vrijdag 2 december 2011

Grenzen

Ik heb het wel vaker.. Denken dat je iets wel kunt, het ook gewoon volhouden, en dan daarna keihard instorten. In het “normale” dagelijkse leven, weet ik mijn grenzen behoorlijk goed, en kan ik me daar ook wel aan houden. Ik doe zo mijn activiteiten op een dag, rust tussendoor netjes uit, en dan vind mijn lichaam het prima. Kijk, zelf zou ik dan wel eens meer willen, maar de ideale manier om iets vol te houden, en eventueel langzaam op te bouwen, is voor mij toch wel op die manier.

Maar dan de “uitzonderingsdagen” hé. De bruiloft van mijn broer en schoonzus, een gezellige dag bij mijn schoonzusje, shoppen met ma, of bijvoorbeeld zoals gisteren de verjaardag van mijn moeder. Voor het eerst sinds 2 jaar kon ik hier bij zijn. Vorig jaar verbleef ik om deze tijd in het ziekenhuis in den Haag, en het jaar daar voor lag ik in Rotterdam in het ziekenhuis. Dus het was dubbel feest gisteren!

Leuke kleding aan, lekkere hapjes klaargemaakt, en de dag daarvoor al een middagje taarten gemaakt. Kortom, alles was er klaar voor, en het feest kon beginnen. Zelf ben ik dan ook zo, dat ik niet als een zombie in de stoel wil blijven zitten. Hoewel alleen het gepraat om me heen al vermoeiend genoeg zou zijn, ben ik dan ook zo dat ik mijn moeder wil helpen met koffie inschenken en het gebak opscheppen, rondgaan met de lekkere hapjes enzovoorts. Zowel tussen de middag en aan het begin van de avond heb ik me even terug getrokken, maar gisteravond aan het eind van de avond, was ik toch echt aan het eind van mijn Latijn!

Vannacht geslapen als een blok, vanmorgen heb ik heerlijk een tijd in mijn pyjama gezeten, en daarna gedoucht. Helaas pluk ik vandaag de bekende vruchten van gisteren, en ben ik ontzettend moe en heb ik nergens zin in. Wel heb ik nog een klein stukje gefietst, even een frisse neus halen kan geen kwaad!

En ach, mijn moeder is tenslotte maar eens per jaar jarig toch? De rest van het weekend houd ik mijn gemak wel, en probeer lekker uit te rusten. En dan kan ik het stiekem toch weer niet laten om te vergelijken met mijn eigen verjaardag in Maart… Toen was ik er dan wel de hele dag bij, maar ik zat veel in de stoel, kwam alleen iets overeind met het feliciteren, en ging tussendoor 2x naar bed! Ben ik toch wel wat vooruit gegaan in die tijd!: -) Dus dat is iets om trots op te zijn!

Groetjes Marianne

Geen opmerkingen: