donderdag 28 oktober 2010

Griepprik

Afgelopen week heb ik de hele week op de bank gelegen, en heb ik geleefd op de paracetamol. Zoals ik dinsdag al zei, heb ik zowel Catechisatie (maandag) als dinsdag de fysio af moeten zeggen. Gisteren heb ik op mijn gemak mijn tas ingepakt voor de vakantie.

Vandaag heb ik eerst de griepspuit gehaald, en daarna ben ik naar de fysio gereden. Mijn moeder is met me meegereden, en is in tussentijd boodschappen gaan doen. Omdat ik na de fysio helemaal op was, heeft mijn moeder terug gereden…

Morgen gaan we een weekje op vakantie. Ik ben welliswaar niet helemaal fit, maar hoop er toch een leuke week van te maken. De paracetamol gaat mee, en daarmee zal het wel lukken.

Zoals jullie zullen begrijpen, komen er dus komende week geen blogjes. Deze hoop ik te hervatten na mijn vakantie.

Groetjes

dinsdag 26 oktober 2010

Pas op de plaats...

De laatste weken, heb ik geprobeerd om iedere dag te fietsen, en afgelopen zaterdag ben ik naar de creabeurs geweest. Dat dit een beetje te veel was, bleek afgelopen weekend. Zondag heb ik heel veel op de bank gelegen, en ben erg vroeg naar bed gegaan, omdat ik niet lekker was, en heel erg moe. Maandag zat het gewoon in de planning om naar catechisatie te gaan, maar eind van de middag bleek dat dit hem niet ging worden. Duizelig, hoofdpijn, zweten, trillen, enorm moe. Hoesten en benauwdheid blijven stabiel, en dus denk ik dat het puur oververmoeidheid is. Catechisatie heb ik dus afgebeld, en ik ben frequent paracetamol gaan slikken, om me wat beter te voelen.

Vannacht heb ik een nacht gemaakt van bijna 12 uur, en vanmorgen voelde ik me nog net zo beroerd. Opnieuw paracetamol geslikt, en om half 12 besloot ik toch de fysio maar te contacten of het slim was om te komen. Er was niemand die me kon brengen, en als je zo beroerd ben, is het niet wijs om zelf te rijden. Daarnaast komt er dan van sporten ook niet veel. Het advies van de fysio was dus ook: Thuisblijven, en kijken of ik donderdag wel gewoon kan komen.

Vandaag kruip ik dus lekker op de bank, en probeer uit te rusten en op te knappen. Met de vakantie in het vooruitzicht, is het niet erg prettig dat ik nu “instort”.

Verder had ik beloofd om over de creabeurs te vertellen;-) Zaterdag ben ik daar samen met de buurvrouw, en mijn moeder heen geweest. 2 grote hallen stonden vol met allemaal kraampjes. Kaarten maken, scrappen, sieraden maken, poppenhuizen, borduren, etc.. Alles was er wel te vinden. We hebben dus ook wat leuke dingen voor het scrappen en kaarten maken ingeslagen. Gelukkig zit er geen houdbaarheidsdatum op, en kan je het laten liggen zolang je wilt (hihi). Verder hebben we ook wel leuke ideeën opgedaan. Binnenkort als ik weer wat opgeknapt ben, en wat energie heb, weer eens lekker een poosje kaarten maken of scrappen. Maar nu eerst maar alle energie gebruiken om een beetje op te knappen;-)

Groetjes

zaterdag 23 oktober 2010

Creabeurs

Afgelopen week was ik beduidend meer moe, dan daar voor. Het fietsen kostte erg veel moeite, hoewel ik dat wel elke dag heb gedaan. Verder heb ik nog wat dingetjes in huis gedaan, (denk aan aardappels en groente schoonmaken, geen zware dingen). Ook het hoesten houd aan, hoewel dit wel iets minder is geworden, sinds ik vorige week met de AZLI maand ben begonnen. (AZLI is antibiotica die ik de ene maand wel moet vernevelen, en dan een maand niet etc.) Met mijn suikers gaat het ook wel goed. Zelf ben ik er nog niet tevreden mee, maar de verpleegkundige verzekert me keer op keer dat het heel niet slecht is.

Ondanks mijn moeheid, gaan we vandaag toch naar de creabeurs. Misschien dat ik nog wat leuke dingen voor het scrappen kan kopen, nieuwe ideen voor het kaartenmaken op kunnen doen, en anders hebben we gewoon een gezellige dag! De buurvrouw had ook wel zin om mee te gaan, dus vertrekken we straks met zn drieen naar de beurs. Later zal ik daar wel meer over vertellen;)

Voor nu rest mij nog, om jullie allemaal een fijn weekend te wensen!

Groetjes

donderdag 21 oktober 2010

Wandelingetje

Omdat ik deze week erg weinig te vertellen heb, maar eens een aantal plaatjes van een wandeling, die we pas door de polder en langs de Giesse maakten. Het was een zonnige dag, en we besloten een rondje te gaan lopen. Rolstoel uitklappen, jas aan, en daar gingen we. Eerst door de polder, en langs de Giesse terug. Dat leverde de volgende mooie plaatjes op:







Je kan je voorstellen, dat ik heb genoten van de wandeling, met zulke mooie beelden in je omgeving. De herfst is altijd weer mooi.. Net als ieder ander jaargetij. De lente; als alles weer in bloei staat, de zomer; als alles volop bloeit, de herfst; als de bladeren vallen, en de winter; met dikke pakken sneeuw.




Groetjes



dinsdag 19 oktober 2010

Donorweek

Deze week, is het donorweek. Het donor worden, staat de hele week in de belangstelling, met als doel zo veel mogelijk donoren te werven. Deze actie word gehouden, omdat er een groot te kort aan donoren is. De wachtlijsten zijn lang, en veel mensen overleven deze lijst niet. Ook mensen die ik persoonlijk gekend heb, zijn overleden, omdat de wachtlijst te lang was. Nu is mijn vraag: Bent u/ ben jij al donor?

Natuurlijk ben je niets verplicht, en heeft iedereen recht op zijn eigen mening. Maar ik weet, dat er ook mensen zijn, die het formulier vergeten in te vullen, terwijl ze wel donor willen worden. Het word uitgesteld, en uitgesteld, totdat het formulier ergens onder op de vergeten stapel ligt. Wilt u/ wil jij donor worden, en ben je het formulier kwijt, of vergeten in te vullen? Het kan nu ook via internet, als je gaat naar: www.jaofnee.nl . Misschien heeft u zelf in de toekomst ook wel een nieuw orgaan nodig. Wat zou het dan fijn zijn, als er genoeg organen waren, wat zou het fijn zijn, als de wachtlijst niet te lang was. Wilt u helpen?

Vanmorgen heb ik mijn auto getankt en de banden laten controleren. Nu met al die bladeren buiten, is het fijn als de banden op de juiste spanning staan. Het bleek dat dit niet voor niets was, want in elke band kon er nog wat bij. Omdat ik hierna toch wel erg moe was, heb ik tot nu toe nog niet gefietst. Zometeen als het droog is, nog maar even kijken of het lukt..

Groetjes

zaterdag 16 oktober 2010

Trappelen van ongeduld

Voor veel mensen is de herfstvakantie alweer aangebroken. De zomer is voorbij, en de herfst breekt aan. De temperatuur is al flink gedaald, al schijnt af en toe het zonnetje heerlijk. Ondertussen ben ik alweer ruim een week gestopt met de Propranolol. Had ik eerst regelmatig (soms toch wel hevige) hartkloppingen, de frequentie en hevigheid worden steeds minder. Toch kan ik nog niet zeggen dat ik meer energie heb. Misschien ben ik wat ongeduldig, en komt er geleidelijk aan steeds wat energie bij. Maar ik wil nu eenmaal zo graag meer kunnen, dat ik figuurlijk sta te trappelen van ongeduld.

De laatste week heb ik het idee dat ik weer wat verkouden ben. Veel niesen, weer regelmatig een bloedneus (spontaan, zoals ik altijd heb tijdens infectie of verkoudheid), en hoesten kan ik als de beste. Soms twijfel ik, of het wel echt een verkoudheid is. Is het niet een infectie die in de weg zit? Want kortademig ben ik ook nog steeds. Maar, zolang het niet erger word als dit, wacht ik gewoon rustig af. Nog 2 weken, en dan hopen we lekker een weekje er tussenuit te gaan. Tot die tijd, wil ik het nog even uit proberen te zingen.

Donderdag heb ik bij de fysio een massage gehad, voor mijn schouders, rug en nek. Zoals wel vaker, zat het weer helemaal vast, en deed het flink pijn. Hopelijk kan ik er nu weer een tijdje tegen, zonder pijn te ervaren. Komende week is mijn fysio op vakantie, en blijf ik dus thuis. Nog steeds probeer ik iedere dag, waarop ik geen fysio of een andere afspraak heb, te fietsen. Niet dat ik me daarna zoveel beter voel, of dat ik merk dat het beter gaat, maar om toch een beetje conditie op te bouwen/te behouden.

Omdat ik niet zoveel te melden heb, ga ik mijn blog weer afronden. Allemaal een fijn weekend, en voor de mensen die vakantie hebben, een fijne vakantie!

Groetjes

donderdag 14 oktober 2010

J.

Gisteravond kreeg ik het verdrietige bericht, dat J. overleden is. J. was een lotgenoot die ik heb leren kennen in het ziekenhuis, waar we regelmatig samen verbleven. Opnieuw iemand, die de strijd tegen CF niet gewonnen heeft. Ook voor hem kwamen nieuwe longen te laat. In gedachten ben ik bij zijn nabestaanden, in deze moeilijke tijd. Om deze reden, even geen blog over mezelf.

woensdag 13 oktober 2010

Genieten...

Zoals jullie wel weten, ben ik vanaf dit cursusjaar gestopt met mijn opleiding, de SPW. Nu moet je heel wat regelen om een opleiding te gaan doen, maar dat is bij iedereen wel bekend. Als je echter je studie stopt, zonder hem afgemaakt te hebben, ben je ook niet zomaar klaar met regelen. Zo moet je de studiefinanciering stop zetten, een formulier invullen om te proberen je studiefinanciering om te laten zetten in een gift, doorgeven aan het Wahjong dat je situatie gewijzigd is, uitschrijven op school, etc etc.

Dacht ik eindelijk alles rond te hebben, komt er deze week een brief van DUO (dienst uitvoering onderwijs). Ik heb 2 maanden teveel studiefinanciering gehad, of ik die even terug wil betalen. Voor 24 oktober, 150 euro overmaken, anders komt er rente over. Balen, balen.. Want die 150 euro heb ik wel moeten betalen aan schoolgeld. Maar goed. Als goed is ben ik na het overmaken van die 150 euro, van al het geregel af, en is alles rond.

Ondertussen ben ik alweer een paar maanden uitgeschreven op school. Alle spullen die nog op school lagen, zijn weer bij mij thuis, en alles wat nog geregeld moest worden, is geregeld. Mijn leventje bestaat uit nog maar weinig dingen (zie vorige blog), en ondanks dat moet ik alle zeilen bij zetten om dat vol te houden. De weken verstrijken in maanden, en de maanden in jaren. Ondertussen zit ik alweer 13 maanden thuis, waarvan ik de eerste maanden nog wel wat kon. Al 13 maanden ben ik bezig, om weer mijn oude niveau te bereiken, wat nog niet eens voor de helft is gelukt.

Toch ben ik op dit moment tevreden met wat ik kan. Wil ik dan niet meer, dan ik nu kan? Natuurlijk wel.. Die drang blijft er altijd. Die drang was er zelfs toen ik hele dagen naar school ging, daarna ging fitnessen (en echt heel veel deed tijdens het fitnessen) en tussendoor nog huiswerk maakte.. op 1 dag.. Zelfs toen wilde ik meer. Was het nog niet genoeg wat ik deed want ik wilde nog dit, en nog dat… In de maanden dat ik thuis zit, ben ik meer gaan genieten van de kleine dingen. En dat bedoel ik ermee, dat ik tevreden ben op het moment.

Waar geniet ik dan van? Van kleine dingen.. Zoals een bezoekje van iemand, een uurtje scrappen, even 5 minuten fietsen, het zonnetje dat schijnt.. Een rondje door de polder of door het park… (ik in de rolstoel, ma er achter), een uurtje catechisatie, naar de fysio. Natuurlijk zijn er momenten dat ik dat allemaal anders zie.. En dat ik zo graag net als mijn leeftijdgenoten een druk en bezet leven wil hebben.. Ik zou er alles voor overhebben om een “saaie” schooldag mee te kunnen maken… Maar toch.. Ben ik op dit moment tevreden.. Ondanks dat ik na leuke, kleine dingen, helemaal moe ben. Dat ik dan weer een paar uur (of een paar dagen, net hoe groot de activiteit is) moet bijkomen..

En precies dat genieten van die kleine dingen, is waar ik helemaal voor ga (natuurlijk tot in zekere mate, en verspreid over de week/maand). Voor dat genieten heb ik alles over. Voor dat genieten duik ik een middag in bed.. Voor dat genieten ga ik over mijn grenzen.. Want ik weet.. dat ik later, tijdens het rusten, kan genieten van die kleine momenten. Van die kleine dingen.. En dat juist die kleine dingen… mijn leven op het moment zo bijzonder maken..

De clou van het verhaal: Er is niet veel voor nodig om te genieten….

Groetjes

maandag 11 oktober 2010

Rust, ritme en regelmaat;-)

Voor je het weet, is het weekend voorbij, en een nieuwe week weer ingegaan. Zo sta je nog voor het weekend, en zo is het weekend alweer achter de rug, en ben je weer met je dagelijkse dingen bezig. Maandag is voor mij een dag waarop ik me erg rustig houd. Eerst uitslapen, daarna de dagelijkse dingen zoals medicatie en eten, en vervolgens rustig op de bank wat dingen doen. Achter mijn laptop, wat lezen, site bijwerken, mailtjes versturen, wat dingen doornemen etc. ’s Middags ga ik eerst eten, daarna ga ik naar boven waar ik de telefoon uit zet (altijd handig als dat kan), en duik ik mijn bed in. Na 1-2 uur slapen ga ik er uit, kleed ik me aan, en ga lekker wat drinken.

De verdere dag houd ik me erg rustig,en ’s avonds ga ik nog even op de bank liggen. Om een uur of half 9 (vaak word het wat later) word ik opgehaald, en ga ik naar Belijdenis Catechisatie. Om een uur of half 11 ben ik dan weer thuis, waar ik gelijk doorga naar boven, en naar bed ga..

Vanmorgen heb ik een mailtje gestuurd naar de diabetesverpleegkundige. Zoals ik afgelopen week al zei, ben ik bezig om op een andere manier ingesteld te worden. Nu heb ik een paar dagen gemeten, maar er is werkelijk geen touw aan vast te knopen. Normaal gesproken zou ik zelf mijn basaal en bolus mogen wijzigen, maar omdat ik niet weet waar ik goed aan zou doen, heb ik de hulp van de diabetesverpleegkundige maar even ingeroepen. Nu is het afwachten op een reactie van haar, over hoe ik mijn instellingen het beste kan veranderen.

Gelukkig zijn de drukke weken weer even voorbij, en heb ik weer een “rustige” week, waarin ik enkele dagen geen afspraken heb staan. Natuurlijk moet ik dan wel fietsen, maar ik hoef (nog) niet voor een afspraak ergens heen.

Het ritme waar ik me op in wil stellen is zo:
Zondag: 2x thuis naar de kerkdienst luisteren
Maandag: ’s Avonds naar Belijdenis catechisatie
Dinsdag: Fysio
Woensdag: fietsen
Donderdag: Fysio
Vrijdag: Fietsen
Zaterdag: Fietsen

Als dit ritme goed gaat, kan ik kijken of ik weer wat op kan bouwen. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, waarop het weekritme wijzigt. Bijvoorbeeld als je een afspraak in het ziekenhuis hebt, vervalt het fietsen. Verder is de fysio niet iedere week op dezelfde dag. Bijkomende dingen zijn: catechisatie leren, af en toe eens scrappen etc. Scrappen komt echter niet heel vaak voor, omdat ik vaak geen energie meer heb, om alles nog tevoorschijn te halen. Het leren probeer ik over de hele week te verspreiden, zodat je niet alles in 1x hoeft te onthouden.

Wat me wel opgevallen is, is dat ik een stuk minder goed kan leren, dan ik altijd kon. Door de moeheid, neemt mijn concentratie af, en ook het kunnen onthouden van dingen. Dingen waarvan ik denk, die onthoud ik wel, vergeet ik binnen no time.. Vraagt mijn moeder bijvoorbeeld een dag van te voren of ik aardappels wil schillen, ik kan het gerust opschrijven, want de volgende dag ben ik het alweer vergeten.. Pen en papier zijn dus mijn grootste vriend;-) hihi.. Maar goed, al met al kan het soms heel frustrerend zijn, en schaam ik me er best wel eens voor. Tegelijk weet ik dat ik er zelf ook niets aan kan doen, en schaamte dus niet nodig is.. maar ja.. Ik blijf hopen dat ik weer meer energie krijg, waardoor ook bovenstaande dingen weer beter gaan, en opgebouwd kunnen worden.

Groetjes

zaterdag 9 oktober 2010

Gestopt met Propranolol etc..

Opnieuw is er alweer een week voorbij gevlogen, en staat het weekend voor de deur. Afgelopen 2 weken waren erg druk, maar ze zijn weer voorbij. Hopelijk komt het vanaf komende week allemaal in een wat rustiger vaarwater. Want die drukke weken doen mijn vermoeidheid geen goed. Gelukkig heb ik bij de fysio wel op hetzelfde niveau kunnen blijven, en zijn we langzaam mijn grenzen een beetje aan het aftasten of we wat op kunnen bouwen.

Afgelopen donderdag ben ik met de Propranolol gestopt. Waar sommige mensen hier hartkloppingen van krijgen, ik heb dit gelukkig (nog) niet gehad. Mijn arts zei dat ik het met 2 dagen dan echt wel moest merken, dus waarschijnlijk rol ik er zonder bijwerkingen doorheen. Qua energie merk ik nog niet veel, maar wellicht heeft dat zijn tijd even nodig, omdat mijn lichaam er weer aan moet wennen. Daarbij is het natuurlijk niet gezegd dat dit mij ook inderdaad helpt. (we hopen er uiteraard wel heel erg op).

Verder hoest ik nog heel wat af, en ben ik ook soms benauwd. Aangezien mijn longfunctie woensdag niet zoveel gezakt was, konden we het nog even aankijken. Als het zou gaan verslechteren, wil ik wel op tijd aan de bel trekken, want binnenkort hopen we nog een weekje op vakantie te gaan. En dan wil ik natuurlijk wel lekker mee kunnen.

Gisteren kwam iemand van de opleiding waar ik mee gestopt was, mijn boeken van school terug brengen (ik heb een dubbel boekenpakket), en een masker wat ik had gemaakt, en nog op school lag. De bedoeling was dat ik zelf naar school zou gaan, om afscheid van de klas te nemen, en om deze spullen op te halen, maar dat is op het moment niet mogelijk. Nu ik niet meer naar school ga, zou ik kunnen overwegen om 1 boekenpakket te verkopen, maar nog steeds is er die hoop in me, dat ik weer opknap, en dat ik mijn opleiding misschien wel op ga pakken. En dan heb je er weer 2 nodig natuurlijk. Dus daarom wachten we (Is dat kop in het zand steken?) nog even met het pakket verkopen. Wellicht dat ik rond mei of juni zeg.. Laat ik ze toch maar verkopen.. Maar dat zien we dan wel weer;-)

Ik denk dat ik zo alle bijzonderheden van de afgelopen dagen wel weer heb verteld. Ik wens jullie allemaal een fijn weekend! Groetjes

donderdag 7 oktober 2010

Nadere uitleg

Naar aanleiding van mijn blog gisteren, kreeg ik wat vragen in mijn gastenboek. Ik zal eerst de vraag weergeven, en daarna een antwoord proberen te geven.

Wat is een bolus?
Een bolus is een bepaalde hoeveelheid insuline, die je via de insulinepomp toedient. Eigenlijk is het een soort spuiten, maar omdat het naaldje al zit, geef je de hoeveelheid insuline niet per injectie, maar via het naaldje wat in je buik zit.

Wat is een EH?
Als je praat over insuline spuiten, heb je het over aantal eenheden spuiten. Je kan het een beetje vergelijken als een pil. Daarbij zeg je het is zoveel mg. Insuline word uitgedrukt in eenheden.

Wat is een HbA1c?
De HbA1c is een bloedglucose waarde in je bloed, gedurende langere tijd. Daaraan kunnen ze dus een beetje zien of je waardes goed zijn. De HbA1c is het mooiste als hij onder de 7 zit. Gezien ik van veel hoger kom, is de waarde 7,1 erg mooi.. Best kans dat hij ondertussen nog lager is, want deze waarde was van begin september.

Groetjes

woensdag 6 oktober 2010

Ritje den Haag, en weer terug

Vandaag hadden we weer een afspraak in Den Haag in het ziekenhuis. Om half 10 vertrokken we en na wat file kwamen we om kwart voor 11 aan. We konden dus gelijk door naar de longfunctiekamer. Daar kwam al vrij snel iemand, om mij te laten blazen. Mijn longfunctie was iets lager dan vorige keer, maar nog niet dusdanig dat ingrijpen nodig was. (paar % lager).

De arts was dan ook tevreden, dus ondanks de klachten die iets vermeerderd zijn, kijken we het eerst even aan. Wel besloot hij om de Propranolol te stoppen. Dit is een bètablokker. Deze verlaagd de hartslag. Toen ik daar mee begon, was het idee er achter, dat de druk in mijn poortader dan wat lager zou zijn. Hiermee werd het risico dat de spataders in mijn slokdarm (deze heb ik door de vergrote lever en milt) zouden gaan bloeden, kleiner. Volgens mijn arts is het echter nooit bewezen dat het daadwerkelijk helpt. Vaak zijn de wanden van de spataders namelijk zo sterk dat het helemaal niet kapot gaat, dit omdat de spataders langzaam ontstaan. (in mijn geval is dit zo, dit is niet altijd het geval). Wel kan zo’n bètablokker een enorme beperking van de energie zijn. Daarom wil hij daar met ingang van morgen mee stoppen. Mocht dat te snel gaan, en ga ik er klachten van krijgen (hartkloppingen o.i.d.) dan mag ik bellen om een recept voor de halve dosering, en gaan we het eerst met de helft proberen, en dan afbouwen.

Mijn HbA1c was nu 7,1 en is dus nog steeds in de dalende lijn, waar hij ook erg tevreden over was. Verder heeft hij nog even naar mijn longen geluisterd, en me gewogen. Over 6 weken hebben we een nieuwe afspraak.

Vervolgens kwam de CF-verpleegkundige, die ook gelijk diabetesverpleegkundige is. Samen hebben we het protocol doorgenomen wat hun daar gebruiken, voor insulinepompgebruikers. Daar zaten voor mij wel wat nieuwe dingen in, maar die waren niet heel moeilijk te begrijpen. Omdat ik nu nog vaste aantallen eenheden bolus, gaan we omschakelen naar het berekenen. Ik ga nu uitvogelen, samen met haar, hoeveel koolhydraten per eenheid insuline ik nodig heb.

Om even een voorbeeld te noemen (voor de mensen die er niet mee bekend zijn): Als ik een glas fruitontbijt neem ’s morgens, zitten daar 30 koolhydraten in. Eerst pakte ik daar een bolus van 17 eenheden (vanaf nu EH) insuline voor. Omdat ik telkens heel erg laag uit kwam, qua bloedsuiker, gaan we nu bekijken wat ik nodig heb. Dus we houden nu even de maat 1 op 5 aan. Ik moet dus voor 5 koolhydraten, 1 eenheid bolussen. Voor een glas fruitontbijt, bolus ik dus 30:5 = 6EH voor. Natuurlijk kan het zijn dat dit helemaal niet de goede berekening voor mij is. Maar omdat je ergens moet beginnen, beginnen we met deze waardes.

Verder heeft de verpleegkundige mijn basaal stand aangepast. Deze stond in heel veel kleine stapjes, en ze heeft er nu blokken van gemaakt. Wellicht gaat de basaal ook nog omlaag, omdat die aan de hoge kant staat afgesteld, in verband met alle infecties van afgelopen tijd. Daarbij kan het ook nog eens zo zijn, dat ik per week een andere basaal stand nodig heb. Maar daar gaan we nog maar even niet aan denken;-)

Na het verhaal over de insuline, ging de verpleegkundige de spullen halen om mijn PAC door te spuiten. Toen ik mijn bloedsuiker even controleerde, bleek dat ik op de 2,5 zat, en dus opnieuw een hypo had. Dit gebeurd de laatste weken nogal eens, en daarom is het alleen maar fijn, dat ze nog even naar mijn insuline instelling gaan kijken. Na een bak thee met suiker, en een koek, werd mijn PAC doorgespoten, en konden we naar het restaurant om onze lunch te gaan nuttigen.

Bij het restaurant kwamen we er achter dat we de AZLI waren vergeten mee te nemen. Gelukkig moest de verpleegkundige ook gaan eten, en kon ze de AZLI gelijk meenemen, en even aan ons tafeltje afgeven. Daarna nog even langs de apotheek, en toen lekker naar huis. Na een lange, toch wel vermoeiende dag, stapten we om 3 uur thuis de deur weer binnen.

Gelukkig heb ik morgen een dag vrij, al heb ik besloten om wel een curve te maken, met deze nieuwe instellingen. Het is tenslotte wel handig om te weten hoe je er voor staat. Verder heb ik morgen gelukkig helemaal niets, en kan ik hem gebruiken om bij te tanken. Dat is wel nodig, na de hectische afgelopen dagen/ 2 weken.

Groetjes

maandag 4 oktober 2010

Een drukke week voor de boeg

Na een rustig weekend, kwam ik vanmorgen toch erg moe uit bed en dus besloot ik om vanmiddag na het eten even 2 uur plat te gaan. Voor de verandering eens niet op de bank, want dan slaap ik toch niet, maar in bed. Natuurlijk zal je net zien,dat ze dan van de gemeente herrie gaan maken, en het groen gaan snoeien.

Toch heb ik waarschijnlijk wel even geslapen, want ik heb 1,5 uur op bed gelegen. Mezelf kennende had ik dat niet gedaan als ik wakker was, want dan vind ik het veel te lang duren naar mijn zin. Omdat ik nu, na het aankleden, alweer behoorlijk moe ben, ga ik waarschijnlijk vanavond nog even op de bank liggen, voordat ik weer naar belijdeniscatechisatie ga. Tja, je moet er wat voor over hebben, wil je daar heen, en nog een beetje helder zijn ook hé.

Komende week is een behoorlijk drukke week. Vanavond Catechisatie, morgen fysio en ’s avonds bezoek, woensdag naar den Haag, en vrijdag fysio. Donderdag heb ik gelukkig een rustige dag, en kan ik (hopelijk) even bijtanken.

Vanmorgen heb ik toch het ziekenhuis maar alvast een mail gestuurd, want nog steeds heb ik erg lage suikers. Ik heb nu gevraagd of ik mijn basaal wat naar beneden mag doen. Vooral ’s avonds moet ik vaak extra gaan eten, omdat ik anders of een hypo heb, of te laag zit voor de nacht. Nu maar even afwachten wat het antwoord van hun is. Waarschijnlijk is het wel goed, maar misschien hebben ze een ander idee.

Groetjes

zaterdag 2 oktober 2010

Van Alles

Zoals beloofd nog een blogje, over hoe het nu met me gaat. Ondertussen is de verkoudheid helemaal verdwenen, alleen het hoestje blijft. Het lijkt zelfs af en toe wel wat erger te worden. Ook word ik iets meer benauwd, en mijn bedbodem gaat steeds een stukje hoger. Met het slapen kan ik niet meer plat liggen. (vanwege benauwdheid en hoesten). Ook de vermoeidheid is heviger. De laatste dagen had ik steeds ’s middags al behoefte aan slaap. Hoewel ik hier eerst niet aan toe wilde geven, heb ik vanmiddag toch een uurtje geslapen. Niet dat ik daar dan zo van uitrust, maar ik voel me wel een beetje beter na die rust genomen te hebben.

Vanmorgen ben ik op de fiets naar het marktje geweest, hier op het dorp. (2 straten verderop). Daar kwam ik een oud-collega tegen van het KDC waar ik vorig jaar heb stage gelopen. Terwijl wij stonden bij te praten, heeft mijn moeder de boodschapjes gehaald, die we nodig hadden, en daarna zijn we weer naar huis gefietst. Vanmiddag, zoals ik al zei, heb ik een uurtje geslapen. Verder vandaag maar lekker rustig aan doen. Ook morgen doen we het rustig aan, om energie te verzamelen voor een nieuwe, drukke week.

Ik geloof dat ik zo alles wel weer verteld heb. Zo heel veel heb ik afgelopen 2 dagen niet beleefd, dus er valt ook weinig te vertellen.

Groetjes, en allemaal een fijn weekend toegewenst!