zaterdag 20 november 2010

Mijn belevenissen ...

Gisteravond met stapuurtje, zaten mijn moeder en ik beneden in de hal. Normaal gebeurt er niet zoveel spectaculairs maar gisteren kwam daar opeens een eind aan. Er liep nogal een vreemd figuur door de hal, die blijkbaar ergens op liep te wachten. Hij had wel zin in wat vermaak, dus kwam hij bij ons zitten. Hele verhalen kregen we te horen. Hij was schizofreen, moest iedere 2 weken een spuit halen, en dan bleef het goed gaan, wat ik had, wat “dat ding” was (mijn infuuspaal), of ik net geopereerd was (de aangeprikte PAC).. Op een gegeven moment voelden mijn moeder en ik ons steeds meer opgelaten, en besloten we maar naar boven te gaan. Toen was die man opeens ook weer weg, hij wenste ons een fijne avond, en liep het ziekenhuis uit… Normaal maak je niet zoveel mee in een stapuurtje, maar zo beleef je nog eens wat.. Gelukkig had die man niets kwaads in de zin, maar dat weet je natuurlijk ook niet van tevoren.

Gisteravond heb ik opnieuw mijn Collistine vroeg gevraagd. Planning was dan om 10 uur slapen, en vanmorgen om 10 uur wakker worden (in het weekend mag je tot maximaal 10 uur uitslapen). De technische dienst dacht daar echter anders over, bleek vanmorgen. Om 7 uur begonnen ze met een controle van de noodstroom. Op zich maakt dat allemaal niets uit, maar zodra de stroom van de infuus pomp afgaat, begint die een alarm te geven, en moet je een knopje in drukken, ten teken dat je dat weet… Op een gegeven moment heeft de verpleging de stekker eruit gelaten, en hem op de accu verder laten gaan, want ja.. anders slaap je ook weinig.. Dit was echter niet het enige, want als de stroom er weer op ging, sprongen alle lampen, en de tv automatisch aan. Je moest dus alles weer uit doen. TV en de ene lamp zijn zo uit, maar aangezien ik alleen op een (vroegere) 2-persoonskamer lig, heb je 2 bedlampen, maar je kan er maar 1 uit doen, en wil je die andere uit doen, moet het draadje verplaatst worden naar een ander kastje (snap je hem nog?) Gelukkig waren ze rond 8 uur weer klaar, en dus heb ik me omgedraaid en nog even tot 10 uur geslapen.

Om kwart over 11 ben ik op de hometrainer gestapt, voor mijn beweging. Want ook al is het weekend, bewegen moet gewoon doorgaan. Door de week komt de fysio om erbij te zijn, en in het weekend word dit van jezelf verwacht. Wel heb ik wat minder gedaan, omdat ik vermoeidheid aan het opstapelen ben, en ik steeds meer moe word. Daarom probeer ik in het weekend weer iets bij te tanken, voor komende week. Na het fietsen, ben ik in de tuinstoel gaan liggen, en heb ik mijn laptop erbij gepakt.

Vanmiddag kwamen er gezellig kennissen op bezoek, en die bleven tot een uur of 3. Het was al een tijdje geleden dat ik ze gesproken had, dus er was genoeg bij te babbelen. Eind van de middag komen Ome A. en Tante C. en die blijven gezellig ook eten. Nu dus nog even mijn rust nemen, en dan kan ik straks weer gezellig babbelen met mijn bezoek. Vanavond vroeg naar bed, en dan hopelijk wel een nacht van 10-12 uur maken.

Groetjes en fijn weekend allemaal. Tot Maandag!

Geen opmerkingen: