vrijdag 20 mei 2011

Iets om te vertellen...

Ik moet iets vertellen… Iets wat ik al veel eerder had kunnen doen, maar dat deed ik niet. Iets waarvan de afloop niet zeker was, en ik had geen zin om weer te moeten zeggen dat het niet gelukt was… Ik wilde niet weer het gevoel hebben te falen, want ik had het immers al zo vaak geprobeerd, maar toen ging het niet.. Daarom besloot ik niets te zeggen, en pas wat te zeggen als ik iets kon vertellen. Iets wat gelukt was, iets wat goed gegaan was.



Waar hebben we het dan over? Tja, dit gaat nu over mijn “hekel-aan-de-traplift” verhaal. Ik hield er niet van, maar ik moest… Ik kon niet anders… Anders moest ik beneden op de bank slapen.. Maar nu, na weken lang opbouwen… loop ik de trap op! Ik doe het gewoon! Vraag niet hoe ik begon, vraag er maar niet naar hoelang ik er over heb gedaan.. En vraag ook maar niet hoe zwaar het was… Maar nu.. IK LOOP DE TRAP OP!!



En vandaag heb ik ook voor het eerst sinds tijden weer helemaal alleen gedouched. Dat houd in, zonder hulp! Ik was daarna erg moe.. Maar ik heb het gedaan!



En ja.. Ik ben ook aan het opbouwen met lopen… Het gaat niet snel, het is nog niet veel.. Maar toch probeer ik steeds ietsje meer.. Steeds een beetje verder.. Op mijn tempo.. De rolstoel kan ik nog niet missen, zeker niet als ik iets leuks wil doen.. Maar toch is het steeds ietsje verder.. Naar de bibliotheek bijvoorbeeld.. Dat is schuin tegenover ons huis. Eerst deed ik het met de rolstoel.. Maar nu.. Ik loop erheen!



Denk nu niet dat ik volgende week 3 uur in de stad ga lopen.. Want zo snel gaat het niet.. Zoals mijn arts het zei, je hebt nog een hele weg te gaan, en bent nog zeker 3 jaar bezig om alles weer op te bouwen.. Ik durf nog niet zo hard te hopen dat ik alles weer kan.. Maar iedere stap vooruit, is er 1! Voorlopig heb ik al 1 record gebroken! Ik ben 5 maanden thuis uit het ziekenhuis! En dat is heel lang geleden dat ik dat heb gehaald! Het blijft plannen, het blijft veel uitrusten, en rustig aan doen… Maar met heel veel kleine stapjes, kom je er ook!



Zou de Ritalin dan toch helpen?



Groetjes

5 opmerkingen:

Sanne zei

Meid voor mij ben je een kanjer!!
Ga zo door!

Dikke kus!

Anoniem zei

Wauwwww. Wat fijn. Gedeelde vreugd is dubbele vreugd!

Anja

jootje zei

Hou t goede gevoel vast....
En na elke positieve goede inspanning volgt ontspanning maar dan heb je t toch maar mooi gedaan!!

xx

Anoniem zei

Wat super goed van je
Je bent echt een toffe meid,ga zo door en je komt er wel.

groetjes margriet

Ydnas zei

Da's goed nieuws! lekker rustig aan op je eigen tempo, komt helemaal goed :-)
Liefs van Sandy