maandag 15 april 2013

Uit logeren...

Hoewel ik al langer wist dat het niet erg lekker gaat, duidelijker uitgedrukt; steeds een beetje slechter gaat, blijf je hopen op verbetering. Om ongewenste verrassingen te voorkomen, zorgde ik toch maar voor wat extra bagage in mijn blauwe auto’tje.. Ik kroop naast mijn moeder, die van mij mocht rijden. Een half uur voordat we aanwezig moesten zijn, arriveerden we bij het ziekenhuis. Omdat de kamer waar ik moest zijn, nog niet schoongemaakt was (omdat er een andere patiënt met dezelfde ziekte had gezeten, moet deze tussen 2 patiënten steeds schoon worden gemaakt) moesten we nog even wachten. Zodra de kamer schoon was, mocht ik naar binnen, en kwam de assistente om een longfunctie bij me te meten.
Mijn longfunctie bleek flink gezakt te zijn, wat mijn gevoel al een tijdje had uitgewezen, maar wat ik nog niet erg onder ogen wilde zien. Toen mijn arts binnenkwam, werd al snel duidelijk dat mijn tasje niet voor niets in dat blauwe auto’tje lag. De arts constateerde dat ik inderdaad een infectie onder de leden heb. Verder was mijn hartslag opnieuw erg hoog, waardoor besloten werd toch te starten met een bètablokker. Toen ik hem nogal verbaasd aan keek, bleek dat hij helemaal niets had gehoord van de cardioloog. Terwijl deze wel beloofd had, met mijn longarts te overleggen. Omdat je van een hoge hartslag erg moe kan worden, wilde mijn longarts juist wel behandelen met een bètablokker.
Verder besloot hij dat we maar moesten starten met een infuuskuur. Omdat de enige antibiotica waar ik nog een beetje op reageer, de antibiotica is waar ik allergisch voor ben, mag ik opnieuw een paar dagen in het ziekenhuis door brengen, om door middel van een opbouwschema deze antibiotica op te bouwen tot de juiste dosering. Verder mag ik weer aan de prednison om de allergie te onderdrukken en krijg ik ook medicijnen tegen de allergie. Een half uur later was de keus aan mij: 1. ik ga naar huis, kom morgenochtend vroeg terug en start dan op de afdeling met de kuur, 2. ik blijf, en ga ’s middags om 15u starten op de afdeling met de kuur. Ik besloot dat ik gelijk maar zou blijven. Ik had tenslotte al het nodige bij me, had geen zin om nu terug te gaan, en dan morgen nog een keer de rit te maken, en op deze manier zou ik als alles goed gaat, in de loop van de week weer thuis kunnen zijn, met infuus.
De beloofde 15u, werd echter iets later.. Na wachten, PAC aanprikken, wachten, en nog eens wachten, was er eindelijk plek. Om 16.45 werd ik op de afdeling ontvangen, in een kamer met wc en douche (luxe) maar….. zonder bed.. Mij werd verteld dat ik de komende nacht op de vloer mocht kamperen. Gelukkig was er iemand zo aardig een bed in mijn kamer te dumpen (hij werd neergezet, erg scheef, zonder stekker in het stopcontact).. Maar ik had wel een bed;-)
Vanaf half 7 loopt de eerste spuit, met een minimale dosering. Iedere 6 uur krijg ik een beetje meer. Nu maar hopen dat de allergie mee gaat vallen, en ik niet teveel last krijg. Zodra er meer nieuws is, horen jullie het!
Groetjes Marianne

2 opmerkingen:

Alie zei

Tjee Marianne, wat balen dat het toch weer een opname is geworden meid. Maar je hebt groot gelijk dat je gelijk gebleven bent.
Hopelijk gaat de kuur gauw werken zodat je deze week weer richting huis kunt gaan.

Beterschap,
liefs Alie en Albert

Anoniem zei

Heel veel sterkte en houd moed!
Hedwiche