woensdag 2 december 2009

Verrassing van gisteren, en verloop van vandaag

Gisteravond kwam een klasgenoot mijn surprise brengen. Ze had een enorm mooie surprise gemaakt, namelijk: een nagemaakte tas op wieltjes. Daarin had ze mijn cadeautje gezet. Mijn moeder had de hele avond al zitten vissen, waarom ik zo geheimzinnig deed. Eindelijk had ik haar overtuigd dat we SAMEN haar verjaardag vierden, en toen begon die klasgenoot over het bezoek dat er nog niet was… Ze wist toen dat er iemand kwam, maar wie wist ze nog steeds niet.

Toen haar vriendin met man binnen kwamen lopen, was de verrassing dus toch nog compleet, en gingen we gezellig koffie drinken met taart. Even later kwamen ook mn oom en tante nog binnen, maar dat was voor mij ook een verrassing. Toen iedereen naar huis was, is mijn moeder ook al snel weggegaan. Ik was helemaal versleten, maar ik had het gefikst en mijn moeder een leuke verjaardag bezorgd. Ze had genoten, en daardoor genoot ik ookJ

Toen iedereen weg was heb ik gesprayd, en even met de verpleging overleg gehad. Ik heb even geregeld dat de verpleging mij vanmorgen met rust zou laten, en uit zou laten slapen. Gelukt!! Ik heb tot 10 uur geslapen (totaal dus 11-12 uur geslapen). Toen werd ik wakker, en heb ik alles gedaan. Ik merkte vandaag echt dat ik gisteren zover over mijn grenzen gegaan ben. Ik was veel meer moe, maar ben toch lekker op mijn gemakje doorgegaan. Zo heb ik 2 rondjes met de fysio gelopen, ipv 1, en heb ik vanmiddag vast kerstkaarten zitten schrijven. Een mooi klusje voor hier in het ziekenhuis.

Aan het eind van de middag kwamen 3 klasgenoten langs, en die verrasten mij met een zak vol cadeautjes. Ze hadden met de hele klas een zwartepietenzak vol gestopt met allemaal cadeautjes en lieve kaarten en brieven, omdat ik niet bij het sinterklaasfeest kan zijn, wat vanavond is.. Nadat ik een speech heb geschreven zijn ze weer gegaan.. Ik hoop dat ze vanavond een gezellige avond hebben..

Tijdens hun bezoek kwam de longarts nog langs, en dus zijn hun even in het dagverblijf gaan zitten. Met de longarts hebben we een gesprek gehad, opnieuw over de revalidatie, en ook over het verloop van de opname nu.

Hij vroeg mij wat ik wilde.. 2 of 3 weken opname.. In principe is een opname van 2 weken genoeg om een infectie de kop in te drukken. Als ik echter me niet goed voel, kan het ook 3 weken. Hun voorkeur is om zo kort mogelijk opname te doen, mede ook door mijn resistentie, en de vreemde bacteriƫn die ik hier op kan lopen. Thuis zijn het eigen bacteriƫn..

Verder gaan we proberen om de prednison 5 mg af te bouwen ,zodat ik nog 5mg overhoud. Dit is best spannend omdat ik vorige keer kelderde, toen we van 5 naar 0 gaan.. Maar toch willen we het wel proberen hier, omdat we er dan gelijk bij zijn als ik achteruit ga. Thuis zou je alleen aanmodderen, en hier kan een arts gelijk ingrijpen. Morgen moet ik longfunctie blazen, en hopelijk maandag ook een keer zodat ze kunnen kijken of hij met minder prednison niet daalt. Maandag heb ik weer contact met mijn longarts, en als alles dan stijgt, dan mag ik maandag naar huis. Bij stabiel blijven moet ik de 3 weken vol maken, en bij achteruitgang helemaal!.

Wat betreft de revalidatie, verwacht hij dat het februari word. Ze hebben goede hoop dat ik na de revalidatie (een deel van) mijn klachten kwijt ben, en meer kan. Ook raad hij aan om eens een kijkje te gaan nemen in het revalidatiecentrum, zodat ik vast wat indrukken kan op doen hoe het daar gaat.

Vanmorgen had mijn opa me gebeld, maar omdat ik hem niet had gehoord, had hij mijn voicemail ingesproken. Sinds vandaag is hij weer lekker thuis.. Nu ik nog, en dan is onze familie weer uit het ziekenhuis.. Toch wel prettiger dan 2 familieleden in verschillende ziekenhuizen…

En ja.. Het moment zat er aan te komen, dat mijn prikbord vol was;) We zijn op de muur verder gegaan.. en uiteraard gaan we nu voor de muur vol.. dus kom maar op met die kaarten;) Het doet me goed dat er zoveel mensen met me meeleven via mail, msn, sms of kaarten… slechts 1 woord… GEWELDIG!!!

Groetjes

Geen opmerkingen: