dinsdag 24 augustus 2010

De traplift

Vrijdag was het dan zo ver. Ze kwamen de traplift zetten. Ruim 3 uur hebben ze er over gedaan, als het niet meer is. Maar het resultaat mag er zijn. Ik kan nu weer regelmatig zelf de trap op. 1x per dag loop ik zelf. Net als ik al een tijd deed. Waar ik normaal mijn moeder of iemand anders naar boven stuurde, kan ik nu zelf naar boven. Scheelt een hoop lopen voor mijn moeder, en ik ben zelf weer een stuk onafhankelijker. Er is meer energie over voor andere (leuke) dingen, en ik kan eindelijk mijn kamer eens uit gaan mesten. ’s Nachts kan ik weer gewoon naar de wc. En als ik eens wat vergeet, kan ik het ZELF halen.. En hoewel het niet leuk is, dat ik hem nodig heb… Geloof ik dat ik er nu al blij mee ben dat er een traplift bestaat…

Groetjes

Geen opmerkingen: