dinsdag 28 februari 2012

Toch naar huis!

Vanmorgen kwam de artsenvisite langs. Mijn eigen arts was er ook bij, en vertelde me dat ik naar huis mocht. Doorgaan met infuus had geen meerwaarde, en waarschijnlijk krabbelt mijn longfunctie nog verder op thuis. Volgende week mag ik starten met het afbouwschema van de prednison waar ik voor mijn opname mee bezig was. Eigenlijk zou ik daar gisteren mee beginnen, maar in verband met de jeuk, ging dat niet door. Ik was compleet overrompeld door het nieuws dat mijn arts bracht. Ik had er helemaal op gerekend dat ik niet naar huis mocht, omdat ik nog niet op mijn oud eniveau van longfunctie zit.
Ik ben er echter niet minder blij om. Hoe eerder je hier weg bent, hoe beter! Vooral de laatste week viel het me regelmatig erg zwaar. Ik ging door, en ik ging voor opknappen, maar emotioneel werd het steeds zwaarder. Korte nachten door de jeuk, overdag continue jeuk, extra moe door alle medicatie die ik erbij kreeg voor de jeuk, en de korte nachten werkten natuurlijk ook niet mee. Naar huis gaan na een longbloeding ervaar ik altijd weer even als spannend. Hier ben je immers gelijk op het juiste adres, en als je thuis bent moet je eerst nog ruim een uur rijden naar het ziekenhuis waar je onder behandeling bent. Toch hoop ik dat mijn infectie nu flink de kop is ingedrukt, en dat ik voorlopig weer thuis kan blijven.
Na de artsenvisite ben ik op mijn gemak alles in gaan pakken. In tussentijd kwam tot 2x toe de brandweer met loeiende sirenes aanrijden. En 2x ging hij ook weer terug zonder dat het ziekenhuis compleet ontruimd was. Tegen de tijd dat mijn moeder kwam, waren mijn spullen grotendeels ingepakt. We hebben samen gegeten, en daarna is mijn moeder naar de apotheek gegaan, en bij mij is mijn PAC-naald eruit gehaald. Daarna het restje ingepakt, nog even naar het winkeltje voor een bedankje voor het personeel, en een aardigheidje voor mijn lieve vriendinnetje P.
Daarna opweg naar huis. Onderweg nog 2 ongelukken voorbij gegaan, en in het dorp even gestopt bij de supermarkt. Mijn moeder is even naar binnen gegaan en ik ben blijven zitten. Nu lekker thuis op de bank, met mijn laptop. Ik ben helemaal versleten, maar het is heerlijk om weer thuis te zijn. Sinds gisteravond heb ik keelpijn, en ben ik wat hees. Waarschijnlijk door de oververmoeidheid, want dan heb ik wel vaker die klachten. Nu ik weer thuis ben, schrijf ik niet iedere dag meer een blog. Zodra er bijzonderheden zijn horen jullie het natuurlijk wel, en ik schrijf ook af en toe hoe het gaat…
Groetjes Marianne

Geen opmerkingen: