maandag 22 februari 2010

Eerste dag + Doe een Wens

Gisteravond kwamen we rond 7 uur aan bij het Revalidatiecentrum. Mijn moeder had al wel 5x gevraagd of ik mijn fototoestel bij me had, en wilde dat hebben. Ze maakte beneden wat foto’s, voor de deur, voor de lift etc. Eenmaal op de afdeling werd ik naar mijn kamer gebracht. De deur werd open gemaakt, en ik stapte mijn kamer in. Daar stond ik heel verbaasd stil. Na een tijdje begon door te dringen dat dit niet de normale welkomsmanier was, maar dat Doe een Wens bezig was geweest..

De hele kamer was versierd met rozen dingen; mijn favoriet. Overal hingen rozenslingers, stonden dozen met rozen, een rozendekbed op mijn bed, rozen prulletjes etc. Op tafel lag een stapel cadeautjes. Een nieuwe laptop, een internet dongel, in de douche (ik heb de enige kamer met douche en WC) was het ook versierd, er stond een luchtje, overal rozen etc. Op mijn bed lagen rozenblaadjes. In de dozen met rozen er op, zaten allerlei lekkernijen en frisdranken, een rozentas aan de kast, een nachtkastje vol met rozen dingen, van chocola tot een muismat, en aan de muur een grote rozencollage. In 1 woord GE-WEL-DIG!!!!

Jullie begrijpen dat ik even helemaal van slag af was. Wat ik ook had verwacht, met betrekking tot Doe een Wens, dit niet.. Ik denk, ik ga gewoon 3 maanden revalideren, en daarna komt Doe een Wens vast wel een keer.. haha.. Stap je hier binnen in de meest luxe kamer van het hele revalidatiecentrum, op en top versierd met rozen, en heel vrolijk en mooi..

Zo’n beetje iedereen wil op mijn kamer kijken hoe het geworden is. De verpleging, de schoonmaak, alle andere revalidanten vragen er naar.. haha.. Blijkt dat ze vrijdag pas versierd hebben, en dat de persoon die voor mij in deze kamer zat, er speciaal vroeger is uit gegaan.. ik kan maar 1 ding zeggen.. GEWELDIG!!! Doe een Wens, waarschijnlijk lezen jullie mijn blog, want dat was afgelopen tijd wel HEEL makkelijk om mij te volgen;-) Heel erg bedankt, ik vond het een GEWELDIGE verrassing. Ik geniet met volle teugen van mijn versierde kamer.. !!

Gisteravond duurde het een tijdje voordat ik sliep. Alle indrukken werden pas in bed verwerkt;-) Om een uur of 11 sliep ik denk, en toen werd ik om 4 uur wakker met een gigantische hoestbui. Ik moest moeite doen om niet te braken, want het hoesten zorgde voor flinke braakneigingen. Na een Codeine tabletje, ging het wat beter, en sliep ik weer in tot half 8. Om 10 over half 8 ben ik er uit gegaan, en heb ik me aangekleed, waarna ik naar de huiskamer ging om te eten.

Ook daar vroeg iedereen weer naar mijn kamer, en menig een wilde even kijken, hoe het geworden was. Na het eten ben ik mijn medicijnen gaan doen, en het vernevelen. Om half 10 hadden we kennismaking met de groep, uitleg van het programma, en controle’s zoals: temp (37,5), bloeddruk (113/75) en gewicht.. Daarna hadden we even pauze, en konden we de groep wat beter leren kennen

Om kwart over 11 was het tijd voor trainen. De helft van de groep had krachttraining, waarbij alle apparaten werden afgegaan, en je maximale gewicht moest proberen te bereiken. Op een bepaald persentage daarvan ga je trainen. De andere helft (waaronder ik) ging fietsen op de hometrainer. En niet zomaar even, nee 22 minuten. Iedereen had zijn eigen zwaarte qua fietsen. 2 minuten licht, 2 minuten zwaar (berg op) Ik had 12 watt als licht, en 30 watt als berg op. Na het fietsen viel ik bijna van mn fiets af, en toen ik er naast stond, stond ik te trillen op mijn benen.

Gelukkig was ik met de rolstoel, omdat nog niet duidelijk was of ik met rolstoel moest of lopend.. Dat zou ik ’s middags met de arts bespreken. Toen we boven aan kwamen, was het tijd om te gaan eten. Een lekkere kom soep en een boterham, gingen er echt wel in..

Na het eten heb ik nog een tijdje zitten praten met de groep, en daarna ben ik naar mijn kamer gegaan. Daar heb ik mijn mail bekeken en vast het verhaal van Doe een Wens uitgewerkt. Om 2 uur werden we weer beneden bij de fysio verwacht. Daar hadden we weer kracht of duurtraining. Als je ’s morgens krachtapparatuur gedaan had, moest je nu fietsen en andersom. Vanmiddag was dus voor mij krachttraining. Ik heb zowel van het fietsen als van de apparaten bij krachttraining foto’s gemaakt, dus binnenkort zal ik die foto’s op mijn site zetten. Nu ga ik daar niet aan beginnen, want er komt zo bezoek, en eigenlijk ben ik helemaal op..

Na de krachttraining was het tijd voor de visite van de arts. Daarvoor zaten we met z’n allen te wachten totdat je aan de beurt was. Bij de arts vertelde ik dat ik mogelijk een infectie had, en ook dat ik na het fietsen vanmorgen, meer benauwd was, en was gebleven. De arts vond dat we daar onderzoek naar moesten doen, en dus gaat er een sputumkweek weg, word er morgen bloed geprikt, en ga ik morgen longfunctie blazen. Als deze waarden goed zijn kijken we het nog even aan. Zijn deze waarden niet goed, of minder dan de vorige keer (bij longfunctie is dat een grens van 10%) dan doen we het onderzoek of over een paar dagen nog een keer, of we gaan contact opnemen met het ziekenhuis waar ik loop. Toen ik vertelde dat ik liever geen opname had, omdat ik de revalidatie niet wilde missen, zei hij dat je met je kop in het zand steken ook niets opschiet.. Dus die was duidelijk;-)

Op de vraag wat ik moest doen qua lopen.. Naar krachttraining de rolstoel, en anders proberen te lopen. Als de planning erg dicht op elkaar is, dan moet ik vragen om een rolstoel, en anders gewoon ruim op tijd weg gaan, zodat je rustig kan lopen. Dit kijken we dan een week aan, en als dat niet lukt, dan gaan we over op meer rolstoel rijden.


Na de artsenvisite hadden we nog een uur voor dat we gingen eten, en die brachten we door met de groep leren kennen, lekker babbelen enzo. Het eten smaakte goed, en ook daarna heb ik nog een tijdje zitten kletsen.

Ik ben terecht gekomen in een groep van allemaal 40+ en de meeste zelfs 50+. Het is een gezellige groep, met 9 mensen. 1 man, en 8 vrouwen (mezelf meegerekend). Ze hebben allemaal COPD. Ik ben de enige (logisch) met CF, en de enige onder de 20 jaar. Er werd me al gelijk gezegd dat ik maar moest gillen als ik wat nodig had (door mijn groep) en dat hun wel voor mij zouden zorgen.. Haha.. Euh.. word ik dan niet erg lui??;-) Ik heb kort gezegd: 7 oma’s/moeders/tante’s en één vader/oom/opa hier;-) Net hoe je het noemen wil.. haha.

Er begint nu al echt een band te ontstaan tussen de groepsleden. Het is leuk om dat proces te zien. Vanmorgen kwamen we allemaal een beetje onzeker en onwennig binnen, en aan het eind van de dag lach je met elkaar, praat heel wat af, en maak geintjes. Vandaag tijdens de therapiën hebben we ook heel wat af gelachen om opmerkingen van groepsgenoten.. Kortom.. Het was een intensief, vermoeiend maar ook gezellig dagje..

Genoeg voor vandaag.. Groetjes, en tot de volgende x..

Ps. Vandaag was mijn planning dus:
8.00 ontbijt

9.30 kennismaking met de groep, en voorlichting programma + controles

11.15 Duurtraining

12.00 Lunchpauze

14.00 Krachttraining
15.00 Artsenvisite

17.15 Diner

Morgen (dinsdag 23 februari) is mijn programma:

8.00 ontbijt

8.45 ontspanningstherapie

11.00 GRIP

12.00 lunchpauze

13.30 activiteitentherapie

14.30 Actief bewegen
16.30 Voorlichting groep.

17.15 Diner
Tussendoor: Longfunctie, bloedprikken

Geen opmerkingen: