donderdag 1 maart 2012

Thuis weer aan het opbouwen...

De eerste vraag die ik op het moment gesteld krijg, is: “Lekker hé, dat je weer thuis bent?” En gelijk daarop volgt: “hoe is het met je?”. Nou, lekker is het zeker! Eigen bed, eigen omgeving, en eigen ritme. Eigen maaltijden (zelf gekookt zelfs!), zelf bepalen wanneer je koffie en fris drinkt, meer privacy, etc. Nu klinkt het wel heel ondankbaar als ik dat zo zeg, want ze hebben natuurlijk goed voor me gezorgd in het ziekenhuis, maar toch kan ik erg genieten van alle dingetjes die ik hier thuis weer heb! Na 3 weken ziekenhuis, is het zo fijn om weer alles op je eigen manier en tijd te doen. Niemand die jou wakker maakt, als je om 9u nog op bed ligt te slapen. Niemand die jou wakker maakt voor bloedprikken of iets anders. Niemand die jou achter je pc vandaan plukt om te sporten, als je net je mail bekijkt. Alles weer op je eigen tempo en tijd! Heerlijk!

Hoe het nu met me is? Aan de ene kant wel goed, maar aan de andere kant bagger slecht. Ik heb geen bloedingen meer gehad, ik ben lekker thuis, en ik geniet met volle teugen. Tot zoverre goed. Maar die conditie! Goeie grutten, het lijkt wel of het met de cc antibiotica die ik in mijn lijf kreeg, met het uur dat ik daar langer was, iedere keer een hoopje energie en conditie is weggeplukt bij me. Ging ik met (voor mijn doen) een rugzak conditie het ziekenhuis in, ik kwam er met een handtasje uit… Even wat vergelijkingen van voor en na mijn opname:

Voor mijn opname kon ik gerust een was doen, een stuk fietsen, naar de AH, koken, een paar keer de trap op en af (lees bijna onbeperkt) en dan nog lekker iets voor mezelf doen op een dag. Gisteren ben ik slechts 1x naar zolder gelopen (2 trappen), en heb ik ’s avonds gekookt. Voor de rest heb ik onderuit gehangen op de bank, en wat op een stoel gezeten, omdat ik te moe was om nog iets te ondernemen. Bezoekjes kosten weer alles, traplopen lukt niet meer zo vaak als eerst, ik moet alles weer goed verspreiden over de dag, vooral geen dingen vergeten boven vandaan, want je hebt kans dat de eerst volgende poging een uur later is. Ga zo maar door. Natuurlijk weet ik dat dit door de opname komt. 3 weken op een kamertje, slechts 1 uur per dag er vanaf, 1x fysio per dag en 2x per dag beenspieroefeningen.. Daar gaat je conditie echt niet van vooruit.. Maar ’t is nu kortweg gezegd gewoon even BALEN!;-)

Vandaag heb ik al wat meer gedaan dan gisteren. Ik heb lekker gedoucht, een wasje aan gezet, en net heb ik even 3 kaarten op de bus gedaan. Nu zit ik weer even uit te rusten, en straks maar weer eens kijken wat ik voor de lunch ga eten. Vanmiddag vast voorbereidingen treffen voor het avondeten. En eind van de middag weer koken. Het koken kost me op het moment alle energie, maar ik vind het leuk om te doen, en het is wel zo praktisch. Mijn moeder komt pas rond kwart voor 6 thuis uit haar werk, en dan kan ze vaak zo aanschuiven. En als ik dan haar glunderende gezicht zie… Dan ben ik weer blij dat ik het gedaan heb!;-)

Komende weken ga ik proberen weer zo veel mogelijk op te bouwen. Over 3 weken wil ik natuurlijk wel zo optimaal mogelijk zijn! We proberen maar zo veel mogelijk te genieten van alles wat ik wel kan, en wat ik niet kan.. Dat proberen we weer op te bouwen!;-)

Groetjes Marianne

Geen opmerkingen: