zaterdag 28 januari 2012

2 in 1!

26 januari 2012,


Vandaag ben ik voor controle naar het ziekenhuis geweest. Er stond heel wat op de planning, en om 11u reden we hier thuis al weg. 12u was ik in het ziekenhuis, en stond een MRI van het hoofd gepland. Ik doe namelijk mee aan een (eenmalig) KNO- onderzoek, waarvoor ik deze scan moest maken. Na de scan ben ik naar de kamer van de onderzoekster gegaan, waar ik heb gegeten, en een vragenlijst heb ingevuld. Dezelfde lijst zal ik over een week nog een keer toegestuurd krijgen om in te vullen.

Toen de lijst ingevuld was, gingen we naar de longfunctiekamer waar ik eerst een normale longfunctie moest blazen, en gewogen werd. De longfunctie was gestegen. Dit had ik niet verwacht, maar is natuurlijk wel erg fijn! Mogelijk is mijn longfunctie tussentijds hoger geweest, omdat ik op dit moment niet helemaal fit ben. Hoe dan ook, het resultaat was goed. Na deze longfunctie, kreeg ik uitleg over hoe de neusweerstandmeting (ook een manier van longfunctie blazen) in zijn werk ging. Ik moest hiervoor in een cabine zitten, en kreeg een soort masker op mijn hoofd, deze ging over mijn neus en mond. Vervolgens werd ik aangesloten op het apparaat, en ging de deur van de cabine dicht. Ik moest eerst rustig ademen door mijn mond. Vervolgens kwam er een klepje, en daarna moest ik helemaal uitademen en heel diep inademen. Daarna moest ik dezelfde oefening door mijn neus doen. Toen ik ook deze oefening had gehad, kreeg ik een neusspray ingespoten, en moest ik na een tijdje het zelfde nog een keer doen. Dit keer alleen die met mijn neus. Toen was het longfunctie onderzoek klaar. Mijn neusweerstand bleek goed te zijn, want zowel met als zonder neusspray had ik vrijwel dezelfde waardes.

Vervolgens gingen we naar boven, naar de kamer waar het verdere KNO onderzoek plaats zou vinden. Vooraf werd mijn neus verdoofd met verdovingsmiddel. Eerst werd er met een flexibel slangetje in mijn neus gekeken. Daarna werden er kweken afgenomen uit beide neusgaten. Dit was even een vervelend gevoel, maar ook zo voorbij. Tijdens het onderzoek kreeg ik onder andere te horen dat mijn neusschot iets naar links staat. Iets wat heel normaal is, want bijna alle mensen hebben een scheef neusschot. Het schijnt dat ze pas vraagtekens gaan zetten bij een recht neusschot. Vaak betekent dit dat mensen geopereerd zijn. Verder kwam uit dit onderzoek ook naar voren dat mijn neusslijmvlies wat geïrriteerd was. Mogelijk heb ik hier zo vaak bloedneuzen door. Ik heb nu een zalfje voorgeschreven gekregen dat mijn neus wat vettig houd. Hierdoor zouden de bloedneuzen af moeten nemen. Ik had ook geen poliepen, een veelvoorkomend iets bij mensen met CF. Na mijn neus waren mijn oren en keel aan de beurt. Dat was allemaal prima in orde! Helemaal aan het eind moest ik nog een neusspoeling doen. Er werd wat zout water in mijn neus gespoten, dit mocht ik niet doorslikken. Na 10 seconden moest ik dit water terug laten lopen in een potje, en dit werd dan op kweek gezet.

Hierna was het KNO onderzoek klaar. Na de KNO was het de beurt aan de longarts. Deze was tevreden, maar schreef vanwege mijn klachten een tablettenkuurtje voor, als steuntje in de rug. Verder mag ik de prednison op nieuw iets verder afbouwen, en moet ik over 2 maanden terug komen.

Na nog even kort contact gehad te hebben met de CF-consulente over een kapot draadje van mijn vernevelapparaat, was het tijd om de uitslag van de MRI-scan te gaan krijgen. Ik blijk geen voorhoofdholte te hebben, en weinig of geen kaakholtes. Voordeel hiervan is, dat deze dus ook niet kunnen ontsteken. Reden hiervan is dat het slijmvlies nogal opgezet is, en dus de hele holte vullen. Het kan zijn dat je als wat voller zit dan normaal, sneller hoofdpijn hebt dan anderen, of een drukkend gevoel achter de ogen. Gelukkig heb ik hier maar heel zelden last van.

Als laatste moesten we nog even (nou ja even werd een half uur) langs de apotheek om de bestelde medicijnen en het nieuwe recept op te halen. Daarna op weg naar huis, waar we 2 uur over hebben gedaan, in verband met veel files dankzij een ongeval op de snelweg. Thuis ben ik uitgeput op de bank geploft, en sindsdien niet meer van zijn plek gekomen. Een lange, vermoeiende dag, maar ik ben wel weer wat wijzer geworden!

Groetjes Marianne


28 januari 2012,

Hoe moe ik ook was na donderdag, ik moest en ik zou naar de verkoping van onze kerk. Afgelopen weken heb ik regelmatig voorraad zitten draaien. 600 kaarten heb ik geplakt, ingepakt, en weer in de bakken gedaan. Omdat ik vrijwel nooit contact heb met de gemeente, in verband met thuis mee luisteren, (dit is minder intensief, en dan kan ik mijn aandacht er beter bij houden), wilde ik heel graag naar de verkoping toe, om zelf achter onze tafels te zitten (begon om 15u). En omdat mijn moeder tot 17u moest werken, ben ik meegereden met een kennis uit het dorp.

Vrijdagochtend heb ik heel rustig aan gedaan. Ik heb vroeg gegeten, en na de middag weer een uur geslapen. Zelfs zo vast dat ik de buurvrouw niet eens heb gehoord, die onze ramen heeft gezeemd buiten. Blijkbaar had ik het nodig. De verkoping zelf was erg gezellig. Mijn neefje zat ’s middags bij me, om me te helpen, en later mijn tante. Op deze manier hoefde ik niet continue alert te zijn op alles, maar kon ik me ook wel eens even terug trekken. Toen mijn moeder om 18u kwam, was er de mogelijkheid om naar huis te gaan. Maar ik vond het zo gezellig, dat ik ben gebleven. Ook later was er nog mogelijkheid om mee te rijden met mensen, maar ik ben telkens toch gebleven. Niet omdat ik niet moe was, want ik was versleten, maar omdat ik mensen sprak die ik al zo lang niet gesproken had. Ik had ook naar huis kunnen gaan, maar dan had ik thuis alleen gezeten, met de gedachte: “daar is het gezellig”. Moe was ik toch al, en dat ik de komende dagen daar de vruchten van zou plukken was al duidelijk. Dan dat laatste uurtje ook nog maar. Toen we thuis kwamen was ik helemaal op. Ik ben ook vrij snel naar bed gegaan, en heb erg lang geslapen. Vandaag ook erg weinig gedaan. Wel lekker even een frisse neus gehaald, maar voor de rest alleen maar gezeten. Maar hoe moe ik ook ben, hoe beroerd ik me nu ook voel… Ik kan wel terugkijken op een erg gezellige middag. Het weekend kan ik in ieder geval bijtanken, en volgende week zien we wel weer.

Groetjes Marianne

Geen opmerkingen: