi Marianne,
Het gaat de goede kant op. Heel fijn voor je! Goed idee van Tamara die tijdelijke rolstoel.