donderdag 26 mei 2011

Het laatste dagje ziekenhuis, vanaf vanavond thuisbehandeling!!

Vandaag wilde de verpleging toch nog een curve doen: “Want het is donderdag, en maandag en donderdag zijn curvedagen ”. Het feit dat ik naar huis ga was niet echt een overhalende factor, dus besloot ik er maar niet tegenin te gaan. Suiker meten moet ik toch, en dan maar een paar keer meer. Hoef ik voorlopig thuis geen curve te maken, aangezien ik dat thuis 1x per week doe. Vanmorgen werd er ook bloed afgenomen, voor de leverwaarden (geloof dat ik hier gisteren al over had verteld). De leverwaarden waren vorige keer wat afwijkend, wat kan komen door de antibiotica. Maar goed, je bent in het ziekenhuis, en dan controleren ze alles, en dat is maar goed ook!

Vanmorgen mocht ik voor het eerst weer pulmozyme vernevelen. Dit was best even spannend, zeker omdat ik daarna nogal begon te hoesten. Dit is alleen maar logisch. (voor de mensen die niet weten wat pulmozyme is: het is een slijmverdunner die ik met een vernevelapparaat inadem). Maar er kwam geen bloed, en ook deze stap is dus genomen. Nu staat me als goed is niets meer in de weg.

In de loop van de ochtend kwam de pomp binnen. Nu is het nog wachten op de medicijnen, die vermoedelijk rond 17u binnenkomen. Daarna is het uitleggen, aansluiten en weg. Ondertussen is er al iemand van de afdeling medicijnen voor me aan het regelen, tegen de allergie. Deze moeten bij de apotheek beneden gehaald worden.

Verder voel ik me wel redelijk. De allergie is nu helemaal onderdrukt met medicijnen (alleen de jeuk af en toe niet). En als ik die dus goed inneem, heb ik daar geen last van. Mijn lies is nog wel gevoelig, en vooral na lang liggen of zitten is deze nogal stijf. Als ik geen paracetamol inneem zijn mijn longen ook gevoelig, en daarom blijf ik dit nog even doen. Anders zou ik niet goed doorhoesten, en dat is nu juist heel belangrijk. De moeheid is wel heel hevig, maar ook dit is een logisch gevolg. Mijn lijf heeft de laatste dagen nogal wat te incasseren gehad. Eerst de bloeding, vervolgens een embolisatie, en dan ook nog vechten tegen een allergische reactie.. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten.. En vaak uit zich dat in vermoeidheid.. De benauwdheid houd nog wel aan, maar dit komt denk ik door het vele slijm. Nu ik begonnen ben met de pulmozyme hoop ik dat dit ook steeds een beetje afneemt. Vooral bij liggen ben ik erg benauwd. Ik slaap dus nog met de hoofdsteun omhoog.

Nog een paar uur, en dan mag ik er vandoor. Dan heb ik geen beperkende paal meer, en dan kan ik weer in mijn eigen ritme komen. Van mijn eigen eten genieten, en in mijn eigen bedje slapen. Het zal even spannend zijn, maar dat mag.. En als het een tijd goed gaat, slijt dat vast ook!

Ik denk dat ik het voor vandaag hier even bij laat. Zonder verdere tegenberichten hoop ik vanavond op huis aan te gaan. Morgen zal ik weer een update plaatsen hoe het dan met me gaat.

Groetjes

Geen opmerkingen: