dinsdag 14 februari 2012

8 dagen in het ziekenhuis

Vannacht om half 2 werd ik zwetend en trillend wakker.. En jawel! Een hypo. Na een koek en wat cola steeg mijn suiker alweer snel. Ik kon echter niet gelijk weer gaan slapen, want net als de nacht daarvoor begon ik wat bloed op te hoesten. Opnieuw was het zo over, maar ja.. Het was wel weer bloed. Ik heb dus de verpleging maar ingelicht, en ben toen weer gaan slapen. Althans, dat probeerde ik. De verpleging kwam nog even terug, en vroeg of ik er van op de hoogte was dat ik vanmorgen nuchter moest blijven voor de echo die ik zou krijgen. Dit was ik niet, terwijl ik het voordat ik ging slapen nog had gevraagd. Maar goed.. Het eten tegen de hypo had ik toch al gedaan, maar vanaf toen ben ik nuchter gebleven.
Vanmorgen ben ik om 9 uur al bij de echo geweest. Alles zag er wel goed uit geloof ik, en ik heb weer een kijkje in mijn buik kunnen nemen. Best interessant altijd om mee te kunnen kijken. Toen ik terug kwam heb ik lekker gegeten. Ik had ondertussen best trek gekregen, want voordat ik naar de echo ging, stond mijn ontbijt me al een uur aan te gapen. Zo van: “pak me dan, als je kan, je mag me lekker niet”.
Na het eten ben ik gaan douchen, ik wist namelijk dat de artsenvisite langs zou komen, en dan wilde ik klaar zijn. Het was wel een beetje snel achter elkaar allemaal, maar ja, achteraf maar goed, want ik zat nog geen kwartier in mijn stoel uit te hijgen toen de artsenvisite langskwam.
Gelukkig was mijn eigen arts weer aanwezig. Deze kent mij toch het beste, hoe goed zijn invaller mij ook heeft opgevangen afgelopen week. Mijn arts vond het vervelend voor me dat ik nu weer zo’n dip had, ook in mijn longfunctie. Dit was niet de bedoeling, maar hij noemde het voor het gemak even een “schoonheidsfoutje” en hoopte dat ik na deze kuur er weer tegenaan kan. Wat betreft de bloedingen verwacht hij dat het allemaal te maken heeft met de infectie. Hierbij komt het vaker voor dat mensen bloed opgeven, en vaak gaat dit door het aanpakken van de infectie over. Ik krijg dus ook een extra antibiotica erbij. Ook mag ik weer beginnen met het vernevelen. De verlaagde bloedwaarden komen waarschijnlijk door een combinatie van een vergrote milt, infectie en antibiotica. Dit kijken ze dus aan. Ook was naar voren gekomen dat ik een beetje bloedarmoede heb, maar dit kan weer te maken hebben met de bloedingen die ik heb gehad. We kijken dus gewoon nog even aan, en als het niet erger wordt dan dit, dan gaan we door zoals we bezig zijn.
Na deze berichten was de opluchting behoorlijk groot. Stiekem had ik het al aan zien komen dat ik weer een embolisatie moest ondergaan. Gelukkig hoeft dit nu nog niet. Hoewel het niet leuk is dat ik nog in het ziekenhuis moet blijven, geeft het voor mij wel een prettig gevoel dat ik nu nog even “veilig” op kan knappen. Mocht er wat gebeuren, dan ben ik gelijk op de goede plek. Thuisbehandeling heb ik dus ook nog even niet aangekaart, hoe fijn het ook zou zijn om thuis te mogen kuren. Ik ga er voor om over een paar weken zo fit mogelijk te zijn, zodat ik optimaal kan genieten van de bruiloft en van mijn verjaardag. Dit moet een goed doel zijn hé?!
Eind van de ochtend kwam de fysiotherapeut langs. We hebben het nog even stabiel gehouden op de 10min 20watt fietsen. Morgen proberen we weer wat op te bouwen, maar vandaag kostte het me best veel. Natuurlijk is vandaag het onderwerp van de dag “Valentijnskaartjes”. Ik moest wel erg lachen toen ik een kaartje kreeg. (nu wil natuurlijk iedereen weten van wie hé!;-)). Wel leuk dat er weer steeds meer kaartjes binnen komen. Ik ben weer begonnen met het volhangen van de Badkamer deur. Mijn kamer word er weer een stuk gezelliger van.
Vanmiddag met stapuur ben ik even naar het winkeltje geweest, maar al vrij snel weer terug naar boven gegaan. Voor een warme chocolademelk vond ik het te vroeg, en verder is het best saai in je eentje beneden. Ik ben dus weer terug gegaan naar mijn kamer, en heb daar lekker wat dingen op de pc gedaan.
Vanavond kwam er onverwachts toch bezoek. Gisteren belde mijn bezoek af, dat vandaag eigenlijk zou komen, omdat ze buikgriep had. Ik had wel mensen een berichtje gestuurd, die wilden komen, maar niets meer gehoord. Bleek dat er bij mij een mailtje tussendoor is geschoten, en die ik dus niet gelezen heb. Vanavond stonden ze dus als verrassing toch op de stoep. Erg leuk!
Nu ben ik wel erg moe, dus ga ik lekker snel slapen! Welterusten en tot morgen!

4 opmerkingen:

Maarten zei

beterschap meid, en ik hoop dat je een beetje opkanpt.

Groetjes Maarten

Jroen zei

Heel veel sterkte nog in het ziekenhuis en snel opknappen!!

Marianne zei

@ maarten en jeroen,
Dankjewel!

Yehudith zei

Vervelend, sterkte!

Enne, voor warme chocolademelk is het nóóit te vroeg ;). Of te laat.

Groetjes, Judith