dinsdag 12 januari 2010

Intakedag 2

Na een nacht van minimaal 9 uur geslapen te hebben, werd ik vanmorgen om een uur of 7 weer wakker van de geluiden om me heen. Ik ben er toen uit gegaan, en heb mijn dagelijkse dingen weer gedaan; medicijnen, sprayen, wassen en aankleden etc. Daarnaast heb ik een sputumkweek gedaan, omdat dat nog moest gebeuren. Om 8 uur zat ik aan het ontbijt, en om half 9 werd er door de assessmentverpleegkundige bloed geprikt. Ik weet niet waarvoor, maar het zal best ergens goed voor zijn;-)

Daarna had ik een uur niets. Ik ben toen in de huiskamer gaan zitten, en heb daar zitten kletsen. Om 10 uur moest ik bij de activiteitentherapie zijn. De vrouw die me wegbracht had me in de verkeerde huiskamer gezet, dus heb ik om 10 over 10 maar eens gevraagd of ik wel goed zat. Toen ik op de juiste plaats aankwam, begon er gelijk een gesprek, over alles wat ik doe, en leuk vind. Na 20 minuten was mijn tijd om, en kon ik weer terug naar de afdeling.

Daar heb ik even koffie gedronken, en daarna was het alweer tijd voor een gesprek. Dit keer met de assessmentverpleegkundige. Dit gesprek kwam op grenzen.. Tja, dan heb je HET punt waar het bij mij vaak om draait.. Ik geef mijn grenzen niet aan.. Ik ga door, laat niets merken, en stort later in als een plumpudding;-) ze wilde onder andere weten waarom ik mijn grenzen niet aan geef. Ik vertelde dat dit kwam omdat ik niet wilde dat anderen zagen dat ik zo “slecht” was, en dat ik ook zelf niet meer weet waar mijn grens ligt. Voor augustus wist ik dat allemaal. Ik wist mijn grenzen, ging er niet overheen, en het ging lekker.. Maar omdat ik zo ineens slechter geworden ben, weet ik niet meer waar mijn grens ligt. Aangezien ik zonder iets te doen, al versleten ben. En waar stop je dan??? Verder gaf ze me nog wat praktische tips, onder andere over het douchen. Zo wil ik vaak in 1x door met alles. Gelijk douchen, daarna doorgaan met afdrogen en gelijk daarna aankleden. Ze gaf mij het advies om eerst te douchen, daarna een badjas aan en rusten. Na het rusten ben je door de badjas al bijna droog, en dan kan je aankleden. Allemaal kleine dingetjes die toch energie sparen.. Ook raadde ze me aan om ’s avonds te douchen. Als je het ’s morgens doet, ben je al uitgeput voordat de dag begint. Als je het ’s avonds doet, kan je daarna gelijk je bed in, en uitrusten;-) Om 12 uur was het gesprek afgelopen, en was het tijd voor lunchpauze.

Na de lunchpauze had ik de wandeltest. Eigenlijk zou ik die morgen hebben, maar aangezien ik dan de fietstest heb, een fysio onderzoek met spierkracht meten, EN de wandeltest, vond ik het fijner om vandaag 1 onderdeel te doen. Anders zou ik het niet trekken. Vandaag heb ik dus de wandeltest gedaan, en morgen word dan alsnog zwaar genoeg. Ik had (heel knap) precies dezelfde afstand gelopen in 6 minuten als gisteren. Deze test word donderdag geloof ik nog een keer herhaalt. Dit omdat je niet iedere dag en niet ieder tijdstip even veel kan. En ze willen wel een volledig en goed beeld hebben.

Daarna had ik opnieuw anderhalf uur pauze. Daarin heb ik vernevelt, mijn insuline systeem vervangen, en ben ik even op mijn kamer gaan zitten om mijn programma vast uit te werken voor mijn site. Daarna heb ik nog even koffie gedronken, en had ik een gesprek met het maatschappelijk werk. Dat gesprek heeft zo’n beetje over alles gegaan, en uiteindelijk heeft ze dus bepaald hoeveel gesprekken ik met haar zou hebben, mocht ik daadwerkelijk komen revalideren. Ze kwam uit op 4. Dit omdat ze me dan kan begeleiden met het opnieuw beginnen met mijn schoolwerk enzo. Normaal begeleid ze bij het opnieuw oppakken van je werk, maar aangezien dat bij mij niet van toepassing is, gaat ze me begeleiden met het opnieuw oppakken van school;-) Ooit gedacht dat ik daar begeleiding bij nodig had???

Na het gesprek was het nog een uur, voordat we gingen eten. Ik heb dat uur doorgebracht met wat in de huiskamer zitten, wat lezen etc. We hebben vanavond heerlijk Bami Goreng met Saté op, en mn bordje was weer keurig leeg. Vanavond komt mijn moeder weer, en dan is het 2e dagje hier ook al weer voorbij..

Ik moet toegeven dat het me erg zwaar valt. Ik ben oververmoeid, en erg duizelig. De benauwdheid is wel weer minder, en ook hoesten heb ik de afgelopen nacht niet gedaan (vanmorgen wel, maar dat vind ik niet erg.. Afgelopen 2 weken was ik iedere nacht ruim een uur aan het hoesten). Morgen word een erg intensieve dag, ondanks dat ik vandaag de wandeltest al heb gedaan.

Het programma wat ik heb, kun je die in het bericht hieronder bekijken… De eerste 2 dagen heb ik al uitleg bij gezet.. Van de komende dagen komt de uitleg nog;-)

Omdat ik zo ontzettend moe ben, kom ik niet vaak op msn, en reageer ik niet op mails. Als jullie echt reactie willen, plaats dan even een bericht in mijn gastenboek, ik zal dan proberen te antwoorden. De mensen die mijn mobiele nummer hebben, mogen me eventueel ook bellen of smsen, maar ik beloof niet dat ik opneem of reageer. Op dit moment moet ik al mijn energie en krachten sparen voor mijn programma. Ook als ik dat doe, zal de week een erg intensieve week zijn, waarna ik bekaf thuis kom…

Groetjes

Geen opmerkingen: