vrijdag 27 mei 2011

1e dagje thuis

Ik ben thuis… Heb in mijn eigen bedje geslapen, onder de eigen douche gezeten, op onze eigen bank gelegen, ons eigen eten gegeten, in de eigen omgeving, met mijn eigen ritme… Moet ik nog meer noemen om aan te geven waar ik van geniet?;-)

Kijk, niet dat ik in het ziekenhuis niet goed werd verzorgd. Ik hoefde maar op de bel te drukken, en ze kwamen. Ze zetten op vaste tijden eten en drinken voor me neer, ze hingen antibiotica aan, en ze hielpen me met douchen en zo nodig met wassen. Mijn kamer werd schoongemaakt, er werd een praatje gemaakt, en ik kon alles vragen wat ik nodig had.. Maar ja.. Thuis hé… Het is allemaal TOCH beter!! Het eten smaakt beter, ik hoef niet meer met een paal in het toilet te puzzelen (tja, het toilet was niet bizar groot. Als ik eerst de paal erin deed, moest ik over de paal heen stappen, ging ik er eerst zelf in, dan kon ik niet bij de deurknop). Naja, ik heb net al een heel lijstje opgesomd met alles wat fijner is thuis!

Niet dat ik me top voel… Ik lijk meer op een vaatdoek dan op een mens, en kan maar zeer weinig doen. Door die longbloedingen en de behandeling daarna ben ik flink achteruit gegaan, en afgezwakt. Het advies was dan ook rustig aan doen. Omdat het allemaal nog niet zo lekker gaat, heb ik mezelf geïnstalleerd met mijn kussen en een dekentje op de bank. Niet dat ik heel de dag lig hoor! Maar gewoon als ik wil liggen, dat het kan..

Naja.. Zoals jullie merken bestaat een groot deel van de dag uit rustig aan doen, en uitrusten. Natuurlijk probeer je af en toe wel iets te doen, want heel de dag liggen, dat kan ik dan weer niet, en is naar mijn idee de bedoeling ook niet. Maar het is een (zeer) kleine inspanning, en daarna (heel) veel (uit)rusten. Vandaag was ik nog veel misselijk. Dit kwam omdat mijn allergiemedicatie veranderd was. Niet zo’n goed plan denk. Na contact met het ziekenhuis, is het weer teruggezet naar het oude vertrouwde. En zowaar voelde ik me daarna al een beetje beter.

Met de thuispomp gaat het goed. Het was even wennen, want waar laat je dat ding? Om je nek knelt het.. Maar met een vest met een kraag, was dat probleem verholpen. Toegegeven, ik zit nogal eens flink in de knoop. Ook vannacht werd ik in de knoop wakker.. Het is natuurlijk niet mijn enige slangetje (ook de insulinepomp heeft een slangetje) en dat wil nog weleens om elkaar heen kronkelen..

Voor nu heb ik denk alles wel weer verteld.. De vitamientjes zijn ingeslagen, we kunnen flink fruit eten, en morgen hoop ik even naar buiten te gaan. (weet nog niet hoe en hoelang). Ik weet nog niet of ik morgen een blogje schrijf, maar ik houd jullie op de hoogte.

Groetjes

2 opmerkingen:

Ydnas zei

Thuis is altijd fijner! Rust lekker uit en hopelijk herstel je dan weer snel :-)
Liefs van Sandy

Alie zei

Ik ben het helemaal met jou en Sandy eens; thuis is toch ALTIJD beter!!!
Gelukkig weet je zelf heel goed wat je wel (al) kunt en wat niet en houd je je, zo te lezen, nog wel even rustig. En dat is je lichaam natuurlijk nou ook nog nodig, want het is niet niks wat je allemaal te verstouwen kreeg.

Geniet lekker van het 'thuis-zijn' en beterschap gewenst. Ik hoop dat je je snel weer wat beter zult gaan voelen.

Groetjes van Alie