dinsdag 30 november 2010

Helaas, nog niet naar huis...

Vandaag kwam de artsvisite langs. De arts die het woord voerde (mijn eigen arts was er niet bij) vertelde me, dat ik nog niet naar huis mocht.

De artsen beginnen te vermoeden dat ik chronische vermoeidheid heb. De uitslagen van het bloedonderzoek waren nog niet binnen, maar de uitslag van het fietsonderzoek was niet betrouwbaar. Dit omdat ik vanwege mijn longfunctie/adem wel verder kon, maar vanwege algehele vermoeidheid moest stoppen. Dat het niet aan mijn longen/longfunctie ligt, is ondertussen wel duidelijk. Als het daar namelijk aan had gelegen, moest ik nu minder vermoeid zijn, aangezien mijn longfunctie gestegen is tijdens deze opname.

Omdat ze alles uit willen sluiten, willen ze een neuroloog en psychiater langs sturen. De neuroloog, om te kijken of de spieren niet aangetast zijn door de prednison. Dit kan namelijk vermoeidheid veroorzaken. De psychiater komt langs om uit te sluiten dat ik niet depressief ben. Depressie hoeft namelijk niet altijd zichtbaar te zijn, maar je hebt ook vormen van depressie die alleen vermoeidheid als symptoom hebben. Hij twijfelde er niet aan dat ik niet depressief ben, maar wil alles uitsluiten.

Als deze onderzoeken achter de rug zijn, gaan ze beslissen welke medicatie ze gaan geven. De medicatie zal wel afgestemd worden op de uitslagen uit deze laatste 2 onderzoeken.

Vanmiddag kwam de neuroloog al langs. Na een hele reeks vragen en testjes, kwam hij tot de conclusie dat alles eigenlijk wel goed werkte. Hij zou nog even in de boeken duiken, en daarna aan mijn longarts doorgeven wat zijn bevindingen waren. Nu maar hopen dat hij snel boven de bladzijden uitkomt, met zijn uitslag (hihi..)

Al met al, lig ik met de verjaardag van mijn moeder, voor het 2e jaar achter elkaar in het ziekenhuis. Vorig jaar om deze tijd lag ik in het EMC in Rotterdam. Ach ja, laten we maar zo denken, we doen het voor het goede doel;-)

Groetjes en tot morgen!

4 opmerkingen:

Anoniem zei

Hopen dat je er toch snel uitkomt , laat je geen depressie aanpraten door een of andere vogel , er zal toch wel iets met het lichaam zijn , wat ze tot nu toe nog niet hebben gevonden.

En Prozac , nou ja dat moet je zelf maar beslissen lol , ik zeg altijd maar mijn hersens zijn zo,n beetje het enige wat perfect werkt bij mij , dus daar blijven ze lekker vanaf.

Groeten

Willem aka Raver

Anoniem zei

Ha Marianne,
Spannend al die onderzoeken...Wel 'fijn' dat er nu iets uit lijkt te komen, ik neem aan dat ze het hebben over het chronisch vermoeidheidssyndroom? Wel lastig om wat aan te doen, maar toch wéét je dan in ieder geval waardoor je steeds zo ontzettend moe bent. Dat lijkt me toch wel een soort van geruststelling. In ieder geval super dat het niet met je hart en lf te maken heeft! Jammer van de verjaardag van je moeder..hopelijk hebben jullie toch een fijne dag!
sterkte met alles!
Groetjes
Jorine

Gup zei

@ Jorine, inderdaad het Chronisch vermoeidheidssyndroom. Zou niet fijn zijn als dat het is, maar dan weet je iig wel WAT het is;)

@ Raver, haha.. depressie aan laten praten doe ik niet hoor! Mijns inziens is er met mijn koppie niks mis, maar ze willen alles uitsluiten en dat is ook logisch;)

Marianne

Jannie zei

Ik neem eigenlijk wel aan dat ze daar naar hebben gekeken, maar kan het niet aan je lever liggen? Dat kan ook ernstige vermoeidheid met zich meebrengen.
Ik hoop ook niet voor je dat het ME is, maar wat je zelf ook zegt het is wel fijn om eindelijk te weten wat het is. Maar nog even afwachten dus.
Succes!