woensdag 16 december 2009

Bankhangadolescenten

Allereerst wil ik mijn verontschuldiging aanbieden, omdat ik niet zo vaak meer blog dan ik eerst deed. Ik weet dat ik niets verplicht ben, maar ik weet ook dat er mensen zijn die trouw elke dag mijn site bezoeken, om te kijken hoe het met me gaat. Op het moment ben ik echter zo moe, dat ik vaak geen zin heb in mijn site bijwerken, en dat ik al mijn energie moet steken in het opbouwen van dingen.

Op het moment doe ik niet meer dan bankhangen. Toen ik deze week met iemand het er over had, die ook enorm moe is en veel op de bank hangt, kwamen we tot de conclusie dat we bankhangadolescenten waren.

Vanmorgen had ik voor het eerst na de opname weer fysiotherapie. En wat viel dat me zwaar. De fysio die ik heb, heb ik al jaren… (vanaf toen ik 4 jaar was). Ook hij zag dat ik het erg zwaar had tijdens de fysio. Fietsen op de hometrainer lukte maar heel even (1x 1 minuut, dan 2 minuten pauze, een halve minuut, een halve minuut pauze en nog een halve minuut fietsen). Vervolgens wilde mijn fysio nog even de beenspieren trainen. Hij dacht daarbij lief te zijn, en hem op 20 kilo te zetten.. Toen ik op fitness zat, trainde ik altijd op 50-60 kg. Dus ik duw weg, en ineens schiet hij door.. haha.. Toen hebben we hem maar op 40 kg gezet:P Mijn fysio zo: Jij ben ook een mooie dame hoor.. Denk ik laat ik eerst kijken wat ze kan, duw je het apparaat bijna het gebouw uit:P hahaha..

Na de fysio moesten we nog door naar het gemeentehuis omdat mijn identiteitskaart bijna verlopen is. Na een heel gedoe met linker wijsvinger op het apparaatje, linker duim, rechter wijsvinger en rechter duim… was het dan na de betaling eindelijk klaar. Over een week kan ik hem ophalen. Op naar huis, en maar weer bankhangen..

Vrijdag heb ik mijn eerste rijles staan. Omdat ik pas om 18.00 rijles heb, ga ik tussen de middag een paar uur slapen. Normaal slaap ik niet overdag, maar ik heb geen keus nu. Zonder slapen zou ik de rijles niet trekken.. Vraag blijft of ik de rijles alweer aan kan, maar ik wil heel graag toch beginnen, omdat de tijd begint te dringen.

31 december heb ik intakegesprek op het revalidatiecentrum. Ik heb dan een gesprek met de longarts (die ik ook in het ziekenhuis al een keer heb gesproken) en met de longverpleegkundige. Best spannend allemaal.. Het word dan zo definitief he..

Tot slot nog een stukje over hoe het nu met me gaat. Helaas kan ik niet zeggen dat ik erg hard vooruit ga. Ik lig momenteel weer hele dagen op de bank, kom er heel af en toe af om wat te doen, zoals kaarten inplakken, naar de fysio gaan (vanmorgen voor het eerst), rijles (vrijdag) en om wat eten of drinken te pakken, maar verder lig ik heel veel. Ook slaap ik veel.. Ondanks dat blijf ik ontzettend moe. Zaterdag had ik iets meer gedaan, en daarna heb ik een terugval gekregen. Geen stem meer, oververmoeid, en niets meer kunnen. Als er bezoek komt, blijf ik meestal liggen (wat normaal tegen mijn gewoonte in was) omdat bezoek zowiezo al vermoeiend is, en ik eigenlijk een tijdje praten al niet aan kan.

Feit is dat ik me nog steeds beter voor blijf doen als er anderen bij zijn. Achteraf merk ik dan weer dat het te veel is geweest, en heb ik een (kleine) terugval. Kortom.. Het gaat nog lang niet zoals het moet gaan. Maar we gaan door, en hopen dat het snel toch wat beter gaat…

Voor komende tijd heb ik de volgende dingen gepland staan: 1x in de week naar de fysio, de rest proberen thuis te doen.. Vrijdag de 1e keer rijles proberen, als dat beter gaat 2 of 3 keer in de week een les nemen.. Hoe meer hoe beter… Want ik wil graag afrijden… en verder blijft het vermoedelijk bij bankhangen, en steeds maar proberen of ik weer wat meer kan. Als mijn moeder een dag vrij heeft, kunnen we misschien samen wat ondernemen.. Al is het maar in de rolstoel naar buiten, en een rondje door het park.

Vanavond is er Kerstzangavond van onze kerk. Gisteren kwamen ze een programma brengen, zodat ik via de scanner mee kan luisteren en kijken. Leuk dat ze zo met me meeleven en aan me denken. Ik ga lekker op de bank liggen en meeluisterenJ Normaal ging ik er altijd heen, maar helaas is dat nu te veel.

Voor nu is het weer genoeg geweest. Ik ga nog even rusten. Ik zal zo snel mogelijk weer wat van me laten horen. Streven is 2-3x in de week. Zodra het beter gaat of ik meer te vertellen heb, horen jullie het…

Groetjes…

Geen opmerkingen: