vrijdag 21 december 2012

Onverwachts aftellen naar thuisbehandeling...

Gisteren had ik, zoals ik woensdag al zei, een dag met 2 onderzoeken. Ik moest vanaf 12u ’s nachts nuchter blijven, zou om half 9 de echo hebben, en mocht daarna een licht ontbijt. Om 8u was ik net naar de wc geweest, toen ze al binnen kwamen, om te vragen of ik klaar was voor de echo. Dat was een vroegertje! Rond kwart voor 9 was ik terug op mijn kamer, waar ik genoot van mijn laatste eten voorlopig. 2 beschuitjes en een bakje thee, met daarbij mijn medicatie. Na het ontbijt heb ik me op mijn gemak gewassen en aangekleed, en ben ik op bed gekropen met mijn laptop. Ik mocht niets meer eten, en drinken, alleen af en toe een klein slokje water.
Rond half 1 kwamen mijn opa en oma, en die hebben me gezellig een tijdje gezelschap gehouden. Oma had eten bij zich, zodat ik die avond lekker een prakje van thuis kon eten. Hoewel ik op dat moment niets mocht, was het natuurlijk toch een leuk vooruitzicht dat ik na de onderzoeken wel een lekker prakje kon eten, in plaats van smakeloos eten van hier. Rond kwart voor 3 werd ik naar beneden gebracht, waar ik dus volgens hun gelijk aan de beurt zou zijn. Toen ik beneden aan kwam, bleek dat er nog 2 mensen voor mij waren, en dat ze nog koffie wilden gaan drinken ook. Aangezien mijn suikers de hele dag al wat laag waren, heb ik daar maar even een stokje voor gestoken, en gezegd dat het geen uren meer kon duren, omdat we anders met een ander probleem te maken zouden krijgen. Na nog ruim een uur gewacht te hebben, was ik dan eindelijk aan de beurt, en werd ik met bed en al naar de behandelkamer gebracht.
In de behandelkamer bleek dat ze alleen roesje doen, als ik al een infuus had. Ik had wel een aangeprikte PAC, maar daar mochten hun niets mee. Gelukkig was er een lieve assistente die even snel een venflon wilde prikken, zodat ik toch een roesje kon krijgen. Want dit was beloofd, en aangezien je jezelf daar dan op instelt, is het een tegenvaller als dat niet zou kunnen. Er werden nog wat controles gedaan, saturatie, bloeddruk enzo, en toen werd ik klaar gemaakt voor het onderzoek. Ik kreeg een drankje om mijn maag minder te laten schuimen (ze blazen lucht in, tijdens het onderzoek), ik kreeg een drankje om de keel te verdoven, een afzuigslangetje in mijn mond, en een “ringetje” tussen mijn tanden waar de slang door zou gaan. Toen ik helemaal klaar lag, kwam de arts, en begon het onderzoek. Ik kreeg een roesje, en de slang werd ingebracht. Daar heb ik gelukkig helemaal niets van gemerkt. Ik was goed verdoofd, en had er geen last van. Toen de arts bij de maag/twaalfvingerige darm kwam, was het wel heel vervelend, omdat ik toen kokhalsneigingen kreeg. De buis kan je natuurlijk niet uitkokken, dus leek het soort alsof je stikte. Gelukkig kon ik met behulp van de assistentes redelijk rustig blijven, en vlak daarna was het onderzoek voorbij. De arts heeft nog wel iets tegen me gezegd, maar wat precies weet ik niet meer.
Vrij snel daarna ben ik opgehaald door de afdeling, en heb ik lekker op mijn kamer wat gedronken. Mijn buik was erg onrustig, door alle lucht wat erin zat, en ik was erg moe, duizelig en suf. Daarom ben ik lekker in bed gebleven, en heb ik wat later gegeten dan normaal. Ik had wel wat last van mijn keel, maar dat is alleen maar logisch. De maaltijd smaakte me een paar uur later goed, al had ik daarna erg last van mijn maag. Dit trok later ook weer weg.
Vannacht heb ik heerlijk geslapen, en vanmorgen begon er weer een nieuwe, drukke dag. Er was nog even wat geregel om de longfunctie toch vandaag gepland te krijgen. Dit was dinsdag wel afgesproken, maar de longfunctieafdeling had maandag doorgekregen. Aangezien het dan heel kort voor kerst is, heb je daar niet zoveel aan, als je nog dingen moet regelen. Daarom is het op het laatste moment toch nog omgezet. De fysio is nog even langs geweest om te vragen hoe het ging, en verder was het afwachten op de komst van de arts, die me mogelijk meer over de uitslagen van de onderzoeken van gisteren kon vertellen.
Toen de arts eind van de ochtend kwam, kon ze me vertellen dat de echo gelijk was, aan de vorige. Wel wat afwijkingen, maar geen nieuwe dus. De scopie had uitgewezen dat ik wel spataderen had in de slokdarm, maar die waren niet aan het bloeden. Daar kan dus de bloedarmoede niet vandaan komen. Wat er nu ging gebeuren, of ze verder gingen onderzoeken of mijn bloedarmoede gingen behandelen wist ze nog niet. Dat moest ze gaan overleggen met de longartsen. Net als het feit dat mijn longfunctie vooruit was, maar mijn gevoel nog niet goed is. Ook daarover ging ze overleggen met de longarts.
Halverwege de middag kwam de arts om te vertellen dat ik met infuus naar huis mag vanaf maandag. Ik krijg ijzertabletten tegen de bloedarmoede, en een puffer om de spray te vervangen die ik hier gekregen heb. Verder word de antibiotica die ik niet thuis mag, gestopt vanaf maandag, en ga ik met 1 antibiotica naar huis. Daar maak ik dan de kuur af (hoe lang is nog niet duidelijk, dat hoor ik nog), en dan maar hopen dat ik er weer een tijdje tegenaan kan. Ik hoop dat mijn gevoel ook snel beter word, anders voelt het erg dubbel! Voor mijn gevoel ben ik nu namelijk nog net zo als toen ik binnenkwam, terwijl mijn longfunctie uitwijst dat mijn longen wel verbeterd zijn.
Hoe dan ook, het is een heerlijk gevoel dat ik voor de kerst naar huis mag met infuus, en na de kerst niet weer opgenomen hoef te worden, maar thuis mag blijven met infuus. Dat had ik eerlijk gezegd niet meer verwacht! Voor nu geen nieuws meer, dus ga ik mijn blog afronden. Ik weet niet wanneer de volgende blog volgt, best kans dat dit pas na de kerst is. Maandag zal heel intensief worden, ook omdat de vermoeidheid nog steeds heel heftig is, en ik wel een reis naar huis voor de boeg heb!
Groetjes Marianne

4 opmerkingen:

Belly1958 zei

In elk geval fijn dat je naar huis mag! En het dubbele gevoel snap ik wel, maar toch maar thuis even afwachten. Soms gaat het thuis juist beter vanwege meer rust en eigen ritme.

Fijne kerst!
Elly

Alie zei

Nou indd, kan me dat dubbele gevoel wel voorstellen. Maar wie weet knap je thuis ook nog wel weer wat meer op. Ik voel me vaak tijdens een kuur ook kl*t*n, vaak voel ik me beter en fitter worden als de kuur zo'n 3 á 4 dagen achter de rug is. Je lichaam krijgt natuurljk ook een heleboel troep te verstouwen en de ene keer kan het daar moeilijker mee omgaan dan een andere keer. Toch wel heel fijn dat je naar huis mag en dat je de kerst lekker in eigen huis kunt vieren.

Hopelijk knap je nog meer op.
Knuffel van Alie en Albert

Mara zei

Wat ontzettend leuk je nu even in het echt gezien en gesproken te hebben.
Zet m op alvast voor thuis en ik wacht met smart op je kamertje ;)

Astrid zei

Kon zo snel je emailadres niet vinden dus maar even zo.

Ferogradumet.
Groetjesss