maandag 6 februari 2012

Uit logeren in het hotel..

Zaterdag op zondag nacht kreeg ik opnieuw een bloeding. Na contact met de dienstdoende longarts (die ik gelukkig kende, van mijn vorige opname) mocht ik thuisblijven. Ik moest het wel zelf zien zitten, en als het terug kwam, gelijk bellen! Ook als ik me niet fit voelde of als ik het niet vertrouwde moest ik bellen. Gelukkig kwam het niet terug. Ik bracht de nacht zittend door, heb verbazingwekkend nog een paar uur geslapen, en gisteren erg rustig aan gedaan. Gisteravond was ik duidelijk benauwder, en ik had ook de hele dag al geen trek. Dingen die ik normaal heel de dag door eet, liet ik nu staan, en ook de maaltijden waren niet aantrekkelijk. Ik at dan wel, maar niet met smaak. Vanmorgen heb ik, zoals ik de arts za-zo nacht had beloofd, het ziekenhuis gemaild. Helaas was mijn eigen arts niet aanwezig, maar mijn situatie werd voorgelegd bij de vervanger van hem. Even later (om half 10) werd ik terug gebeld door de arts. Hij gaf aan dat hij zich zorgen om me maakte, maar dat ik dat niet hoefde te doen, dat zou hij wel voor me doen.. (hihi). Aan de hand van de kweek van mijn laatste polibezoek, mijn klachten en het algehele beeld, kwam hij al snel met zijn conclusie: "Opname is het beste. Liefst zo snel mogelijk, en ik wil je behandelen met de T.azocin, prednison en je goed observeren op de bloedingen"... Nee he, dat wat ik dacht was waarheid.. Mijn vrijheid was weg.. Opname! Ik heb gelijk met de arts overlegd of er geen M.eronem mogelijk was. Voorkeur ging echter uit naar de T.azocin, en M.eronem houden we achter de hand voor als de allergische reactie te erg word. (ik ben allergisch voor de T.azocin). Ik legde me dus bij de situatie neer, maar bedong er wel Z.antac en C.etericine bij. Ook de P.rednison schijnt tegen de allergie te werken, dus ik hoop dat ik er niet te veel last van krijg.


Vanmorgen had ik mijn broer al gebeld, en mijn schoonzusje kan me wegbrengen. Mijn moeder moet namelijk tot 5 uur werken. Na het telefoontje van de CF-consulente, dat ik vandaag al kon komen, heb ik mijn schoonzusje gebeld, en die kwam naar mij toe. Vervolgens ben ik mijn tas gaan pakken, en heb ik daarna op haar gewacht. We hebben samen nog wat gegeten, de laatste dingetjes gepakt, en zijn weg gegaan. Tegen 13.30 waren we bij het ziekenhuis, en om 14.00 op de afdeling, waar we door een ietwat verstrooide broeder de hele middag werden bezig gehouden. Ik werd naar mijn kamer (helaas geen eigen douche en wc, het is de kamer naast de kamer die ik in December had) gebracht, er werd voor een koelkast gezorgd, een anamnese gesprek gevoerd (waarvan ik de vragen beter wist dan hij) verschillende controles gedaan etc. Aan het einde van de middag kwam de CF-consulente om een PAC – naald te plaatsen. Ook de zaalarts kwam langs. Deze had niet veel nieuws te vertellen, maar luisterde nog even naar mijn longen. Na een hele middag regelen (ziekenhuisleven is dat! Houd alles zelf heel goed in de gaten, want wij vergeten stiekem wel eens wat;-) Zou dat overigens PatiĆ«ntentraining zijn? Een test of je wel assertief bent? En of je wel goed van alles op de hoogte bent?) hihi… Aan het eind van de middag kreeg ik te horen dat mijn overboeking gelukt was, en ik morgen een kamer met zon, wc-zicht en wit strand kreeg… (zon, eigen douche en wc, en sneeuwuitzicht). Je begrijpt dat dit uitzicht mij goed doet!

Om 18u kwam ma binnen, en hebben we lekker met z’n driĆ«n gegeten. Gerrine was zo lief om te blijven totdat mijn moeder er was. Om 7u had ik stapuur, en zijn we beneden nog even wat wezen drinken. Daarna heb ik me lekker omgekleed en ma uitgezwaaid.. Dag 1 is voorbij.. (nog 20 te gaan?) Op naar nacht 1!

Net kwam de verpleging nog even wat laatste dingetjes van mijn medicatie brengen, die ik zelf niet had. Zo heb ik zelf geen 30mg prednison tabletten, was ik de Calci Chew in mijn inpakwoede vergeten, had ik geen paracetamol bij me, en natuurlijk de anti-allergie medicatie. Gelukkig heb ik maar 1 antibiotica, zodat ik niet al te vaak wakker hoef te worden vannacht. (slechts om de 5-6 uur) Hoewel ik nooit heel goed slaap als ik beroerd ben van de antibiotica. We zien wel! Voor nu houd ik het hier even bij. Ik ben een schema aan het maken voor bezoek. Nu ma lange dagen werkt, is het voor haar niet haalbaar om iedere dag te komen. Mocht u/je interesse hebben om te komen, wilt u/je dan even mailen naar: info.eenkijkjebijmarianne@gmail.com… ? Dit om te voorkomen dat ik niet het ene moment 3 man op bezoek heb, en het andere moment alleen zit! Ik weet niet hoeveel mensen er interesse hebben, en of het mogelijk is iedereen langs te laten komen, maar ik hoop dat we op deze manier ma wat kunnen ontlasten!

Groetjes Marianne

Ps. Ik kreeg al van verschillende mensen de vraag of ik een adres had. Vanaf morgen is dat:

Hagaziekenhuis locatie Leyweg,

Afdeling 6b, kamer 37,

Leyweg 275,

2545CH den Haag.

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Hey meid, wel balen weer een opname, maar wel goed dat de artsen goed voor je zorgen! Hopelijk niet teveel last van de AB..sterkte!!
Groetjes
Jorine

Anoniem zei

Nou Marianne, het zit je helemaal niet mee, de laatste tijd. Wat ontzettend jammer dat je na een aantal keer geemboliseerd te zijn, toch last blijft houden van bloedingen. Als ze dat nu eens voorgoed weg zouden kunnen krijgen, was er al veel gewonnen. Ik ga meteen zoeken in mijn kaartenbox en hij komt er aan hoor! Sterkte, groet van Martina