dinsdag 14 juni 2011

Pijnlijke situatie

Het infuus is er een paar dagen uit nu.. Heerlijk is het om weer verlost te zijn van het lijntje. In het begin denk je iedere keer nog dat je de pomp mee moet sjouwen, maar dat went vrij snel weer. Wel merk je het weer even goed dat je zonder antibiotica verder gaat. (afkickverschijnselen).

Helaas heb ik sinds vrijdag/zaterdag hele erge pijn aan de rechtse kant van mijn ribbenkast. Dacht ik eerst dat het kwam van de embolisatiepijn, al snel bleek dat het een andere pijn was.. Bij iedere hoestbui werd het erger, en ’s nachts kon ik niet meer slapen van de pijn. Vooral hoesten was dus erg vervelend. Gisterochtend was ik erg misselijk van de pijn, en heb ik mijn ontbijt weer eruit gegooid. Vannacht bereikte de pijn zo’n punt, dat ik vanmorgen opnieuw contact heb gezocht met het ziekenhuis. De hele dag ben ik erg misselijk geweest, en heb ik ook weinig kunnen eten. Tegen het eind van de middag heb ik het ziekenhuis gebeld, omdat ik nog steeds niets had gehoord. Althans, tegen die tijd was de pijn zo erg dat ik ma heb laten bellen. De pijnmedicatie werd veranderd (een zwaardere) en zelf hebben we de fysio gebeld. Deze is vanavond geweest en heeft de pijnlijke plek ingetapet. Vermoedelijk heb ik door het verkrampte hoesten (om de pijn van de embolisatie te ontzien) een spier overbelast, en is deze dus heel erg geïrriteerd. Een andere mogelijkheid is dat mijn rib gekneusd is.

Hopelijk kan ik dankzij de nieuwe pijnmedicatie, en de ingetapete ribben, vannacht een nacht doorslapen, want zowel slapeloze nachten als continue pijn put behoorlijk uit. Nu maar hopen dat de pijn over een ruime week over is, want op de trouwerij wil ik zo min mogelijk pijn hebben. Tja, ik wil toch wel zo veel mogelijk genieten hé!

Nu maar even een koek eten, daarna de pijnstiller nemen, en lekker in bed duiken. Slapen! Uitrusten, en hopen dat de pijn goed genoeg onderdrukt word!

Groetjes Marianne

3 opmerkingen:

Ydnas zei

Wat een narigheid, veel sterkte ermee, hopelijk is het snel over!
Liefs Sandy

Alie zei

Bah, wat vervelend allemaal. Ik hoop ook voor je dat de zwaardere medicatie en het intapen van die plek, je verlichting zal geven. Want pijn is afschuwelijk en dan ook nog eens slapeloze nachten maakt dat je je algauw een 'wrak' voelt.
Sterkte ermee.

Liefs Alie

Anoniem zei

Ik zou het zo fijn voor je vinden als je net zo'n geesteskracht zou hebben als Gwen i.p.v. op te geven in een rolstoel. Denk niet dat Gwen zich lichamelijk beter voelt dan jij. Help jezelf, God kan dat echt niet. Neem je lot in eigen handen en laat je niet meer zo betuttelen/verwennen door je moeder. Zonde voor je meid, kom op. Zorg eindelijk voor jezelf. Ziek of niet.