donderdag 24 juni 2010

Bezoekje aan de allergoloog

Vandaag moest ik naar de allergoloog, voor de allergietest op de Tazocin. Toen ik binnen kwam, was er al gelijk een verrassing, want daar zat Sandra. Sandra werkte 2 jaar geleden op 2 midden, de kinderafdeling van het Sophia, en heeft tientallen infusen bij me geprikt. Ze ging toen over naar de Allergologie van het Volwassen ziekenhuis, en vandaag kwam ik haar daar dus tegen. Gelijk even bijgepraat over hoe het ging enzo..

Daarna de huidtest.. Al gelijk bij de eerste hoeveelheid kwam de allergie op. Bij de 2e werd het nog erger, en kreeg ik verschijnselen als: jeuk, duizeligheid, waterige ogen, prop in mijn keel etc. Daarom zijn ze gelijk gestopt. Ik kon gelijk naar de dokter, die me een pilletje tegen de allergie gaf. Daarmee nam de reactie iets af, maar de jeuk bleef nog wel een poosje.

Uit het gesprek met de dokter kwam, dat ik allergisch ben voor de Tazocin. Omdat de Tazocin een samengestelde antibiotica is, die uit 2 verschillende dingen bestaat, moet ik terug komen voor verder onderzoek. Het kan zijn dat ik op alle Betalactam antibiotica allergisch ben. Het kan ook zijn dat ik voor de Pipperaciline allergisch ben. In het 2e geval kan het betekenen dat ik heel veel antibiotica niet meer mag hebben. Dat zou ook vervelend zijn, want met welke antibiotica moeten ze me dan behandelen? Voor veel ben ik namelijk al resistent. In september heb ik verder onderzoek, om te ontdekken waarvoor ik precies allergisch ben. Ze gaan me dan testen op alleen de Pipperaciline en op penicillines. Tot die tijd mag ik geen enkele Betalactam antibiotica krijgen.

Hoewel het niet fijn is dat ik allergisch ben, ben ik blij dat het ontdekt is. Allergie kan namelijk levensgevaarlijke situaties opleveren, als je de allergie negeert. Nu er duidelijk is dat dit allergie is, kan er bewust bepaalde antibiotica vermeden worden, waardoor vervelende situaties vermeden kunnen worden. Achteraf hadden ze dit 3 jaar geleden al moeten laten testen, toen ik voor het eerst reactie kreeg.. Maar al die tijd dacht men aan een buikgriepje..

Op de terugweg was het heel druk op de weg, en zijn we een groot stuk binnendoor gegaan. Op een gegeven moment zat de stemming er goed in, en werden we er melig van. Toen ik ook nog mee ging remmen, met mn ma (op de terugweg reed ma) lagen we helemaal dubbel. Ik was zo aan het meerijden dat ik automatisch mn voeten bewoog als er wat moest gebeuren.. hihi.. Hoezo al gewend aan het autorijden?;-)

Na mn auto weer verbouwd te hebben, toen de rolstoel er uit was, ben ik op de bank gaan liggen, omdat ik helemaal uitgeteld was. Die reactie veroorzaakte altijd al veel narigheid, maar zelfs bij zo’n kleine hoeveelheid ben ik uitgeput. De jeuk is gelukkig weg, wel is er nog extreme moeheid (combinatie van reactie en het weg gaan), en een beetje een belabberd gevoel. Uit ervaring weet ik dat dit snel weg gaat trekken als er geen verdere toediening komt.

Groetjes en tot de volgende blog;-)

Geen opmerkingen: