maandag 27 juni 2011

De bruiloft

Het heeft even geduurd, maar daar is ‘tie dan toch! De blog over de bruiloft van mijn broer en schoonzus, afgelopen donderdag. De planning was eigenlijk om voor het weekend nog een blog erover te schrijven, maar ik was zo moe, dat ik dat maar even heb laten zitten. Nu we een paar dagen verder zijn, gaat het ietsje beter, maar de nasleep van vermoeidheid is behoorlijk heftig. Maar goed, daar had ik dan ook wat voor hé! Ik zal jullie niet langer in spanning houden, en beginnen met mijn verhaal.

Allereerst wil ik even kwijt dat ik het een ontzettend leuke, gezellige en waardevolle dag vond. Ik ben heel blij dat ik er bij kon zijn, want ik had het niet willen missen!

De nacht van woensdag op donderdag heb ik slecht geslapen. Ik ben woensdag vroeg naar bed gegaan, maar was rond een uur of half 2 wakker door een hoestbui. Daarna kon ik niet meer in slaap komen. Om een uur of 3 ben ik toch in slaap gevallen, tot 5 uur, en daarna heb ik niet echt meer geslapen. Niet zo’n goed begin voor een intensieve dag. Om 6 uur kwam het huis in leven, en stonden mijn moeder en broer op. Die hebben eerst beneden gegeten, en daarna werd mijn broer aangekleed. Zelf bleef ik nog even in bed, en ben ik nog wat weggedommeld.

Om een uur of 7 ben ik er uit gegaan, en heb ik even een stelletje kleren aan gedaan. Om half 8 zou de fotograaf er zijn, en ik wilde niet in mijn pyjama op de foto. Daarna heb ik beneden gegeten, en toen was de fotograaf er al. Ook de auto met de chauffeur van die dag kwamen aan, en nadat er wat foto’s geschoten waren, ging Teus op weg naar het huis van mijn schoonzusje.

Ondertussen kwam de kapster voor ons. Mijn moeder is eerst gegaan, en daarna mijn oma. Deze kwam daarvoor even naar ons toe. Terwijl mijn oma’s haar werd gedaan, heb ik mijn kleren verwisseld voor het jurkje van die dag. Daarna werd mijn haar ook gedaan. Tegen 10 uur hebben we nog wat foto’s gemaakt bij de voordeur, en daarna zijn we op weg gegaan naar het huis van mijn schoonzusje. Na 1 bui ’s morgens was het de verdere ochtend droog. Bij de fotoshoot hebben mijn broer en schoonzus zelfs nog wat zon gehad, en een prachtige lucht!

Toen wij bij het huis van mijn schoonzusje aankwamen, kregen we een corsage opgespeld, en was er eten en drinken. Om half 1 zouden ze op het stadhuis trouwen, dus er werd vroeg gegeten. Even later kwamen ook Teus en Gerrine aan. Tegen 12 uur gingen we op weg naar het stadhuis. Na een mooie plechtigheid werden daar nog wat foto’s gemaakt. Helaas viel er onder het foto’s maken wel even een flinke bui, en dus werd het binnen verder af gemaakt.

Toen de foto’s gemaakt waren, was er nog een kwartiertje over voordat we door moesten naar de kerk. Van die gelegenheid heb ik gebruik gemaakt om nog even samen met mijn schoonzusje op de foto te gaan! Daarna ging de hele optocht op weg naar de kerk. Ondertussen waren mijn oma en ik omgeruild. Ik was bij mijn opa in de auto gestapt, en mijn oma bij mijn moeder. Opa en ik gingen namelijk naar het huis van Gerrine. Opa zou daar met de kerktelefoon meeluisteren, en ik ben even een uurtje naar bed geweest. Niet dat ik veel geslapen heb, maar slaap je niet dan rust je toch.

Na de kerk zijn we terug gegaan naar de locatie waar Teus en Gerrine getrouwd zijn. Daar zou de rest van de dag doorgebracht worden. Eerst natuurlijk het aansnijden van de bruidstaart, het feliciteren, en daarna een koud-warm buffet, met aansluitend een dessert. Tijdens het eten deden mijn moeder, de moeder van Gerrine en ik nog een stukje. We hadden een gedicht waarin je suggereert dat er in de verkeringstijd iets gebeurd is. Er wordt echter steeds omheen gedraaid, en uiteindelijk was de tijd om en was het: Was er nog maar meer tijd geweest ,dan hadden wij het u vast onthuld…. Tussen dit gedicht hadden wij een stukje gevoegd. In het laatste weekend dat het stel bij ons was, had Gerrine gezegd dat ze niet wist of ze wel zo goed kon koken. Daarom hebben wij dat er in verwerkt. We hadden recepten van beide moeders uitgewerkt, en deze in een boekje geplakt. Die kreeg het paar, zodat ze in ieder geval een aantal recepten hadden;-)

Tijdens het stukje hebben we heel erg moeten lachen. We hadden de ceremoniemeester in het stukje betrokken. Deze tikte een paar keer op zijn horloge, om aan te geven dat we door moesten, want we moesten aan het dessert beginnen. Ook een medewerker van het huis zat in het complot, en deze deed tijdens het laatste couplet de deur open, en zei dat het dessert klaar stond… Pas aan het eind van het gedicht hadden ze door dat het een geintje was, en dat lokte erg leuke reacties uit…

Na het eten was er nog even tijd, voordat de receptie zou beginnen. Samen met mijn oom en tante ben ik toen buiten een rondje wezen lopen. (althans, ik in de rolstoel;-) Je had daar een heel mooi stukje natuur. Als je aan de ene kant van de parkeerplaats het (kleine) bos in ging, kwam je aan de andere kant de parkeerplaats weer op. Heerlijk om even een frisse neus te halen, en wat rust te nemen, voordat de receptie zou beginnen.

Tijdens de receptie heb ik me regelmatig even terug getrokken. Boven de zaal had je een soort galerij. Hier mocht ik ook komen, en zo kon ik zonder in de drukte te zitten, toch alles zien. Ook heb ik even bij het gastenboek gezeten, en later op de avond, toen het wat rustiger werd, gewoon in de zaal. Er werden nog verschillende stukjes gedaan: Het bruidsmeisje zong een liedje, er werd een soort NOS-journaal gedaan alleen dan met betrekking tot Teus en Gerrine, er werd een memoriespel gedaan (een hele rij met mensen op het podium, die een bord vasthielden met aan de ene kant een nummer, en aan de andere kant een foto. Het bruidspaar moest om en om 2 borden om laten draaien, en zeggen of het bij elkaar hoorde, en waarom. Een voorbeeld: Mijn broer zijn brommer, en een rotonde hoorden bij elkaar. Dit omdat hij ooit 2x onderuit ging op een rotonde, op weg naar dezelfde bestemming… ), en er werd een wensboom aangeboden (de gasten hadden bij het gastenboek een wenskaartje ingevuld, en deze werden met een lintje in een boom gebonden).

Aan het eind van de avond was het nog een afsluitend gedeelte voor de daggasten alleen. Van het bruidspaar kregen we een soort kubus, met aan alle kanten een foto of stukje tekst. Zowel een foto van het bruidspaar, als van de persoon voor wie de kubus was. Dit in plaats van de speech. Er werd afgesloten met friet eten.

Daarna werden alle cadeaus in de auto geladen en nadat we afscheid hadden genomen, zwaaiden we met zijn allen het bruidspaar uit!

Op weg naar huis was het nog even spoorzoeken, omdat de weg was afgesloten. Het werd laat. Erg laat! Tegen kwart voor 2 waren we thuis. Maar met een extra pijnstiller, en wat momentjes rust, heb ik de dag volgehouden! De klap kwam later, de dagen daarna was ik dusdanig moe, dat ik heb gehangen, geslapen, en nog eens gehangen. Maar wat heb ik nog nagenoten. En nog… Ik kan terug kijken op een geweldige dag! En hoe moe ik nu ook ben, die geweldige dag nemen ze me niet meer af!

Ik denk dat ik de blog met de voorbereidingen maar even uitstel tot de volgende keer. Deze blog is al behoorlijk lang geworden, en ik wil ook nog wat foto’s plaatsen in mijn fotoboek. De volgende keer dus een blog over alle voorbereidingen.

Groetjes.

1 opmerking:

GSM aanbiedingen zei

Zal vast en zeker een mooie dag worden.