woensdag 7 maart 2012

Hoe is het nu?

Ondertussen ben ik alweer 8 dagen thuis uit het ziekenhuis. 8 dagen waarin ik weer gewend ben geraakt aan mijn eigen ritme en mijn eigen spulletjes om me heen. Een heerlijk gevoel! Afgelopen week ben ik bezig geweest met het trainen van conditie. Hoewel het de 1e dag na mijn thuiskomst erg slecht leek te gaan wat conditie betreft, heb ik ondertussen al wel weer iets op kunnen bouwen.

Toch valt het nog vies tegen wat ik nog overgehouden heb aan de conditie die ik voor mijn opname had opgebouwd. Regelmatig ren ik over mijn grenzen heen, wat ik dan weer moet bezuren met een mindere dag. Toch probeer ik iedere dag iets op te bouwen. Zo probeer ik een stukje te lopen, en soms oefen ik wat op de wii. Gisteren ben ik met mijn moeder even boodschappen wezen doen, en heb ik op de heenweg gereden. Dat ik dat al een tijd niet had gedaan, was gelijk duidelijk, toen ik gisteravond spierpijn had in mijn scheenbeen. Maar ja.. Dat betekent wel dat ik het niet voor niets doe;-)

Helaas hoest ik nog steeds flink, en ben ik sinds gisteren ook een beetje aan het snotteren en enorm aan het niesen gegaan. Mogelijk heb ik dus alweer een virusje opgepakt, in de korte tijd dat ik thuis ben.

Maandag ben ik maar weer eens aan het bellen gegaan, voor mijn opnieuw haperende e-flow apparaat, die ik gebruik voor het vernevelen van de Cayston. Ik vernevel dit medicijn al een paar jaar, al heette het eerst anders. Voorheen vernevelde ik het, terwijl het geleverd werd vanuit Amerika (dat was toen ik meedeed aan een onderzoek naar de werking), maar sinds kort is het ook in Nederland verkrijgbaar. Sinds het in Nederland verkrijgbaar is, word er met de medicatie een nieuw medicijncupje meegeleverd. Toen mijn eerste apparaat zowel een batterijklepje had dat kapot was, en ook niet meer een sein gaf als de medicatie op was, gingen we het traject in met een nieuw apparaat. Een apparaat uit Nederland.. En sindsdien is het continue gezeur. Iedere keer als ik mijn vernevelsessie wil starten, start het apparaat met de verneveling en slaat gelijk op alarm. Het eerste apparaat kreeg ik uit het ziekenhuis, toen ik het probleem daar aangaf, en zowel met een nieuwe draad als met nieuwe cupjes het probleem niet opgelost kon worden, stuurden ze me door naar een leverancier. Ik kreeg een nieuw apparaat, maar al snel lag ik in het ziekenhuis en mocht ik niet meer vernevelen. Echter, gelijk voor mijn opname deed dit apparaat het net als die ik van het ziekenhuis kreeg, niet in 1x. Soms moest ik 5-10x opnieuw het apparaat aanzetten, en vaak na rommelen met de aansluiting van het draadje met het apparaat (dus niet de aansluiting van het draadje naar het cupje) voordat het apparaat het deed. Tegen die tijd was de helft van mijn medicatie al de lucht in gevlogen… Na een lang weekend ergeren, afgelopen weekend, besloot ik maandag te bellen naar de leverancier.

Maandag kon de medewerkster het niet oplossen, maar ze zou dinsdag de directeur en de contactpersoon van de cayston ermee aan de slag zetten. Gisteren werd ik terug gebeld, en na een lang telefoongesprek, kwamen we tot de conclusie dat het een groot raadsel is. Want: Waarom doen alle cupjes het wel gelijk op mijn oude apparaat, en niet op mijn huidige nieuwe apparaat? Het ligt dus niet aan het cupje.. Maar waar dan wel aan? Kortom, ik heb een nieuw batterijklepje toegestuurd gekregen, en moet totdat het raadsel opgelost is, even met mijn oude apparaat vernevelen. Als de medicatie op is, moet ik zelf het apparaat uitzetten. Ik ben benieuwd wat er uiteindelijk uit komt. Eind volgende week moet ik zelf terug bellen, als ik nog niet ben gebeld met een oplossing.

Gisteren is dan eindelijk, na 5 weken uitstel, toch de kapper geweest, en zijn mijn haren weer lekker geknipt. Een week voor mijn opname hadden we al een afspraak, maar toen was de kapster ziek. De afspraak werd een week uitgesteld, maar de dag daarvoor werd ik opgenomen in het ziekenhuis, waar ik 3 weken verbleef, en nu was dus gisteren eindelijk de dag dat mijn haren weer gefatsoeneerd werden. Dat de antibiotica ook zijn weerslag heeft gehad op mijn haar, bleek toen er aan de ene kant van mijn hoofd een rare plek in mijn kapsel verscheen. Gelukkig kon de kapster er wat aan doen, door net iets anders te knippen dan normaal, waardoor het er weer mooi en vol uitziet. Anders leek het net of er een hap uit mijn haar was. Geen wonder dat ik het de laatste tijd niet lekker meer vond zitten. Hopelijk hoef ik nu voorlopig geen antibiotica meer, zodat mijn haar zich wat kan herstellen..

Nou, volgens mij zijn jullie wel weer aardig op de hoogte. Vandaag doe ik het lekker rustig aan, want afgelopen 2 dagen waren een beetje aan de drukke kant. Vanmiddag komt mijn schoonzusje gezellig, en gaan we samen koken. Gezellig!

Groetjes Marianne

Geen opmerkingen: