dinsdag 16 maart 2010

Week 4, dag 2: Brief aan verpleging

Gisteravond kwam het moment dat ik de knoop door heb gehakt, en een brief schreef aan de verpleging. Alles wat ik wilde zeggen, maar niet in een gesprek kon zeggen (omdat ik vaak dan dicht sla, en niet weet wat ik moet zeggen) heb ik in een brief gezet, en overhandigd aan de dienstdoende verpleging. Dit ging gepaard met heel wat tranen, maar is me toch gelukt.

Wat is het dan dat ik aan wilde geven? En waarom gepaard met zoveel tranen? Kort en krachtig is dat: Ik ben uitgeput. Afgelopen weken heb ik steeds weer geprobeerd het toch vol te houden. Vroeg naar bed, veel rusten, etc etc.

Afgelopen week bleek echter al dat ik het niet vol houd. Woensdag ging het fietsen minder makkelijk, en vrijdag had ik er nog meer moeite mee, terwijl het wel hetzelfde was gebleven. Daarnaast voel ik me een stuk slechter. Benauwder, continue trillen, het ijskoud hebben, snel hoofdpijn, geen eetlust meer omdat ik te moe ben om te eten, mijn stem word minder (heeft zelfs al iemand van de fysio tegen me gezegd gisteren; of ik wist dat mijn stem anders was dan vorige week) etc.

Omdat ik geen gesprekken gepland had staan waar ik het in aan kon geven, mijn signalen niet werden opgevangen, en ik dichtsla als ik voor iemand sta, of de helft vergeet, besloot ik gisteravond een brief te schrijven. Dit op aanraden van mijn moeder. Op papier kan ik heel wat beter mijn gevoelens uitdrukken, en zo kwam het dat er een brief naar de verpleging ging. Die zou het aan mijn case manager geven vandaag.

Mijn case manager heeft avonddienst, en dus verwacht ik dat ik vanavond nog wel reactie krijg op mijn brief. Vanmiddag werd me al wel duidelijk dat ze mijn brief had gelezen, toen ze aanbood me van de andere kant van de afdeling, naar onze huiskamer te rijden. Ook verschillende andere personen zeiden dat ik er moe uit zag, en mijn rust goed moet nemen.

Vandaag stond ik al ontzettend moe op. Toch ben ik gewoon alles gaan doen, al was het tempo aanzienlijk lager dan vorige week. Tussendoor heb ik vaak op bed gelegen, om uit te rusten, maar vanmiddag was daar helaas geen tijd voor. We hadden het ene programma onderdeel na het andere, en van rusten kwam niet veel. Gelukkig heb ik lieve groepsgenoten die me helpen waar ze kunnen. Heel wat waard, zo’n fijne groep..!!

Als eerste hadden we vanmorgen Ontspanningstherapie. Opnieuw op het inmiddels bekende matje, en opnieuw lichten uit, en concentreren. Verschil was wel dat ik nu een fleece deken had mee genomen, zodat ik het niet zo koud had op de vloer. Eerst moesten we onze ledematen een voor een zwaar voelen worden, en daarna begonnen ze opnieuw bij de armen en moesten we ze een voor 1 warm voelen worden. Dat was in het kort wat we vandaag deden.

Na ontspanningstherapie, hadden we een uur rust, en heb ik op bed gelegen met mijn laptop. Ik heb bewust niet geslapen, omdat een uur daar net te kort voor is (kwartier van te voren weg naar volgend programma onderdeel, dus je hebt 3 kwartier). Om 11 uur stond er GRIP gepland, en daarin hebben we opnieuw huishoudelijke taken gedaan. Ik heb daar op zich weinig aan, want thuis hoef ik dat niet te doen, maar toch heb ik mijn kunsten bewezen en een raam van de huiskamer gewassen. Daarbij is het nu natuurlijk niet de bedoeling, dat iedereen aanbied dat ik bij hun de ramen mag komen wassen;) hihi..

Na GRIP hadden we lunchpauze, en daarna heb ik gelijk gesprayd, en opnieuw even uitgerust. Om half 2 moesten we beneden zijn bij de activiteitentherapie. De rolstoel ging mee, en met wat tussenpozen heb ik er zelf heen gelopen. We gingen daar koekjes bakken. De groep werd in 2 gedeeld, en ieder moest zelfstandig met het groepje gaan bakken. (bakklaar maken). Doordat iedereen wat deed, was het haalbaar, al was ik daarna wel erg moe.

Gelijk na activiteitenbegeleiding, gingen we door naar actief bewegen. Daar hadden we opnieuw 6 dingen die we moesten doen. In een half uur tijd, moest je alles tenminste 1x gedaan hebben, op je eigen tempo, op tijd rust nemen, en zo vaak als je zelf dacht te kunnen. Ze waren gebaseerd op dingen die je in het huishouden doet. De dingen waren: 1. een bal van de grond pakken, en boven je hoofd tegen de muur tikken (iets optillen, of boven je hoofd reiken), 2. 2 treden van een trapje op, en weer af 3. In een hoepel stappen, deze omhoog doen, en over je hoofd halen, en weer neer leggen (broek/rok aantrekken of shirt uit doen), 4. Opstaan van een stoel, en op een andere stoel gaan zitten, en weer terug (telefoon opnemen, naar de deurbel lopen etc) 5. Met 2 boodschappentassen met inhoud lopen. 6. Een kliko heen en weer rijden. Bij al deze dingen moest je bijhouden hoe vaak je iets deed, en dat moest je doorgeven aan de leiding.

Na actief bewegen zijn we naar de andere huiskamer van de afdeling gegaan, en daar hebben we gewacht totdat het tijd was om naar Gezondheidskunde te gaan. Ik moest hier ook bij zijn. Er was een psycholoog bij, en we moesten vooraf al een papier inleveren met dingen die we moeilijk vinden. Daar werd dan over gepraat.

Hierna was het tijd om te gaan eten, en na het eten ben ik naar mijn kamer gegaan, nadat ik even bij de verpleging gevraagd had of ze mijn medicatie uit de koelkast, als hun klaar waren met eten, naar mijn kamer wilden brengen. Zo meteen komt mijn moeder, en staat er douchen op de planning. Verder houd ik me heel rustig, en ga vroeg naar bed. Er blijft hoop, dat ik ’s morgens redelijk uitgerust opsta.. Moed houden, positief blijven en proberen de revalidatie tot een goed einde te brengen…

Groetjes en een fijne avond.

Geen opmerkingen: