woensdag 7 april 2010

Plotselinge wending

Vandaag zou ik het gesprek hebben met mijn longarts. Deze ging echter niet door. Mijn longarts had pas gisteravond gehoord dat ik hem wilde spreken, en vandaag had hij een te vol programma om een uitgebreid gesprek te plannen. Ik heb wel een kort gesprek met hem gehad over hoe we nu verder gaan.

Vrijdag mag ik naar huis. Ik zou met de kuur door kunnen gaan om mijn longfunctie verder te laten stijgen, maar omdat de vermoeidheid nu een belangrijke rol speelt, en rust heel belangrijk is, hebben we besloten niet verder te gaan. De antibiotica kan mijn vermoeidheid vermeerderen, en ook rust je in het ziekenhuis niet echt uit. ’s Nachts word je regelmatig wakker door de infuuspomp, en ook overdag kan je niet lang slapen.

De komende tijd moet ik proberen met de fysio weer wat op te bouwen. 2x per week ga ik dan met hem trainen. 28 april heb ik een gesprek gepland staan, en dan gaan we met elkaar bespreken hoe we nu verder gaan.

Terwijl ik bezig ben met mijn blog, komt mijn longarts binnen. De verpleging had aan hem gevraagd of ik morgen niet al naar huis mocht. En dat mag.. Waarschijnlijk hebben ze mijn bed nodig voor iemand anders. Dus: MORGEN ga ik al naar huis. Morgenochtend ben ik gewoon weer THUIS!! Lekker hoor.. Gaat wel weer op een snel tempo, maar ik ben er niet rauwig om. Want ik ben het eigenlijk toch echt wel erg zat..

Neem nu vanmorgen: om 6u komen ze binnen, mijn antibiotica aanhangen. Die loopt een uur. Echter, na een kwartier komt ze terug, schijnt het dat ze gisteren met de diĆ«tiste hebben afgesproken dat ik een curve moet doen vandaag. En nee, daar wist ik niets van.. Maar goed.. Komt ze met de meter aan.. De verkeerde.. Lamp blijft branden, en even later komt ze terug met de juiste meter.. Klopt het stripje niet.. Gaat ze weer weg, en komt even later terug met een ander stripje. Om half 7 is ze klaar.. Een half uur later is de antibiotica doorgelopen. Een kwartier later komen ze eten brengen, en de deur van mijn sluis gaat nog een paar keer open. YEAAA ik ben wakker, en doe geen oog meer dicht.. Op naar mijn eigen bed waar ik door kan slapen ’s morgens vroeg..!!

Ik wens jullie allemaal een fijne avond toe, en morgen komt de blog vanuit mijn eigen woonkamer (als alles goed blijft gaan)!! Groetjes

3 opmerkingen:

Tamara M. zei

Hoe lang heb je nu antibiotica gehad? Want drie weken is toch het beste? En waarom wil je eigenlijk nooit met thuiszorg? Je zegt wel dat je dat met je vermoeidheid niet aan kunt, maar je slaapt wel veel beter dan in het ziekenhuis. Geen infuzen om 6 uur sochtends meer, je eigen ritme, niet meer constant mensen die binnenlopen. Het is zo veel rustiger. Dat lijkt me juist voor jou met je vermoeidheid een stuk beter!

xxx Tamara

Claudia Huijzen zei

Hey Marianne,
wat Tamara zegt, is thuiszorg geen optie? Ik kom in het ziekenhuis ook nooit echt tot rust, maar in m'n eigen omgeving gaat dat al veel beter. Ondanks dat ik dan zelf vaak om de 8 uur een infuus moet aanhangen en cassettes moet vervangen etc. is het toch wel prettig thuis en kun je je kuur ook afmaken thuis. Ik hoop in ieder geval dat je thuis lekker tot rust komt! En je je kan gaan richten op je conditie. Sterkte en succes.

Yehudith zei

Hoi Marianne,

Thuiszorg lijkt me ook ideaal voor jou, want je hebt ook een PAC, dus kan je het allemaal ook lekker zelf doen (als de thuiszorg het een paar keer heeft voorgedaan). Ik vind het zo veel prettiger dan in het zkh, kan ook lekker mijn eigen ritme inbouwen. Die is natuurlijk nooit zo strak als in het zkh, maar dat kan ook niet, anders slaap je eenvoudigweg niet genoeg...

Succes thuis en ik hoop dat het verder opknappen lukt!

Groetjes,
Judith