maandag 15 maart 2010

Week 4, dag 1.. Pac doorspuiten

Na een lang, fijn weekend, waarin ik veel op de bank heb gelegen en veel heb geslapen, ivm uitputting, was het vanmorgen om kwart over 9 tijd om naar Rotterdam te gaan. Daar zou mijn PAC doorgespoten worden. Een berekening vooraf leverde ons op dat we ongeveer om 10 uur in Rotterdam zouden kunnen zijn, en om 11 uur dan uiterlijk daar vertrekken en naar Breda gaan. In die berekening hadden we echter geen file mee gerekend..

En dat was juist wat we onderweg tegenkwamen. Toen we bij Alblasserdam al stil stonden, en stapvoets verder gingen, kreeg ik al snel een pijnlijk voetje.. (ik zat achter het stuur). Na ongeveer 3 kwartier konden we eindelijk weer wat harder door rijden. Bij de afslag Ridderkerk was een ongeluk gebeurd. Veel groene zeilen erom heen en een hoop zwaai lichten. Wij kozen daar een andere baan, dus waren we uit de file.

Om half 11 arriveerden we bij de parkeergarage en om 10 over 11 was mijn PAC door gespoten. Daarbij was gelijk wat bloed af genomen, omdat ik vertelde dat ik me niet goed voel, en het idee heb een infectie te hebben. Gelijk werd korte metten genomen, en alles gecontroleerd.

Even naar de wc, langs het restaurant voor koffie voor onderweg, en de rolstoel bij de ingang parkeren (zh rolstoel) en toen was mijn moeder onderweg naar de auto. Ik had besloten dat zij terug mocht rijden naar Breda, omdat ik toch wel heel moe was, en ook nog in Breda aan de therapie moest.

Officieel moest ik om 12 uur in Breda zijn, om te eten, en daarna om half 2 bij oefentherapie. Om 10 over 12 kwamen echter aan in Breda, mijn moeder at een boterham mee, en om kwart voor 1 was ik op mijn kamer. Omkleden, terwijl mijn moeder de koffers weer uitpakte, en toen sprayen en door naar beneden. Precies op tijd zat ik beneden in de wachtkamer.

Na een gesprek bij de fysiotherapie (oefentherapie zoals het in mijn programma stond) zat ik na 10 minuten weer in de wachtkamer, want ze konden me niets meer vertellen dan ik al wist. Doorgaan en hoop houden, zo werd er me nog ingefluisterd met betrekking tot sputum mobiliseren.

Gelijk daarna had ik krachttraining, en daar viel het iedereen op dat ik helemaal uitgeput was. Er werd gekeken of ik niet in slaap viel, en gevraagd of ik stokjes voor tussen mijn oogleden nodig had.. Gelukkig was daarna mijn dag klaar, en vandaar ook dit vroege tijdstip van bloggen.

Zoals ik al zei, gaat het niet zo lekker met me. Dit weekend ben ik nog benauwder geworden, en mijn moeder merkte op dat ik weer aan het neusvleugelen geslagen was. Hoesten doe ik nog steeds niet, en als ik hoest, is dat niet productief. Ik heb nog tot donderdag een tablettenkuur, en daarna ben ik klaar met mijn antibiotica. Wel gaat het antibiotica vernevelen nog door tot 2 april. Woensdag longfunctie, en donderdag ga ik bij de arts langs. Ik ben benieuwd wat er uit gaat komen. Hopelijk gaat het voor die tijd wat beter, en is het allemaal vals alarm..

Vanavond ga ik me lekker rustig houden en vroeg naar bed. Morgen weer een nieuwe dag, en daar hoop ik redelijk uitgerust aan te beginnen. Eens moet de eerste keer zijn, dus hopelijk begin ik dan morgen uitgerust;) haha..

Mijn programma voor morgen is:

08.00 ontbijt

08.45 Ontspanningstherapie

11.00 Grip

12.00 Lunchpauze

13.30 Activiteitentherapie

14.30 Actief bewegen

15.45 Gezondheidskunde (weet niet of ik daar heen moet)

17.00 Diner..

Groetjes en een fijne dag nog allemaal…

Geen opmerkingen: