maandag 30 mei 2011

Pijn

Al vanaf zaterdagavond heb ik pijn. Niet een beetje pijn, nee heel erge pijn. De pijn is niet onbekend, deze had ik namelijk na vorige embolisatie ook. Toen werd me uitgelegd, dat dit waarschijnlijk afstervende bloedvaten zijn. (de vaten die ze dichtgemaakt hebben). Vraag me niet waarom die pijn pas een week na de embolisatie komt.. Maar het is bar vervelend. Na een weekendje aangekeken te hebben met 4x per dag een dubbele paracetamol, heb ik vanmorgen het ziekenhuis gemaild, of ik wat sterkers mocht gebruiken. Ik mag nu beginnen met 3x per dag 300mg ibuprofen. Dit omdat ik eigenlijk nooit ibuprofen gebruikt heb. Helpt dit niet, dan mag ik morgen bellen voor een recept van 3x per dag 600mg ibuprofen.

Het liefst had ik natuurlijk gewoon bij de paracetamol gebleven, maar doordat ik zo’n pijn heb, durf ik niet door te hoesten, kan ik niet lachen, en lig ik de hele nacht in 1 houding (op mijn rug) in bed. Ik slaap hierdoor ook slechter, en tja.. het hoesten is juist zo belangrijk, en die rust ook.. Maar uit ervaring weet ik dat de pijn weer over gaat.. Vorige keer duurde het 2 weken, maar daarna was het weg. Dus nog even volhouden..

De pijn in mijn lies is gelukkig weg. Het wondje is mooi genezen, en ik hoef mijn lies niet meer vast te houden met hoesten. (nu houd ik andere plekken vast, zoals mijn ribbenkast…hihi) Ik vind het nog steeds heerlijk om lekker thuis te zijn met infuus, al heb ik mijn rust echt nodig! Al vrij snel (vrijdag) ben ik wel begonnen met voorzichtig de trap oplopen. Niet 10x op een dag, niet heel snel, maar gewoon 2x per dag.. 1x ’s morgens, en als ik naar bed ga.. Ik wil immers niet dat als ik klaar ben met de kuur, ik ook geen trappen meer kan lopen, en weer overnieuw moet opbouwen.

Vanmorgen heb ik op een heel laag tempo, op de lichtste stand 2 minuten op de hometrainer gezeten. Mijn energie voor vandaag was gelijk op, maar ik heb het wel gedaan! De rest van de dag houd ik het lekker rustig. Er staat niets meer op de planning, ik heb lekker mijn kussen op de bank gelegd, en ga zo heerlijk liggen. (uit)Rusten!

Mijn gedachten zijn in deze dagen vooral bij mijn overgrootoma. Ze is hard ziek. Ondertussen heeft ze het bewustzijn verloren, en word er continue bij haar gewaakt. Lieve oma..

Waarschijnlijk plaats ik morgen wel weer even een blogje…

Groetjes

2 opmerkingen:

Alie zei

Hè bah Marianne, dat is natuurlijk niet fijn. Ik hoop dat deze dosering Ibuprofen gaat helpen en dat de pijn snel afneemt.
Goed van je dat je tóch even op die hometrainer hebt plaats genomen. Dat verdiend een pluim!!

En sterkte met je oma!! Je krijgt het zo te lezen even dubbelop voor je kiezen.

Groetjes Alie

tania zei

Over pijn en medicatie weet ik ook al genoeg, pijn beheerst een groot deel van je leven en het moeilijk aanvaarden ervan , ik hoop uit het diepst van men hart dat je vlug van de pijn verlost bent en veel sterkte.