woensdag 24 februari 2010

Dag 3


Afgelopen nacht heb ik weer ontzettend veel liggen hoesten. Om half 10 lag ik er in, en om half 12 werd ik wakker met een gigantische hoestbui. Toen om half 1, half 2, en half 3, waarna ik doorsliep tot 7 uur, toen ik er uit moest. Gebroken nachtje dus.. Vermoedelijk komt het omdat ik mijn slijmverdunner pas om 9 uur deed, omdat ik hem vroeg op de avond was vergeten. Die avond daarvoor had ik het om 7 uur gedaan. Vanavond maar proberen hem weer vroeg te nemen, dan kunnen we kijken of dat effect heeft.. want: IK WIL SLAPEN!!!!!

Vanmorgen om 8 uur was het ontbijt en daarna had ik om 9.00 krachttraining/duurtraining. Voor mij was het net als maandag, eerst duurtraining. Ik heb weer net als maandag 22 minuten gefietst, met 2 verschillende standen. Stand 2 (12 watt) en stand 5 (30 watt). Ze noemen dat berg fietsen. Na het fietsen moest ik een tijdje blijven staan naast de fietst (hangen) voordat ik kon lopen zonder een rondje te lopen (vanwege duizeligheid). Daarna ben ik terug gebracht naar de afdeling.

Op de afdeling was het tijd voor koffie pauze, en daarna moesten we om 11 uur weer beneden zijn. Omdat de fysio had gezegd dat ik beter met de rolstoel naar beneden kon gaan, en alles in de therapie leggen, vroeg ik of de verpleging me naar beneden wilde brengen. Kreeg ik gelijk een weerwoord: Je moet naar Actief bewegen zelf lopen.. alleen krachttraining is met de rolstoel.. Ik het hele verhaal uitgelegd, en uiteindelijk heeft de maatschappelijk werkster (die toch naar beneden moest) me meegenomen naar beneden. Mijn jas ging mee, want ja Actief bewegen houd op maandag, woensdag en vrijdag in dat je buiten loopt!.

We moesten buiten rondjes lopen, en dat waren 2 lussen. 2 lussen was 1 rondje. Ik haalde in 12 minuten 1,5 rondje, en dat was dan 360 meter. Je moest dit op een tempo doen dat je het vol hield, en ook mocht je rustpauzes nemen. Daar had ik er 2 van nodig. Op de terugweg heb ik arm in arm gelopen met een vrouwtje van 60. We hebben dezelfde snelheid (best moeilijk) en allebei waren we duizelig. We hielden elkaar dus op de been.. haha.. naar de afdeling ben ik wel terug gelopen, want we konden een stuk afsnijden. Als ik naar de fysio terug zou moeten lopen, zou ik langer onderweg zijn dan terug naar de afdeling lopen, dus vroeg ik de fysio om de rolstoel boven te brengen, en liep ik naar de afdeling.

Ondertussen heb ik van de fysio al een paar keer gehoord dat ik mijn schouders te veel omhoog houd. Ik loop te verkrampt te ademen, en span daarbij al mijn schouder en nek spieren aan. Maar ja, dat is bekend, en daar word aan gewerkt;-)

Daar was het tijd om te gaan eten. Na het eten hadden we een uurtje niets, en daarna hadden we gezondheidskunde. Eigenlijk was dat alleen voor de mensen met COPD en hoefde ik daar niet perse heen, maar om de groep toch ook te begrijpen, en omdat mijn opa COPD heeft, en ik misschien hier nog wat kan opsteken voor hem, ben ik gezellig mee gegaan naar de les. Het was toch te kort om te slapen, en alleen in de huiskamer zitten is ook niet leuk.

Na de Gezondheidskunde les hadden we weer krachttraining/duurtraining. Nu was het voor mij tijd om krachttraining te doen. Helaas ben ik nu mijn fototoestel vergeten, maar aangezien ik hier nog 12 weken zit, zal er vast nog wel een keer komen dat ik daar een foto van maak. We zijn nu verder gegaan met andere apparaten. Ook daar moesten we zoveel mogelijk kilo’s proberen te halen. Aan de hand daarvan word dan berekend hoe zwaar je moet gaan trainen.

Ondertussen hebben we heel wat gelachen. Zo zit er best wat verschil in de groep. De een kan wat meer dan de ander. Zo was een vrouw wat minder sterk dan een man, en elke keer moest ze wel na hem proberen hoe ver ze kon. Dus dan stonden de gewichten best zwaar, en dan moest zij.. Op een gegeven moment zei de fysio, zonder van haar blaadje op te kijken, waar ze op aan het schrijven was: Nog niet beginnen hoor.. Wij lagen natuurlijk met zn allen helemaal dubbel, want dat vrouwtje zou zelfs al zou ze willen beginnen dat gewicht niet van zn plaats krijgen.. Toen de fysio doorhad wie de volgende was, begreep ze pas waarom wij zo hard lachten.. (het vrouwtje zelf lag ook dubbel hoor, het was geen uitlachen).

Na de krachttraining waren we weer klaar met deze dag. We hebben gezellig zitten babbelen in de huiskamer, en daarna was het etenstijd. Na het eten ben ik weer weggeglipt om even mijn site bij te werken, waarna ik al snel weer bezoek zal krijgen van ma, en daarna weer naar bed.

De revalidatie valt me heel erg zwaar. Het uiterste word van je gevergd, en naast heel wat spierpijn en andere pijn, ben ik ontzettend moe (oververmoeid). ’s Avonds ben ik helemaal afgedraaid, en vaak sta ik op met hoofdpijn, omdat ik nog niet genoeg uitgerust ben. Dit is ook de reden dat ik nog geen bezoek ontvang, naast mijn moeder. Het zou teveel van mezelf vergen, en op het moment is het dus gewoon niet mogelijk…

De kaartjes beginnen op gang te komen, en elke dag lees ik met veel plezier weer de kaarten die voor mij binnenkomen.

Mijn programma voor morgen:

08.00 Ontbijt
11.00 GRIP
12.00 Lunchpauze

13.15 Actief bewegen
14.30 Voorlichting groep
15.30 Lichaamsbewustwording

Tussendoor: Longfunctie blazen, en arts spreken over longfunctie.

2 opmerkingen:

Maarten zei

Klinkt allemaal verrekte zwaar. Ga er voor, een goede conditie is echt goud waard.

Succes.

Tamara M. zei

Het klinkt idd megazwaar. Ik vind het wel raar dat het zo zwaar is terwijl je het nauwelijks aan kunt... Hopelijk slaat het niet door naar de slechte kant en moet je straks de helft van je revalidatie in het ziekenhuis liggen! Want te zwaar trainen kan ook slecht voor je zijn.

Sterkte!

xxx Tamara