donderdag 29 november 2012

Nachtje ziekenhuis

Vanmorgen moest ik contact opnemen met mijn arts. Om te vragen naar de uitslag van het bloed, en om door te geven hoe het ging. Aangezien ik vanaf maandag al prednison slikte, mezelf geen haar beter voelde, en eerder achteruit ging dan vooruit, was het te verwachten dat er verdere stappen ondernomen werden. Toen om 11u de telefoon ging, en ik de CF-consulente aan de telefoon had, begon er al een alarmbelletje te rinkelen. De beslissing van mijn arts was om thuisinfuus te starten. Niet de antibiotica waar ik allergisch voor ben, maar een andere. Wel moet ik in het ziekenhuis starten. Ik had daarin 2 mogelijkheden. Of gelijk komen, en morgen om 12u naar huis, of morgen om 11u komen, en om 17u pas naar huis. (dit zou dan 18.30 op zijn vroegst, maar eerder 19.00 worden ivm ma haar werk, en de spitstijd. Ik zou dan om een uur of half 9 pas thuis zijn morgen).



We spraken af dat ik wat rond ging bellen of ik vervoer kon krijgen, en wanneer. De CF-consulente belde de apotheek om te kijken of ze de medicijnen voor thuis kon regelen. Even later was het vervoer geregeld, de medicijnen ook.. Ik besloot gelijk maar te gaan, aangezien ik zo’n lange dag als het anders zou worden niet zou trekken op dit moment in verband met mijn vermoeidheid en infectie.



Zoals gewoonlijk schop ik weer alles door de war.. Morgen zou ik de hele dag besteden aan taarten bakken, omdat mijn moeder zaterdag jarig is. De taarten zijn ondertussen verhuisd naar mijn tante(s) die deze nu voor hun rekening nemen. 1 taart is achter gebleven, omdat ik een speciaal recept had uitgezocht op internet. Waarschijnlijk gaat mijn moeder die morgenavond nu maken, en anders moet die taart maar even wachten tot ik me beter voel.



Het is erg vervelend dat ik nu net voor de verjaardag van mijn moeder, en de gezellige, drukke decembermaand weer aan het infuus moet. Veel te snel na de vorige infuuskuur. Toch ben ik blij dat ik thuis mag kuren, en ook al zal ik zaterdag niet heel de dag beneden kunnen zijn, ik kan wel af en toe mijn neus even om de hoek steken, en de sfeer meepikken. Laten we het maar van de positieve kant blijven bekijken, en hopen dat ik van deze kuur weer lekker op het goede pad kom, en weer op kan gaan bouwen. Voorlopig zal ik komende 3 weken weer aangelijnd zijn, en mijn draadloze bestaan op moeten geven…



Groetjes Marianne

2 opmerkingen:

Alie zei

Tja, dat is heel jammer. Maar gelukkig dat je het thuis mag en kunt doen.
Toevallig is mijn moeder ook op 1 december jarig en ik kan me ook heel veel verjaardagen van haar in het ziekenhuis herinneren.
Alvast gefeliciteerd met je moeder en maak er met z'n allen toch nog een zo leuk mogelijke dag van.

Liefs Alie

Astrid zei

Wat fijn dat je voor je moeders verjaardag al weer thuis bent.
Succes met je thuisbehandeling. Je schreef dat je geen Tazocin hebt, wat heb je gekregen en heb je monotherapie?