woensdag 15 februari 2012

Alweer 9 dagen...

Vanmorgen werd ik al erg moe wakker. Nu ik een extra antibiotica erbij heb, die ik om 6u, 14u en 22u krijg, zijn mijn nachten aanzienlijk korter dan eerst. Althans, ik slaap wel tot later, maar ik word tussendoor meer wakker. Daarbij ben ik met de prednison aan het afbouwen, en zal ook de extra antibiotica wel weer zijn weerslag hebben op mijn vermoeidheid. Met de fysio heb ik dus ook niet opgebouwd, wat eerst wel het plan was. We kijken eerst even of de vermoeidheid misschien wat minder word, want te ver over je grenzen gaan is ook niet goed.

Verder tril ik behoorlijk vandaag. Mogelijk is dat een bijwerking van het afbouwen van de prednison. Mijn lichaam moet weer wennen aan een lagere dosering, en protesteert daar tegen. Hoewel het lastig is als je veel trilt, is het natuurlijk niet ernstig, dus “leren we er maar even mee leven”…

Aan het eind van de ochtend kwam de zaalarts langs. Vanmorgen was er bloed geprikt, en dit bleek te zijn om de bloedwaarden in de gaten te houden. Met name mijn ijzer. Blijkbaar was er daarvan wat te weinig in mijn bloed aanwezig. Nu dacht de zaalarts dat ik deze al slikte. Ik vraag me af waar hij die informatie vandaan gehaald heeft, want die slik ik al ruim een jaar niet meer. Blijkt de ijzerwaarde weer te laag te zijn, bestaat er een grote kans dat ik weer ijzertabletten mag gaan slikken. Verder had de zaalarts niet zoveel te melden, en omdat ik zelf ook weinig te melden had (gisteren was toch wel duidelijk genoeg;-)), was hij zo weer vertrokken.

Om 13u ben ik even naar beneden geweest, waar ik een “rondje-van-de-dag” heb gemaakt. Hoewel stapuur alleen erg ongezellig is, en je vaak ook zo weer terug bent, probeer ik toch iedere dag even naar beneden te gaan. Ik loop dan een rondje langs de winkeltjes, neus wat rond, en als ik het gezien heb ga ik weer naar boven. Op deze manier ben ik toch even van mijn kamer geweest, heb ik wat beweging gehad, en ben ik er even “uit”. Soms kan ik best wel lachen om dingen of mensen die je te zien krijgt in de hal. Allerlei soorten mensen zie je voorbij komen.

Vandaag kwam ik een lotgenootje in de hal tegen. Vanwege kruisbesmetting moeten we zo ver mogelijk bij elkaar vandaan blijven (minimaal 1,5m), dus hebben we op afstand staan kletsen met elkaar. Het stapuur word dan een stuk gezelliger! Op een gegeven moment ging ze naar haar afspraak en heb ik een rondje gelopen, en ben weer naar boven gegaan. Ook daar heb ik een tijdje staan kletsen. Uiteindelijk riep mijn pomp me tot de orde, want mijn spuit was leeg. Nadat ik de verpleging hierover aan hun jasje had getrokken (met het resultaat dat ik een nieuwe voorraad kreeg), ben ik weer naar mijn kamer gegaan.

Sinds gisteren ben ik er achter dat ze hier op de afdeling ook warme chocolademelk hebben! De laatste weken ben ik hier helemaal verslaafd aan, en het gebeurde nogal eens dat ik het tijdens mijn opname beneden in het winkeltje ging halen. Nu ik weet dat ik het hier gratis kan krijgen, is het natuurlijk een stuk aantrekkelijker om er hier om te vragen! Dat scheelt weer wat extra kosten! Want eerlijk is eerlijk, die maak je tijdens een opname toch al genoeg!

Rond een uur of 3 kwamen de buren op bezoek. Door de gezelligheid vloog de middag voorbij. Ze hebben ook gezellig hier gegeten, en daarna zijn ze weer naar huis gegaan. Tijdens het bezoek van de buren kwam onze dominee nog even langs met zijn vrouw. Ik vind het altijd weer fijn als ze even langs komen.

Vanavond kwamen mijn tante en nichtje even langs. We hebben gezellig zitten kletsen. Na het bezoek heb ik nog even achter de pc gezeten, onder andere een strijd geleverd met wat toetsen. Ik had er een paar afgehaald omdat er een paar plakten (limonade en toetsenbord combineert niet). Vervolgens kreeg ik 1 toets er niet meer op. Uiteindelijk heb ik hem er toch opgekregen, maar wel heel wat zwoegen later… Achja.. Mijn toetsen plakken minder, en volgende keer gaan we wel verder met de rest;-)

Groetjes

Geen opmerkingen: