donderdag 18 april 2013

Gek...

Gek dat je het telkens weer vergeet, gek dat je er telkens weer met open ogen intrapt.. Gek dat je daar telkens weer in teleurgesteld word.. Gek maar eigenlijk ook logisch..

Gisteren mocht ik naar huis. Het opbouwschema was afgerond, en bijna 2 spuiten van de hele dosering waren mijn bloedbaan in gegaan. Ik ben niet (allergie)klachten vrij, maar het is acceptabel, en met wat extra middeltjes om te smeren en in te nemen, konden we gisteren middag richting huis. En dan komen we bij het stukje waarover ik het net had.. Van vergeten, intrappen en teleurstellen…

Lijk je in het ziekenhuis heel wat, ik was de afdeling nog niet af, of ik besefte dat ik in die 2 dagen alweer flink ingeleverd had. Na het bezoekje aan de apotheek, de file op weg naar huis, en het installeren thuis op de bank, waren mijn ogen geopend, en was het besef er dat de allergie mij opnieuw een flinke stap achteruit deed gaan. De allergie, maar ook de antibiotica waarschijnlijk. Uitgeput plofte ik op de bank, gebruikte de traplift weer (al heel tijdje ging ik lopend de trap op), en na de cassettewissel om 22u, dook ik uitgeput in bed. Na een lange nacht, (met slechts 1 onderbreking toen ik mijn lijntje dubbelvouwde, waardoor de pomp ging gillen), sliep ik de hele nacht door, en werd ik pas om half 9 wakker.

Hoewel ik nog niet beter ben, nog een lange weg heb te gaan, zeker niet allergie vrij ben, en de infectie nog de overhand heeft, ben ik blij dat ik weer thuis ben.. Dezelfde behandeling als in het ziekenhuis, maar in mijn eigen omgeving, met mijn eigen spullen, mijn eigen ritme, en op mijn eigen tempo.. Zeg nu zelf.. In deze omstandigheden is dit toch de meest ideale situatie? Nee ik ben niet fit, ja, ik heb gewoon een grote infectie waar ik knap beroerd van ben, Ja ik heb last van mijn allergie… MAAR! Ik ben thuis! ;-)

Groetjes Marianne

Ps. Nu ik thuis ben, volgt niet iedere dag een blog meer..

1 opmerking:

Anoniem zei

veel succes, hopelijk ga je door de allergie niet achteruit
x