maandag 23 november 2009

Uitrusten in het ziekenhuis???

Van de allergische reactie, is alleen de jeuk nog over.. Op de warme plekjes van mijn lichaam, jeukt het na een gift Tazocin flink, en minstens een uur lang. Ik zit op die momenten dan ook niet stil, en wiebel van de ene kant op de andere kant, van voor naar achter, en van boven naar beneden (lekker energievergend klusje). Maar goed, we hopen dat binnen een paar dagen de jeuk ook weg is, en ik kan gaan "genieten" van mn kuurtje...

Er zijn mensen die beweren dat zodra je opgenomen word, je tot rust kan komen, en rustig op kan gaan knappen. Niets is echter minder waar, want in een ziekenhuis heb je GEEN rust.. Neem alleen de giften antibiotica eens... Om 00.00, 06.00, 08.00, 12.00, 14.00, 18.00, 22.00... Een aantal daarvan vallen in de nacht. Tenminste als je rekent op een lange nacht. Het langste wat je echter achter elkaar kunt slapen, is 5,5 uur, na de gift van 00.00-00.30...

Naast de giften antibiotica heb je nog: de verpleging, de dietiste, de fysio, het maatschappelijk werk, de artsen, bezoek en de mensen van het vervoer die je naar een onderzoek moeten brengen... Nu vergeet ik nog de mensen van de keuken, de mensen die bloed komen prikken, de mensen die zomaar even komen kletsen, de mensen die je gordijnen op komen hangen omdat je een heel weekend zonder gordijnen zat en dus het zonnescherm maar als gordijn gebruikte etc... Dan heb je ook nog de dingen die je zelf moet doen, zoals omkleden, sprayen, medicijnen innemen, etcetcetc...

Zo had ik vanmorgen een longfoto, nog voordat ik kans kreeg om te sprayen. Tussen mijn ontbijt en de medicijnen had ik nog een gesprek met de fysio, en na de longfoto kwam het maatschappelijk werk vrij snel binnenlopen.

Afgelopen nacht was een klapperscreennacht... Een wat? zul je denken.. Nou, omdat ik heel het weekend al zonder gordijnen zat, en toch echt niet zat te wachten op mensen die naar binnen kijken, terwijl ik met van alles en nog wat bezig was, heb ik de screen die er hangt voor als het zonnetje schijnt, gebruikt als privacy.. Echter toen ik dat idee bedacht, dacht ik er niet aan dat er harde wind kan staan, die achter de screen slaat.. ALs je dat dus bij elkaar optelt heb je een klapperscreennacht, en lig je veel wakker...

Nog steeds draag ik het charmante (niet dus) zuurstofbrilletje dat 1,5 liter zuurstof geeft... Dit omdat ik nog benauwd ben, en zonder zuurstof niet van mijn bed kom. Mijn saturatie blijft bij deze hoeveelheid extra zuurstof 97...

En dan hadden we vanmorgen net voor de warme maaltijd, nog een artsenvisite. Daarin werd het volgende kort besproken: ze gaat kijken of de uitslag van de pfeiffertest er al is, ze vroegen hoe het met me ging, en of ik me misschien al beter voelde, ze vonden het kort geleden dat ik opgenomen geweest was, ik moet proberen meer te mobiliseren, Dit houd in zo min mogelijk op mn bed, en zo vaak mogelijk in de stoel of lopen. Bij het luisteren naar mn longen hoorden ze alleen links wat geruis, en verder niet. Dit is opzich niets bijzonders, want bij mij horen ze nooit wat.

Ik geloof dat dit het voor vandaag wel was. 'k ga weer eens lekker ontspannen en van mn bezoek (ma is er) genieten. Morgen weer meer;)

Groetjes

3 opmerkingen:

Anoniem zei

tjonge, al die onwetende artsen in opleiding. Je wordt er gek van. Jij weet als geen ander hoe cf in elkaar steekt. Thuis niet fijn, in het ziekenhuis ook niet. Heel veel sterkte, Hedwiche

Anoniem zei

zeik, zeik, zeik
ja dat weten we van een ziekenhuis he, maar jij wil niet met infuus naar huis
en 97 saturatie PRIMA TOCH
zou zo met je willen ruilen, met dat charmant brilletje wat ik 24/7 om MOET hebben op 5 liter
zeik jij nog maar ff door tot je echt wat mankeerd en dan piep je wel anders
Miep
Truus
Bep
Kees
Jan
Klaas
zo iig niet anoniem

Anoniem zei

Sorry, maar het moet mij ook van het hart. Jij klaagt altijd. Thuis en in het ziekenhuis. Ik ken mensen die zieker zijn dan jij die nooit klagen. Klagen is slecht voor je gesteldheid. Je wordt er sjagrijnig en ontevreden van. Daardoor blijf je gericht op het negatieve i.p.v. je te richten op wat wel goed is. Dat is er altijd, hoe slecht je er ook aan toe bent. Lees de verhalen van andere cfers op deze site. Misschien helpt het je een positieve houding/gedrag aan te leren. Ik hoop het voor je eigen bestwil. Ik begrijp dat cfers die er heel slecht aan toe zijn gek worden van je geklaag. Je maakt jezelf veel te zielig...Advies: ga in behandeling bij een psycholoog die gespecialiseerd is in het trainen van mentale kracht.
Jan Kees