dinsdag 20 oktober 2009

Winkelen was GEWELDIG!!!!

Vanmorgen werd ik na een heerlijk nachtje, om half 9 wakker. Het eerste wat ik dacht was: Vandaag gaat het gebeuren. We gaan een rolstoel halen, en we gaan WINKELEN!!! Ontzettend, wat is dat een tijd geleden, dat we zijn wezen winkelen. Vaak was het een half uurtje (voor de opname) omdat ik daarna te moe was om verder te gaan. Als ik wel langer volhield, was er vaak geen tijd, of kwam het de een of ander niet uit. Ik houd nogal van winkelen, dus ik had vanmorgen al ontzettend veel zin in de dag die voor me lag.

In verband met het uitgekeken zijn op Gorinchem, en ook omdat ik weinig zin had om bekende mensen tegen te komen (je moet dan steeds uitleggen, praten, en dat kost zoveel energie) zijn we naar Waalwijk afgereisd. Wat we daar aan winkels tegenkwamen, was echt om alleen maar van te dromen. Van alles en nogwat, in een winkelcentrum bij elkaar, makkelijk te bereiken, en heerlijk om een dagje door te brengen. Lang leve de rolstoel (die ik toch echt wel verafschuw, maar vandaag vond ik het niet erg om er in te verblijven), waardoor ik gewoon 4,5 uur in waalwijk ben geweest. Ik werd voortgeduwd door mijn moeder, en kon dus volop genieten. Hoefde geen energie te verspillen met lopen, en hoefde alleen maar uit mn rolstoel met het kleding passen.

Tussen de middag heerlijk gegeten in een of andere eetgelegenheid... En wat hebben we een lol gehad. Nooit geweten dat sommige mensen zo raar reageren op een rolstoel... Althans op de persoon erin. Om maar wat te vertellen: Ik had een nieuw horloge nodig, en dus gingen we een juweliertje in. Toen ik had beslist welke ik wilde passen, begon de poppenkast:P haha. O, wat heb je een mooie bril... Opzich heel aardig bedoeld, en ik bestede er dus niet veel aandacht aan. Maar nog geen 5 min later, zei de andere verkoopster: O wat een mooie laarzen heb je aan... Toen ging er toch wel een lachspiertje kriebelen in mijn buik... Als ik nu net nieuwe laarzen had, die nog straalden en schitterden aan alle kanten, met een leuk hakje en een blitse rits... Haha, dan zou het te begrijpen zijn... Voor deze winkeldag had ik echter zo'n beetje het oudste paar laarzen uit de kast getrokken, om de simpele reden dat dat het enige paar was zonder hakken, en omdat ik op het moment wel op hakken kan lopen, maar het te veel energie vergt, dus een hakloze laars (misschien een hakje van een mm). Een lange punt, die al behoorlijk kaal was, en zelfs een soort gat was te bespeuren. Natuurlijk netjes bedekt met schoenpoets, zodat het minder opviel, maar het was toch duidelijk te zien dat ze niet vers van de pers waren... Onze conclusie: Wat moeten ze anders tegen iemand in een rolstoel zeggen? Daarom prijzen ze maar alles wat ze zien... Maar om nu laarzen die voor het 2e jaar meegaan, en beslist niet op zn mooist zijn, te betitelen als: mooie laarzen... dat gaat me te ver... hahah..

Daarnaast waren er de leuke ingangen bij winkels, waar je een drempel op moet, en dus achteroverstijgert of weer neerploft, dat het je een lieve lust is. Dan heb je ook nog de super ruime (niet dus) paadjes in winkels, waar je met een rolstoel met flinke breedte haast niet door kan. Met een beetje duwen en trekken kom je er wel, maar makkelijk is het allerminst.

Oja, nog zoiets leuks!! Ga je afrekenen... Als ik met mn pinpas betaalde, was het een kwestie van voetsteunen even inklappen, gaan staan (steunend aan de balie, omdat ik toch behoorlijk stond te trillen op mn benen, van de inspanning) en pinnen, daarna weer gaan zitten... Niet om heen te kijken, en dat ging dus goed... Maar o wee als je contant ging betalen... Ze keken continue naar mijn moeder... in 1 winkel hadden we het zelfs zo: Ik had geld gegeven, wil ze het wisselgeld aan mijn moeder, die achter me stond geven... Ik dacht zo: pardon? ik ben er ook nog!!! Dus steek mijn hand (heel asociaal:P) tussen mn moeder en de verkoopster.... Oeps zegt de verkoopster, dat is waar.... Dan denk ik bij mezelf, ja sorry hoor, maar dat ik in een rolstoel zit, betekend nog niet dat ik mijn arm niet kan bewegen, en mn wisselgeld aan kan pakken!! zeker niet als ik het geld ook zelf heb gegeven!!!

Voordelen heeft een rolstoel ook hoor!!! Laten we hem niet helemaal afkraken. haha. Zo had ik zonder de rolstoel nooit kunnen gaan winkelen (had na 1 winkel al terug gekund), en nu geen gevulde kledingkast gehad. Daarnaast had ik dan de hele dag thuis gezeten, en me dus een vogeltje in een kooitje gevoeld, die opgesloten zit. En last but not least: Waar moesten we anders al die tasjes laten? Sjouwen was geen doen, haha, gezien we meer dan 20 tasjes bij elkaar gesprokkeld hadden... Alles in een grote boodschappentas, en tussen mijn benen op de voetsteun van de rolstoel! Handig hoor, zo'n tassendrager;)

Nu, na een lange dag, ben ik moe, maar supervoldaan! 'k Heb heel erg genoten van de dag winkelen, en heb mijn gardarobe weer aangevuld. Vanavond ga ik heerlijk uitrusten op de bank, en hopelijk ben ik na een nacht slapen weer wat uitgerust. Weer een teken dat ik met stapjes vooruit ga! 3 weken terug had ik (zelfs niet in een rolstoel) niet hoeven proberen om te gaan winkelen. Ik zou het niet volhouden. Nu heb ik het toch maar weer even gedaan, en ben dan stiekem best een beetje trots op mezelf. Tot hiertoe heb ik het toch maar weer gedaan!

Vanavond maar vroeg naar bed, en dan morgenmiddag weer rijles!!!

Groetjes!

1 opmerking:

Tamara M. zei

Fijn dat je zo hebt genoten van je rolstoelwinkeldagje!! Nou zijn we wel benieuwd naar e nieuwe kleren, dus foto;s!!

xxx Tamara