maandag 19 oktober 2009

Verrassen van vriendin

Zaterdag ben ik de hele dag alleen thuis geweest. Mijn moeder, broertje, broer en schoonzus waren naar een verjaardag in Goes. Omdat de reis ernaar toe (1,5 uur) te lang voor mij zou zijn, en om daarna nog een bezoek, en nog een keer 1,5 uur terug te moeten rijden, dan helemaal niet zou lukken, ben ik thuis gebleven. Daarnaast wilde ik energie sparen, want een vriendin was jarig geweest, en die wilde ik verrassen door opeens voor haar neus te staan. Ik wilde het ook niet van te voren zeggen omdat ik niet wist of het zou gaan lukken. Dus zaterdagavond om 7 uur, na een dag alleen thuis gezeten te hebben, om mijn rust te nemen, ging ik opweg naar mijn vriendin. Die was helemaal verbaasd, en heel erg blij. Ze had dit echt niet verwacht. Mijn verrassing was dus geslaagd, en daarmee was mijn dagje thuis blijven "voor een goed doel".

Was nog lachen trouwens... 's middags had ik haar op MSN en toen begonnen we over dat ik alleen thuis zat.. Ik zo: Ja, het is voor het goede doel he!!, zegt ze: ja dat is zo... (zij dacht dat het was om op te knappen, en uiteindelijk er beter van te worden:P) Dus heb ik 's avonds toch maar uitgelegd, dat dit het goede doel was waar ik op doelde 's middags. haha. Toen ik thuis kwam (ik was maar een uurtje geweest) was ik helemaal moe, en ben lekker naar bed gegaan, waar ik een flinke nacht maakte. Zondagmiddag ben ik ook een uurtje gaan slapen, wat ik normaal nooit doe, maar ik had het blijkbaar nodig.

's avonds kon ik wonder boven wonder ook nog slapen, en dat was helemaal een raadsel voor me. Normaal lukt dit niet als ik 's middags heb geslapen, of ik word halverwege de nacht wakker. Nu heb ik echter weer 10-11 uur achter elkaar geslapen.

Vanmorgen heb ik mijn kledingkast eens uitgezocht. Alle zomerkleren aan de kant, en de winterkleren tevoorschijn gehaald... Tegelijk ook alles wat ik niet meer draag weg gedaan, en dus heerlijk opgeruimd. Althans... Laten we het anders verwoorden... Ik zat op de stoel, en commandeerde mn moeder wat er weg mocht en wat niet... Erg, maar waar.. Uiteindelijk bleef er een stapeltje winterkleren over, waarvan ik niet wist of ik het aan kon. Dus dat werd passen. Gezien ik de laatste tijd best een buikje heb, door de prednison, en nog een aantal kilo's boven mijn gewicht van vorig jaar zweef, kon ik nog maar 2 rokjes aan. OEPS!!! daar is toch wel wat aanvulling voor nodig. Ik heb alle maten rokken in mn kast, varierend van een kleine 36 tot een grote 40... Uiteindelijk zijn er van de 10-15 rokken maar 2 die ik pas...

Nu waren we toch al van plan om te gaan winkelen vandeweek, omdat we het al aan hadden zien komen. Vanmorgen heeft mijn moeder een rolstoel besteld, die we morgen op kunnen halen. Daarna gaan we door naar Waalwijk. Daar gaan we eens shoppen. Gorinchem hebben we wel gezien, en daarnaast zie ik er ook tegenop om mensen die we kennen tegen te komen. Niet dat het erg is, maar ik voel me nog niet erg prettig in een rolstoel, en dan kom ik liever geen mensen tegen. Je zou dan toch weer gaan praten, en alles uit leggen enzo, en raar maar waar... praten kost energie...

Zo moest ik pas op de presentatie Koken een stukje voorlezen. Na 5 zinnen was ik erg aan het hijgen, en behoorlijk moe. Na even gezeten te hebben, ging het weer, maar lang achter elkaar praten vermoeid me. Net als lang achter elkaar leren, en lang lopen, trap lopen, fietsen (op de hometrainer) en in een kamer vol mensen zitten. Etc...

Allemaal gaat het al beter dan toen ik net thuis was gelukkig, want toen was er helemaal niets bij wat ik kon, maar toch... Wil ik mijn oude toestand bereiken, moet ik toch nog wat verbeteren;) Maar daar gaan we hard aan werken!!!

Vanmiddag heb ik 2 boekenbonnen ingeleverd bij de boekhandel, en dus 2 boeken gekocht, dus er kan weer gelezen worden.

Morgen winkelen in waalwijk, en mijn moeder laten duwen;) Alleen uit de rolstoel om te passen denk. Verder zal het toch al zwaar en vermoeiend genoeg worden. Maar ik heb er wel zin in!! nieuwe kleren, nieuwe dingetjes... Altijd leuk!!!;)

Groetjes

Geen opmerkingen: