vrijdag 24 mei 2013

Kaakchirurg deel 2..


Vrijdag ging ik vol goede moed samen met mijn vriendin naar het ziekenhuis. Mijn moeder moest werken, en aangezien mijn vriendin toch langs zou komen die ochtend, bood ze aan om voor me te rijden. Vanaf woensdag had ik niet meer gebloed, zelfs niet een klein beetje, dus ik had goede hoop dat de drain er uit zou mogen. Helaas ging het niet zoals gepland, en zoals ik gehoopt had. Tijdens het eruit halen van de drain, begon mijn kaak opnieuw hard te bloeden, waardoor er opnieuw een drain in gezet moest worden. Een pijnlijk verhaal, want de drain zit vlak bij de zenuw. Na een uurtje de kaken op elkaar, stopte het bloeden weer. Waar ik wel flink van baalde, is dat ik nog steeds vloeibaar moest blijven eten, of hele zachte dingen. Het hele pinksterweekend moest ik dus alles pureren of gewoon niet eten. Zo lang ik me rustig hield, ging het redelijk. Ik nam wel mijn pijnmedicatie in, want zonder kon ik niet. Zodra ik iets meer deed, iets meer mijn kaken bewoog of te veel (hoewel het zacht was wat ik at) at, verging ik van de pijn in mijn kaak. Deze straalde van mijn slapen/oor tot mijn kin. Zelf vermoed ik dat de drain te dicht bij de zenuw zat, waardoor bewegen dus irritatie veroorzaakte. Maar goed.. Vrijdagmiddag heb ik nog contact gehad met het ziekenhuis. Ik bedacht me namelijk dat ik tijdens longbloedingen wel eens medicijnen kreeg om de stolling te bevorderen, en aangezien ik toen al 5 dagen aan het tobben was, vond ik het tijd voor actie. Na overleg mocht ik inderdaad 5 dagen die medicijnen gebruiken. Dinsdagochtend mocht ik opnieuw terug naar de kaakchirurg. Dit was ondertussen de 4e keer in 8 dagen tijd. Gelukkig bleek na het eruit halen van de drain, dat het nu nog maar zachtjes bloedde. Ik hoefde dus geen nieuwe drain. Wel werd er een “oplosbaar vierkantje” in het “gat” geduwd, om het kleine beetje wat nog wel bloedde, ook te stelpen. Ik mocht opnieuw een kwartier met mijn kiezen op elkaar, om dicht te bijten. Verder adviseerde de kaakchirurg om, zolang ik pijn heb, zacht en vloeibaar te eten, en niet teveel over te belasten. Mijn kaak heeft een flinke dreun gehad, en dat heeft tijd nodig om te helen. Vrijdag waren de hechtingen eruit gehaald, met het eruit halen van de 1e drain. De bovenkant is ondertussen een eind geheeld, maar in mijn onderkaak zit een gat, wat in de loop van de tijd, vanzelf moet dichtgroeien.

Nu we een paar dagen verder zijn, weet ik bijna zeker dat de drain de veroorzaker was van de enorme pijnaanvallen die ik afgelopen weekend had. Hoe langer de drain eruit is, hoe minder last ik krijg van mijn kaak. Ik kan nog niet normaal eten, maar het gaat wel steeds beter. Vanmorgen ben ik voor het eerst gaan minderen met de pijnmedicatie, en ik hoop dat ik het binnenkort alleen op de paracetamol red. Het is fijn dat er zwaardere medicijnen zijn, maar ze hebben ook hun bijwerkingen, die dan weer minder zijn. Doordat ik bij iedere inspanning pijn had, heb ik afgelopen weken niets kunnen doen aan conditietraining. Sinds gisteren ben ik voorzichtig weer gestart, en ik hoop dat ik dit in de komende tijd weer op kan bouwen. En hoewel de andere kant eigenlijk 6 weken na de vorige kant mag, heb ik besloten om de linkse kant maar mooi even te laten wachten tot na onze zomervakantie. Ik heb geen zin om te riskeren dat ik in de vakantie pijn heb, of met naweeën zit.

Nu de pijn weer minder is, begin ik ook langzaam aan weer te haken. Vorige week bestond uit liggen en hangen.. Meer kwam er niet uit mijn handen. Ik had er gewoon geen zin en geen fut in. Nu pak ik zo af en toe mijn haakwerkje er weer bij, en gaan we weer verder met het “volhaken” van de etagère. Qua gezondheid gaat het redelijk, hoewel mijn longen wel wat voller zitten. Ook dit komt door de pijn, waardoor ik niet altijd even hard door kon hoesten. Vorige week mocht ik ook niet te veel druk uitoefenen op mijn kaak, omdat het dan weer kon gaan bloeden. Nu mijn kaak “dicht” is, kan ik weer beter doorhoesten. Nu maar hopen dat ik niet opnieuw een infectie krijg…

Groetjes Marianne

Geen opmerkingen: