woensdag 19 september 2012

De eerste dag...


Na een nachtje waarin ik vooral veel heb gehoest en erg weinig heb geslapen, ging vanmorgen (voor mijn doen) de wekker erg vroeg! Aangezien we tussen 9u en 10u in het ziekenhuis moesten zijn, vertrokken we rond een uur of kwart voor 8. Na wat omleidingen vlak bij het ziekenhuis, kwamen we om half 10 aan op de afdeling. Daar werd al vrij snel de PAC aangeprikt, en ging de 1e spuit met een hele lage dosering antibiotica eraan. Om een uur of 12 ging ma naar haar werk, en bleef ik alleen achter. Gelukkig heb ik wat dingen mee genomen om me te vermaken, zoals mijn laptop en een haakwerk, puzzelboekje en leesboek. Niet dat daar heel veel van kwam, want om de zoveel tijd kwam er opeens iemand naar binnen. Dan van de keuken voor het eten of drinken, en vervolgens weer een arts of verpleging die iets moet weten of voor me aan het regelen was.

Verschillende medicijnen mogen (tijdelijk) stoppen ivm de infuuskuur, en de anti-allergie medicatie moest gestart worden. Mensen die met opnames bekend zijn, weten wel hoe het gaat. Anamnese gesprek, artsen, verpleging, keukenpersoneel etc, ze komen allemaal langs zo’n eerste dag! Wat betreft kamer heb ik niet de meest luxe kamer gekregen, maar dit was al bekend. Wel hoorde ik nu dat ik hier waarschijnlijk blijf, tot ik naar huis ga. Zelf heb ik hier niet zoveel moeite mee, zolang de allergie niet te hevig word. Voor de wc moet ik namelijk de gang op, en het is daar niet al te ruim in de wc. Ik kan mijn infuuspaal daar wel kwijt, maar moet over mijn paal stappen om bij de wc te kunnen komen, nadat ik de deur heb dicht gedaan.

In de loop van de dag heb ik wel gevraagd of het mogelijk was om een eigen koelkastje op mijn kamer te krijgen. Normaal heb je die wel, maar omdat ik in een kamertje lig waar normaal slaapregistratie is, heb ik dit niet. Voor medicatie en wat eigen drinken is het wel lekker dat je dat in je eigen kamer kunt bewaren. Hoef je toch net iets minder op de bel te drukken en te wachten tot de verpleging het heeft gehaald voor je. Eind van de middag was het geregeld, en stond er een koelkastje op mijn kamer. Ik kan nu zelf medicatie beheren, en heb ook lekker fris drinken als ik dat wil.

Om 16.00 was de eerste spuit leeg, en ging de 2e spuit eraan. Deze had een iets hogere dosering. Het was nog even spannend, want iedere keer na het aanhangen begon de pomp te piepen. Ook met een nieuwe pomp. Uiteindelijk hebben we mijn PAC-naald doorgespoten, en sindsdien loopt de pomp weer. Of er nu toch iets in de weg gezeten heeft weet ik niet, maar het was toch even schrikken.

Wanneer ik naar huis mag, is tot nu toe nog niet duidelijk. Allereerst hangt dit af van hoe ik op de antibiotica ga reageren voordat deze op de volle dosering is. Normaal is het opbouwschema 24 uur, maar in het verleden heb ik er ook wel langer over gedaan om op de juiste dosering te komen. Daarnaast is het ook afhankelijk van hoeveel medicijnen de apotheek kan leveren (vanwege de houdbaarheid), en wanneer die medicijnen klaar zijn. In het weekend worden namelijk geen medicijnen geleverd, en ik kan dus maandag pas nieuwe medicijnen ontvangen van de apotheek. Mochten de medicijnen niet lang genoeg houdbaar zijn kan het zijn dat ik om die reden een nacht langer hier moet blijven, en vrijdag naar huis ga. Ik verwacht dat ik daar morgen in de loop van de dag wel meer van ga horen. De pomp is in ieder geval besteld. Ik krijg maar 1 antibiotica, en deze moet ik iedere 12u verwisselen voor een nieuwe cassette (kastje waar de medicijnen in zitten, en die onder de pomp gehangen wordt). Deze keer heb ik dus geen “bolletjes” die ik apart 1x per dag aan moet hangen voor een half uur. Voor nu heb ik weinig nieuws meer te melden. Mijn ziekenhuisdagen bestaan nu voornamelijk uit het afwachten hoe ik op de antibiotica ga reageren, en wanneer het mogelijk is om naar huis te gaan. Zodra ik meer weet of er weer wat te melden is, schrijf ik weer een blogje!

Groetjes Marianne

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Hopelijk gaat t goed met de AB meid en krijg je geen allergische klachten.
Hoop ook dat t gauw geregeld is met de apotheek en dat je snel weer thuis bent, de thuis-koelkast is fijner :)
Groetjes
Jorine

Anoniem zei

Hey Marianne, je had de kamer van Ruben moeten vragen. Die had een eigen douche, toilet en koelkast. Balen zeg, ik ben benieuwd waar ze je gestald hebben dan.
Groetjes, Martina