zaterdag 9 juli 2011

Van voor af aan...

Toen afgelopen week de pijn aan mijn ribben minder werd, en ik zelfs pijnmedicatie af kon bouwen, was ik erg blij. Ik kon me weer beter bewegen, het hoesten deed niet zo heel erg zeer meer, en het opbouwen ging wat beter. Zo stapte ik eens op de electrische fiets, liep ik naar de brievenbus, en bewoog dus heel wat meer. Helaas heeft de paar weken niet goed door kunnen hoesten geen goed gedaan. Mijn suikers werden hoger, mijn slijm was niet meer om aan te zien, er kwam weer een klodder bloed mee.

Donderdag besloten we dus om 10 dagen antibiotica-drank te starten. Gisteren werd het bezorgd, en begon ik dus met de kuur. Woensdag had ik al een beetje last van een zere spier in mijn nek, maar was het nog goed te houden. Donderdag werd ik wakker en kon ik mijn nek niet zo goed meer draaien. En met hoesten moest ik mijn nek vasthouden. Waarschijnlijk heb ik dit zo verkrampt/raar gedaan, dat nu de andere kant van mijn ribbenkast zeer doet en overbelast is. Dezelfde hoogte als afgelopen weken, alleen nu niet rechts, maar links. Vannacht deed het zo zeer dat ik bijna niet meer kon inademen. Vanmorgen heb ik dus contact gehad met het ziekenhuis, en mijn pijnmedicatie is weer opgehoogd. Hoger dan vorige keer, het maximale wat ik aan pijnmedicatie thuis mag krijgen. Helpt dit niet voldoende, moet ik opgenomen worden voor andere/meer pijnmedicatie. Maar laten we daar vooralsnog niet van uit gaan. Uit ervaring weet ik dat er eerst een soort spiegel moet worden opgebouwd, en dan pas helpt het optimaal.

Al met al word het een leuk schema om me aan te houden. 4x per dag antibioticadrank, 3x per dag pijnmedicatie, 4x per dag paracetamol, en dan nog 5x per dag vernevelen (antibiotica maand). Ik heb dus eerst maar een lijstje gemaakt op welke tijd, ik wat moet doen of nemen. Maar goed, dat heb ik er allemaal wel voor over. Als die infectie maar over gaat en de pijn van die spieren maar afneemt. Misschien laat ik het volgende week intapen, maar aangezien mijn eigen fysio op vakantie is, moet ik hiervoor een vervanger hebben, en kan ik dus alleen maar in de kantoortijden bellen;-)

Tot die tijd behelp ik me met een sjaal om mijn ribbenkast gebonden (stevigheid), en probeer ik de pijn te verlichten door af en toe een warme kersenpittenkruik er tegen te houden, of in te smeren met zalf.

Na afgelopen nacht, waarin ik maar een paar uur sliep, hoop ik op een paar goede nachten, waarin ik weer een beetje bij kan tanken. Want ja.. Slapeloosheid en pijn, dat is geen combinatie.

Allemaal een fijn weekend, en tot volgende week;-)

Groetjes

5 opmerkingen:

Sam zei

Jeetje wat een pech weer! :(
Hopelijk helpt de pijnmedicatie voldoende zodat je niet weer opgenomen hoeft te worden.
En hopelijk worden je longen snel weer wat rustiger!

gr Sam

Anoniem zei

tjonge jonge, ik heb ook veel pijn ect.....maar daar zeur je toch niet over. Zelfbeklag is aandacht zoeken. Je moeder houdt dat in tact. Maar andere mensen keren zich tegen je.
Er zijn mensen die niets meer kunnen maar genieten van van het leven of gewoon leven.

Gup zei

@ Anoniem, jammer dat je je naam niet durft neer te zetten. Dat zou voor mij misschien wat opheldering geven, en anders in ieder geval eerlijker overkomen.

Mijn blog is bedoeld om mensen die oprecht willen weten hoe het is, op de hoogte te houden. Ik houd er niet van om me anders voor te doen dan ik ben. Als jou dit niet bevalt, kan je misschien beter in het vervolg mijn blog niet meer lezen.

Alie zei

Hè bah Marianne, je blijft maar klungelen lijkt het wel.
Vervelend die pijn zeg. Ik herken het wel; ik loop er op dit moment zelf ook mee. Ga woensdag met een iv-kuur beginnen, maar inderdaad als de boel zo zeer doet lukt het ook echt niet goed om de boel eruit te hoesten.
Ik hoop dat het antibioticadrankje gaat helpen (wat voor soort is het trouwens??) en dat de pijn snel af zal nemen.
Heel veel beterschap gewenst.

groetjes Alie

Ps; voor diegene die reageerde onder anoniem; ik ken iemand, ook ziek trouwens, maar die duizenden malen meer zeurt en klaagt. Die zwelgt écht in zelfmedelijden.
Marianne klaagt helemaal níet, maar laat weten hoe het met haar gaat en hoe zij zich voelt. Voor sommige mensen is het juist fijn om te weten hoe het met lotgenoten gaat en dan is het fijn dat dat via een blog te lezen is.
Als het je stoort kun je beter niet meer lezen lijkt me.

Alie zei

Vervelend voor je Marianne. Heel veel beterschap en sterkte gewenst. 'k Hoop dat de antibiotica gaat helpen en dat je gauw weer wat beter in je vel zit en ook lekker van de zomer kunt genieten.

Groetjes Alie