donderdag 30 september 2010

Naar de Fysio met hindernissen...

Bij de fysio, zijn ze al een paar weken bezig, met werkzaamheden aan de flat die boven de praktijk ligt. Op de flat zijn er woningen bij gekomen, en die moeten geïsoleerd worden. Toen ik vandaag aan kwam bij de fysio, zag ik al dat ze op bijna alle invalideparkeerplaatsen stonden, met een hoogwerker. Op de parkeerplaats die vrij was, kon ik wel gaan staan, maar dan had ik het risico dat ik niet weg kon, als ik terug kwam van de fysio. Ook stond er een vrachtwagen, met wat zakken isolatiemateriaal (kleine stukjes). Maar ik kon er langs rijden, dus ik rijd naar de werkmannen die daar staan, en vraag of ik op de vrije invalidenparkeerplaats kon staan. Die mannen keken nogal moeilijk, (je zag ze denken: “wat moet jij nu op een invalidenparkeerplaats”) maar ondertussen was mijn fysio naar buiten gekomen, en zei dat ik longpatiënt was, dus dat het noodzakelijk was. Nou ja, dan mocht ik er wel staan. Na de vraag hoelang ik werk had, gingen de mannen aan de kant, en kon ik parkeren.

Tijdens de fysio hebben mijn therapeut en ik, alle mogelijke scenario’s bedacht, die er konden gebeuren. Haha. Onder andere dat ik heel de middag moest wachten tot ik weer weg kon, mijn auto onder het isolatiemateriaal zou bedolven zijn (zijn soort kleine piepschuim stukjes, die door een slang naar boven geblazen worden), ik mijn raam open had laten staan (in de regen zeker?) en mijn auto vol zou liggen met isolatiemateriaal etc. Na een half uurtje trainen, en wat vervolgafspraken maken, liep ik naar buiten om weg te gaan. De man die in de vrachtauto isolatiemateriaalzakken in de slang stond te legen, keek al zeer moeilijk, toen ik naar dat kleine blauwe auto’tje liep, die op die invalidenparkeerplaats stond. (hadden ze wisseling van de wacht gehad? Of was hij vergeten waarom ik daar stond?? Hihi) Ik ga vast in mijn auto zitten, meet mijn bloedsuiker nog een keer, en wacht af wat er gaat gebeuren.

“MEVROUW!!!” De werkman stond naast me, en vroeg of als hij de slang aan de kant zou houden, ik dan onder de buis door kon rijden, en langs de hoogwerker, weer weg zou willen rijden. Dus die man houd de slang omhoog, en ik kijk om, en zie dat mijn fysio (ach ja, hij is de beroerdste niet haha.. ) stond te helpen met de slang omhoog houden. Zo kon ik na wat capriolen uitgehaald te hebben, toch weg bij de fysio.. haha.. Zo maak je nog eens wat mee zeg. Denk je dat je naar de fysio gaat, en weer terug, kom je in een complete werkmannenzone.. haha.

Omdat mijn blog vandaag al zo lang is geworden, volgt er morgen of zaterdag een blogje over hoe het met me gaat;-)

Groetjes

1 opmerking:

Sanne zei

Haha Marianne!! Zulke dingen moeten jou weer overkomen! ;) Maar is idd weer een wat anders.. Waren het toch geen knappe werkmannen? hihi..:P

Dikke knuf