maandag 11 januari 2010

Dag 1 in het Revalidatiecentrum: Maandag 11 januari 2010

Maandag 11 januari 2010 18.45

Gisteravond om half 8 kwamen we aan op de afdeling in Revalidatiecentrum Schoondonck in Breda. Na aankomst is gelijk mijn tas uitgepakt, waarna we een rondleiding kregen over de afdeling. Daarna zijn ma en ik in de huiskamer bij wat mensen gaan zitten, waar we lekker wat gedronken hebben. Om een uur of kwart voor 9 heb ik ma uitgezwaaid, en ben ik om gaan kleden en gaan vernevelen. Daarna heb ik nog even in de huiskamer gezeten, en ben ik naar bed gegaan.

Vannacht heb ik goed geslapen, op een hoestbui (van bijna een uur) na. Om een uur of 7 werd ik wakker van lawaai in het gebouw, en toen besloot ik om dat half uur niet in bed te blijven, omdat ik anders alleen maar duffer zou worden. Ik ben er dus uit gegaan, en heb mezelf gewassen en omgekleed. Daarna heb ik gebeld voor mijn spray, en ben meegelopen naar voren om die te halen. Na het sprayen heb ik mijn medicijnen ingenomen, en ging op naar de huiskamer waar ik zou gaan eten.

Er was een speciale tafel voor mensen die een Assesmentweek hebben (onderzoeksweek) maar aangezien ik de enige was die zou overnachten, ben ik bij een andere tafel aangeschoven. Ze vertelden me daar al (voor de grap) dat ik in het bejaardentehuis terecht was gekomen.., aangezien alle mensen hier op de afdeling minstens 30+ zijn en het gros is toch wel 60+.

Na de maaltijd kwam ik de longverpleegkundige tegen die me vertelde dat er in die huiskamer iemand zat waar ik beter niet bij in de buurt kon komen, dus dat ik vanaf nu naar de andere huiskamer mocht. Ik was hier erg blij om, omdat deze huiskamer naast mijn kamer ligt. Waar ik eerst ging, is aan het andere eind van de afdeling. Maar goed, ik had niets in te brengen, want het was nu eenmaal regel dat assesment mensen naar die kamer gingen;-) het kwam dus alleen maar goed uit dat ik niet bij die andere persoon in de buurt mag komen;-) vanaf nu een stukje minder ver lopenJ

Nadat de longverpleegkundige weer weg was, met de belofte me te zullen halen als het programma begon, heb ik nog even op mijn kamer gezeten. Ik heb prachtig uitzicht op de ingang en parkeerplaats van het huis, dus kan ik lekker gaan zitten kijken als ik niets te doen heb.

Om kwart over 9 begon de introductie, waar uitgelegd werd wat de bedoeling was deze week. We begonnen met een voorstelronde (allemaal mensen van 50 of 60+). Daarna vertelde de longverpleegkundige wat dingen. Onder andere over het programma, dat we altijd bij haar aan mochten kloppen, en dat we zelf de tijd in de gaten moesten houden. Ook vertelde ze dat we zelf een rolstoel moesten regelen indien nodig, en waar we dat konden doen. Daarna hadden we nog een half uurtje om uit te rusten, of wat te drinken.

Om half 11 gingen we met de hele groep (totaal, met mij erbij, 4 man) naar beneden om een ECG (hartfilmpje) te laten maken. Dat was zo gebeurd, maar gezien we op de hele groep wachtten, was het tegen 12 uur voordat ik terug boven was.. Achteraf bleek dat een vrouw uit ons groepje gelijk een ander onderzoek gehad had, waardoor het zo lang duurde.. Als ik dat had geweten, had ik gevraagd of ze me terug wilden brengen;-)

Om 12 uur heb ik soep met brood gegeten in de huiskamer. Dit keer in de kamer lekker dicht bij mijn eigen kamer, en dus makkelijk om nadien terug te gaan. Hoef je tenminste niet eerst nog een eind (200m, maar voor mij lijkt het wel 10km) te lopen. Op mijn kamer heb ik gebeld voor mijn vernevelmedicijnen, waarna ik werd gevraagd mee te lopen, en voortaan gewoon langs te lopen… (alsof ik energie over heb;))

Om kwart over 1 werden we verwacht in de vergaderruimte, waar we een psychologische test moesten maken. Deze bestond uit wederom 2 vragenlijsten (we hadden er thuis ook al 2 in moeten vullen) die we in moesten vullen. Je mocht maar 1 hokje aankruisen, maar bij sommige deed ik er 2 omdat ik gewoon niet kon kiezen.. Kon ik ze achteraf toch naar 1 gaan zitten verbeteren.. haha.. hoezo dubbel werk doen;-) Laat ze dan gewoon het juiste antwoord erbij zetten..

Na de test, die zo klaar was, (er stond een uur voor, maar ik was binnen het kwartier klaar) had ik nog een half uur niets. De test was trouwens net zo’n toets maken… Allemaal mond houden, pen en papier voor je neus, op je eigen blad kijken, en vragen maken/beantwoorden.. haha.. Had toen echt het idee weer op school te zitten, alleen is mijn eigen klas net even (heel) wat leuker dan dit groepje;) haha..

Om kwart over 2 had ik een afspraak beneden, bij de longfunctie.. Ik had de rolstoel geregeld, en even later waren we op weg. Beneden gingen ze eerst bloed uit mn oorlel prikken (laat ik nu net een eigenwijze oorlel hebben die geen bloed geeft;-) dus moesten ze 4x prikken) en daarna gingen we door naar de longfunctie. Die bleek overigens goed, (volgens mij zelfs beter dan in het ZH) wat me erg verbaasde, gezien mijn hoesten en wat kortademig zijn.

Om kwart voor 3 was ik klaar. Ik zou dan eigenlijk om half 4 een fysio onderzoek hebben, en dan om half 5 nog een wandeltest. Maar er was eerder plaats, dus was ik even over 3 uur al klaar met de wandeltest. Daarna in de wachtkamer wat op adem gekomen, en om half 4-half 5 een fysio onderzoek.. Onder dat onderzoek werd het allemaal even te veel. Ik was al vanaf 11 uur enorm moe, en had alleen maar behoefte aan slaap. Gezien het programma wat ik daarna nog gedraaid heb, en dan vergeleken met wat ik thuis doe, was het ook allemaal niet gek…

Ik ben oververmoeid, en dus kwamen onder het gesprek de tranen. Tja, moet ze me maar niet vragen wat er gebeurd als ik oververmoeid ben;-) Dan: Stort ik in, krijg ik een huilbui, en kan niets meer… En dat heeft ze geweten.. haha..

Maar goed, na een huilbui was het weer over, en om half 5 was de 1e dag dus echt achter de rug.. Ik heb in de huiskamer gegeten. Het eten smaakte voortreffelijk, ik had dan ook de hele middag niets meer op, en voor het eerst sinds tijden at ik mijn bordje leeg;-)

Nu ik achter mijn laptop zit, voel ik de allesoverheersende moeheid des te meer. Er is ondertussen een zeurende hoofdpijn op komen zetten, en ik denk zomaar eens dat ik vanavond HEEL vroeg in bed lig. Morgen staat er een wat minder vol programma op me te wachten.. Woensdag daarentegen is het een enorm drukke en inspannende dag, nog erger dan vandaag… Als ik morgen tijd en energie kan vinden om mijn programma uit te werken, zal ik dat doen.. Nu heb ik daar even geen zin in;-)

Mijn moeder zal zo wel komen, dus ik ga mijn blog afronden… Iedereen bedankt voor de lieve en meelevende berichtjes, dat doet me zeer goed..;-)

Groetjes uit Breda!!

Geen opmerkingen: