zaterdag 13 februari 2010

Kraambezoek, insulinepomp etc

Sinds een paar dagen ligt opa weer in het ziekenhuis. Hij was nog maar kort thuis, maar opnieuw was opname nodig. Het lijkt wel of hij het stokje even van mij heeft overgenomen.. Nu ligt hij er om de haverklap in.. Hopelijk knapt hij snel op, en mag hij weer lekker naar huis.

Donderdag is mijn vriendin bevallen van een zoontje: DaniĆ«l. Al weken was ik bezig met voorbereidingen op hun cadeautjes. We hebben een grote luiertaart gemaakt, met lolly’s erin, om uit te delen aan kinderen die op bezoek komen. Ook hebben we (mijn moeder en ik) een mand met 7 cadeautjes gemaakt. Elke dag mogen ze er 1 open maken.

Eigenlijk kon ik het toch niet laten om op bezoek te gaan in het ziekenhuis, dus togen we gisteravond met rolstoel en al richting het ziekenhuis. Volgende week is een druk weekje, dus dan had ik helemaal niet gekund, en ik wil het kleintje toch wel zien voordat ik ga revalideren. Wie weet wanneer ik hem anders pas weer zie.

Tegen 5 uur gingen we thuis weg. We besloten onderweg iets te eten, en daar om 6 uur te zijn, zodat we vroeg ook weer weg konden. Op de a15 stonden we gelijk al in de file, omdat er een ongeluk gebeurd was. Terwijl we steeds een klein stukje door konden rijden, kwamen we van alles tegen. Onder andere een auto die de hele file gewoon lekker langs reed over de vluchtstrook, een automobilist die van de linkse baan opeens heel snel naar de rechter baan wilde, de vluchtstrook op schoot, en een wild plasje deed langs de weg etc.

Tegen kwart voor 6 kwamen we aan bij het ziekenhuis. Daar was het zoeken geblazen waar we het beste konden parkeren. Onder die zoektocht werden we door alle kleine straatjes gestuurd, en uiteindelijk reden we bijna een weg in wat eenrichting verkeer was, en wij dus niet mochten rijden. Haha.. Omgekeerd en toen maar in een parkeergarage geparkeerd. Ik was blij dat ik een rolstoel had meegenomen, want het was een behoorlijk stukje lopen.

Kom je de parkeergarage uit, heb je een moeilijk opengaande deur, een opstapje.. Jaa echt rolstoelvriendelijk.. Dan een drukke weg over steken.. (lees racen) Zit ik daar met een mand met cadeautjes, een tas, en een luiertaart met muisjes op een blad hahah.. De muisjes lanceerden alle kanten op, behalve de goede;-)

Maar goed. In het ziekenhuis gevraagd waar we moesten zijn, en toen waren we al snel bij mijn vriendin en haar man, met hun kleine. Na een tijdje kreeg ik hem ook in mijn armen. Heerlijk wat een lekker mannetje was dat.. Op een gegeven moment na 3 kwartier daar geweest te zijn, besloten ma en ik weer te gaan, want ik zat steeds meer in te kachelen. Opnieuw was ik blij dat we de rolstoel mee hadden genomen. Ik mag dan vaak eigenwijs zijn en het niet willen, maar als het niet anders kan, neem ik hem wel mee;-) Leuk is anders, maar je moet wat als je ergens wil komen.

Ook op de terugweg hebben we weer heel wat beleefd. Het begon toen we de parkeergarage uit wilden rijden. De auto voor ons, zat een vrij jong ventje achter het stuur (ik vraag me af of hij zijn rijbewijs had). Om de parkeergarage uit te kunnen moest je een behoorlijk steile helling op. Is de auto bijna boven zakt de auto tot halverwege terug. Wij stonden er een stukje achter en zijn snel achteruit gereden.. Heel wat gegas, een hoop stank, wisselen van bestuurder in betreffende auto en een hoop rook later, was de auto boven, en konden wij ook door rijden. Komen we bij de stoplichten.. Rijd die auto dwars door rood.. Dan vraag ik je.. haha.. kan je rijden of niet?;-)

Op een gegeven moment rijden wij met een vaartje vlak bij een stoplicht, springtie op oranje.. Gaat ma boven op de rem staan.. haha. Maar goed dat ik de luiertaart niet meer vast had, want dan waren de muisjes met recht gelanceerd. Om een uur of 8 waren we thuis, en was ik helemaal versleten. Ik heb even mijn mail gekeken, de foto’s op de pc gezet, en ben naar bed gegaan.

Het was een enorm uitputtende avond, maar wat heb ik genoten van dat kleine mannetje, en het bezoek aan mn vriendin met haar man. Ondanks mijn oververmoeid zijn nu, ben ik blij dat ik het gedaan heb. Ik heb er een voldaan gevoel aan over gehouden.

Deze week ben ik weer enorm hard gaan hoesten. Ook ’s nachts ben ik weer lekker in de weer. Wat ben ik blij dat ik bij het laatste poli bezoek Codeine tabletjes (hoestprikkelonderdrukkend) heb gevraagd. 1-2 per nacht heb ik toch wel nodig.. Doordat ik ’s nachts heel onderbroken slaap, ben ik helemaal uitgeput deze week. Helaas komt er nog een drukke week aan komende week, dus proberen we dit weekend maar flink uit te rusten.

Een tijdje terug had ik contact gehad met Medtronic, en die zeiden dat de nieuwe insulinepomp pas eind maart kwam. Na het toesturen van een nieuw batterij dopje voor mijn pomp, was dat afgehandeld. Dankzij het batterij dopje heb ik nu 5 dagen voordat ik moet vervangen, in plaats van 2 dagen. Gisteren belde echter de firma waar ik de pomp van krijg; Binnen 10 werkdagen word ik gebeld voor de uitleg van de nieuwe pomp, en de pomp arriveert ook eerdaags. Als ik in Breda ben, dan kunnen ze daar eventueel ook voor de uitleg komen.. Waarom elkaar tegen spreken?:) maar ‘k ben toch wel blij dat de pomp niet pas eind maart komt, maar binnenkort al;)

Fijn weekend allemaal, en tot volgende week!!

Geen opmerkingen: